بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد شیراز:

جنبش‌ دانشجویی جنایات روباه پیر را فراموش نمی‌کنند

بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد شیراز در بیانیه‌ای در خصوص بازگشایی سفرات اعلام کرد: مگر می‌شود جنبش‌های دانشجویی انقلابی آن همه جنایت را فراموش کرده و دست پولادین آنان را با محبت و روی گشاده بفشرند؟!

کد خبر: ۴۳۵۱۹۳

دوشنبه - ۰۲ شهريور ۱۳۹۴ / August 24, 2015

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از شیراز، بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد شیراز در بیانیه‌ای اعلام کرد: مگر می‌شود جنبش‌های دانشجویی انقلابی آن همه جنایت را فراموش کرده و دست پولادین آنان را با محبت و روی گشاده بفشرند؟!

متن بیانیه بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی شیراز در پی بازگشایی سفارت بریتانیا بدین شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم

مجموعه اتفاقات این چند روز اخیر دل هر فرد انقلابی را می لرزاند. انگار انقلابی های دیروز، امروز از همه خسته ترند و در صحنه نبرد با پرچم سفید از دشمن استقبال می کنند و در تشخیص درست از دشمن دچار اشتباه محاسباتی شده اند ودشمن را با لباس دوست می بینند. حرفی نیست اگر نمی خواهید دیگر بجنگید صحنه را به جوانان انقلابی بسپارید و خود کنار بایستید:"فان المتکاره مغیبه خیر من مشهده وقعوده اغنی من نهوضه ". زیرا کسی که از پیکار ناخشنود است، نبودنش بهتر از بودنش و در خانه نشستن بهتر از به یاری خواستن است.

عده ای آنقدر محو تماشای رخ برجام نافرجام شده اند که تنگه ها را به بهانه سراب ارزانی قدوم نامبارک خبیث ترین و مکارترین موجودات قرارمی دهند تا جایی که دوبار روباه پیر را از قفس تنگ ننگ آزاد کرده و لباس نجابت به تنش می کنند و این حیوان وحشی را زیر لباس اهلیت به خانه می آورند. در پاسخ به این افرادی که در خواب زمستانی فرورفته اند و شمشیرهای آغشته به نیرنگ دشمن را هنوز بر تنشان احساس نکرده اند و امان نامه های دشمن را آمال خود تصور کرده اند این بخش از خطبه امیرالمومنین را یادآور می شویم که : "أی دار بعد دارکم تمنعون " . اگر امروز از خانه هایتان دفاع نکنید بعد از کدام خانه ها دفاع خواهید کرد؟! .

مگر می شود جنبش های دانشجویی انقلابی آن همه جنایت را فراموش کرده و دست پولادین آنان را با محبت و روی گشاده بفشرند؟!

مگر می شود سیاهه های نامتناهی جنایت استعمار پیر را از حافظه قوی ملت ایران پاک کرد؟!

چگونه می توان فرش قرمز به پای آن غاصب حیله گر انداخت و او را به خانه راه داد؟!

تعجب می کنیم که چه می شود که وقتی عزیزان و مسئولین می خواهند از خاطرات مبارزاتشان قبل و بعد از انقلاب یا در زمان جنگ یا مواقع حساس دیگر بگویند گنجینه ای دارند سنگین تر از گنج قارون اما امروز که در زمان رزمیم حافظه شان از تجربه ها خالیست و محل رزم را با محل بزم اشتباه گرفته اند ودر مقابل چهره بزک کرده ی شیادان خوش رویی می کنند.

این به چه معناست که مسئولین و دولتمردان و فرزندان ملت غیور ایران فضای سیاسی داخل کشور را حیاط خلوت دشمنان انقلاب و ملت شریف ایران قرار می دهند مگر این جمله حضرت آقا را فراموش کرده اید که فرمودند: "من می خواهم از زبان شما و با اجازه شما بگویم که ملت ایران از اینکه با دشمن چندین ساله خود یعنی دولت غاصب انگلیس هرگز رابطه نداشته باشد ، نه فقط متأسف نیست بلکه خوشحال است و استقبال هم می کند.".

به مسئولین نصیحت می کنیم که از آرمان های انقلاب و مسیر رسیدن به آن مراقبت کنید وبدانید که اینها نزد شما به عاریت است. "ان الله یامرکم أن تؤدو الامانات الی اهلها". همانا خداوند فرمانتان می دهد که امانتها را به صاحبانشان برگردانید واگر خدای ناکرده در امانت داری کوتاهی کنید ودر فکر دومینوی سازش باشید قبل از رسیدن به پرتگاه وارد خواهیم شد وتاریخ را دوباره تکرار خواهیم کرد و ضرب شستی به متکبرین و مستکبرین نشان خواهیم داد که تا ابد درذهن ها بماند.

حرف آخر هم اینکه روزنه های سد دفاعی کشورمان را با انگشتمان خواهیم بست و قطار سازش را با سوزاندن پیراهن خود نگه خواهیم داشت و اگر آتش نمردیان روشن شعله ور شود، با بدنمان سرد خواهیم کرد.