سخنان ضد و نقیض استاندار گلستان در دانشگاه منابع طبیعی گرگان!

استاندار گلستان در مراسم افتتاح ۱۲۸ پروژه عمرانی شهرستان گرگان که در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان برگزار شده بود، به ایراد سخن پرداخت.

کد خبر: ۴۳۵۶۵۴

چهارشنبه - ۰۴ شهريور ۱۳۹۴ / August 26, 2015

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از گرگان؛ حسن صادقلو، استاندار گلستان در مراسمی به مناسبت افتتاح ۱۲۸ پروژه عمرانی شهرستان گرگان، از فرصت «هفته دولت» استفاده کرد و به تمجید اقدامات دولت یازدهم پرداخت.

استاندار گلستان در حالی دولت قبل را به نقد گذاشت و این نقد را برای ارزیابی دولت فعلی ضروری دانست که نقدهای کنونی به دولت جدید را سیاه نمایی خواند؛ همین اظهارات دوگانه این ظرفیت را ایجاد کرد که سخنان صادقلو را بتوان در مقام قیاس و استدلال مورد مداقه قرار داد.

صادقلو در ابتدای سخنانش از رکود نرخ رشد و تورم بالای ۴۰ درصد در دولت قبل سخن گفت و ابراز داشت: در دولت روحانی نرخ رشد از منفی به مثبت رسیده؛ اما در ادامه همین سخن اظهار کرد: به تابع شرایط فاصله زیادی تا نرخ واقعی داریم.

بی شک وقتی اقدامات اتخاذی هر دولت را تابع شرایط بدانیم باید بررسی کنیم که هر فعالیتی پیرو چه شرایطی انتخاب شده و یا چه شرایطی توسط خود دولت رقم خورده است. اینجا دقیقا نقطه بررسی موشکافانه اقدامات دو دولت می‌تواند باشد؛ اینکه اگر بر فرض اینکه نرخ رشد افزایش پیدا کرده باشد(فارغ از تاثیرات آن بر اوضاع معیشتی که تا چه اندازه قابل برآورد است) این افزایش را باید به فراهم آوردن چه شرایطی گره زد؟

اگر کمی در اقدامات دولت فعلی از ابتدای روی کار آمدن در برقراری ارتباط با آمریکا و انگلیس و چند کشور غربی دیگر نگاهی بیاندازیم می توان پی برد که در دولت کنونی سعی بر این است با برقراری ارتباط با چند کشور، وضعیت اقتصادی کشور رونق پیدا کند (شرایط تعامل با دنیا)؛ اما طبق نظر کارشناسان اقتصادی، تحریم‌های اقتصادی برخی کشورهای غربی علیه ایران در بدترین حالت تنها ۲۰ درصد اقتصاد کشور را در بر می‌گیرد که البته برخی این میزان را حتی ۶ درصد هم برآورد کرده‌اند؛ حال آنکه در پی اثرات این ارتباط گیری مجدد آن هم در شرایطی که عمر این دولت از نیمه هم گذشته، هنوز تحریم قابل توجهی برداشته نشده که هیچ، برخی تحریم‌های جدید نیز پس از توافق ژنو و لوزان وضع شده است (از تهدیدها و تحقیرهای امنیتی و ملیتی نیز بگذریم).

استاندار گلستان به همین قضیه  یعنی ارتباط با دنیا وارد شده و با بیان اینکه تابناک‌ترین توفیق دولت یازدهم مذاکرات هسته‌ای بوده است، نقد به مذاکرات را سیاه نمایی یک توفیق بزرگ و غیراخلاقی خواند و ادامه داد: ما در شرایط قطعنامه ۱۹۲۹ و تحت ماده ۴۱ در فصل ۷ یعنی در شرایط آمادگی جنگ دنیا با ایران قرار داشتیم، ولی در سایه تدبیر و مذاکرات هسته ای از زیر این فصل بیرون آمدیم. بی شک دیگر رجوع به حافظه تاریخی نمی‌خواهد چرا که درگیری‌های کنگره برای اقدام نظامی علیه ایران اسلامی، سخنان خود روحانی از لزوم افزایش امنیت ملی و قدرت دفاعی و سخنان اوباما در پاسخ به تندروهای جمهوری خواه مبنی بر اینکه گزینه نظامی هنوز پابرجاست، از تاثیرات شگرف جمع بندی تصویب نشده مذاکرات هسته‌ای در رویکرد جنگ طلبانه دنیا علیه ایران پرده بر می‌دارد.

صادقلو در قسمتی نیز ابراز کرد: دنیا از ادبیات دولت جدید این را فهمید که ما اهل منطق و مذاکره هستیم و دنبال جنگ و جدال و بداخلاقی نخواهیم بود.

وی در ادامه گفت: سبقه اسلام هم بر اساس منطق است و البته در بیاناتی متناقض ابراز کرد: در تاریخ اسلام جنگ را تنها در «اشدا علی الکفار» می‌بینیم؛ حال جای بحث اینجاست که فرمایش امام راحل (ره) که آمریکا را شیطان بزرگ خواند، آیا این نظام استکباری را در جرگه کفار قرار نمی‌دهد و یا دولت فعلی تعابیر متفاوتی از فرمایشات امام در سر دارد؟ و آیا اقدامات خصمانه و ننگین آمریکا و انگلیس و فرانسه از گذشته تا کنون از کفر سرچشمه می‌گیرد و یا ادب و هوش؟!

استاندار گلستان در بخش بعدی سخنانش گفت: ما به دنبال ۸۰۰۰ سانتریفیوژ بودیم و دنیا خواهان صفر سانتریفیوژ برای ایران، که طی توافق (که البته تصویب نشده است) ما به ۲۰۰۰ کاهش قانع شدیم و دنیا ناچار از صفر به ۶۰۰۰ رسید و این یعنی موفقیت.

وی ادامه داد: ما در این مذاکرات به دنبال رفع تحریم بودیم و این را نیز بدست آوردیم و بلافاصله بعد از همه‌ این اظهارات گفت: «دنیا اگر غیر از این عمل کند به وجدان قانونی خود عمل نکرده است».

این سخن پایانی استاندار گلستان نشان از این دارد اگر امیدی در نقطه ای از توافق تصویب نشده وجود دارد، «خوف» نیز در آن هرگز کمرنگ نیست و خود این دولتیان نیز دلواپس وجدان قانونی غرب هستند؛ ضمن اینکه هنوز این توافق تصویب نشده است و هنوز نشانه‌ای از سر وجدان آمدن غرب نمایان نیست. بر اساس تجربه خیانت‌های پیشینِ غرب علیه ایران، هنوز بر سر واقعی و یا واهی بودن این «امید» بحث وجود دارد...