معاون دانشجویی دانشگاه آزاد گرگان:

بدون مخاطب شناسی فرهنگی قائله را باخته‌ایم/ ضرورت ایجاد شورای مستقل آسیب شناسی فرهنگی در دانشگاه‌ها

معاون دانشجویی دانشگاه آزاد گرگان گفت: در مقابل این میزان از دقیق عمل‌کردن دشمن اگر ما خوراک‌های فرهنگی و فکری خود را بر اساس خواسته‌های جامعه تولید نکنیم از قافله عقب مانده و چه بسا قائله را ببازیم.

کد خبر: ۴۳۲۳۱۸

پنجشنبه - ۲۲ مرداد ۱۳۹۴ / August 13, 2015

علی رنجبر در گفتگو با خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» در گرگان، در رابطه با وضعیت فرهنگی دانشگاه‌ها و جامعه گفت: متاسفانه برنامه‌های فرهنگی در کشور هدفمند نیست.

وی تأکید کرد: برای اینکه فعالیت‌های فرهنگی نتیجه بخش باشد باید ابتدا به آسیب شناسی فرهنگی در اجتماعِ هدف پرداخت و سپس به تبع نیازمندی‌های احصا شده برنامه‌های مورد نیاز اولویت بندی و زمان بندی و در نهایت اجرا شوند تا زمانی که این مهم اتفاق نیافتد تمامی برنامه‌های ما در مقابل برنامه ریزی دقیق دشمن در جنگ نرم بی اثر خواهد بود.

معاون دانشجویی دانشگاه آزاد گرگان با بیان اینکه برنامه‌های فرهنگی ارگان‌های دولتی و خصوصی در کشور به بزرگداشت‌های مناسبتی محدود شده است، تصریح کرد: سال گذشته تأکید مقام معظم رهبری بر جهاد فرهنگی بود بالطبع مخاطب این بیانات تمامی ارگان و در کنار آن تمامی دانشگاه‌های کشور بوده‌اند از این رو موظف هستند با شناخت و آگاهی و تخصص به آن جامه عمل بپوشانند.

رنجبر به ظرافت دشمن در طراحی هجمه‌های فرهنگی اشاره کرد و بیان داشت: دشمن با دقت و پژوهش جامعه هدف را آنالیز و ذهن‌ها و نیازها را شناسایی کرده و بر اساس داده‌های تجربی خود خوراک فرهنگی مدنظر خود را تولید و روانه جوامع مورد نظر می‌کند، طبیعی است در مقابل این میزان از دقیق عمل کردن دشمن اگر ما خوراک‌های فرهنگی و فکری خود را بر اساس خواسته‌های جامعه تولید نکنیم از قافله عقب مانده و چه بسا قائله را ببازیم.

وی با ابراز نگرانی از برخی آسیب‌های خارج از عرفی که در حال پر رنگ شدن هستند، متذکر شد: متاسفانه قبح برخی گناهان در حال از بین رفتن است مانند غیرت مردان روی زنان منسوب به آن‌ها که تحت تاثیر ماهوراه و شبکه‌های اجتماعی در حال شدت گرفتن نیز است.

معاون دانشجویی دانشگاه آزاد گرگان طی پیشنهادی اعلام کرد: باید برای مثال سازمان بسیج اساتید کشور در یک شورای مستقل  افراد فرهنگی را در هر استان صرفا برای شناسایی ضعف‌ها و آسیب‌ها انتخاب کند و شورای مستقل دیگری با احصا آسیب‌های فرهنگی، برنامه ریزی کرده و خوراک فرهنگی مورد نیاز جامعه را تولید کند.