عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی تهران:

تغییرات شتاب زده در نظام آموزشی دوام چندانی برای آموزش و پرورش ندارد

عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی تهران با اشاره به تغییرات ناگهانی و شتاب‌زده در بخش‌های مختلف از جمله نظام آموزشی گفت: تغییرات شتاب‌زده در نظام آموزشی دوام چندانی برای آموزش و پرورش ندارد.

کد خبر: ۴۳۶۵۵۶

شنبه - ۰۷ شهريور ۱۳۹۴ / August 29, 2015

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از یزد، مانی رضایی، عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی تهران امروز در مراسم بررسی شیوه تدریس در مدارس در دانشگاه یزد با اشاره به نحوه های تدریس دروس گفت: ما باید برای آموزش بهترین روش ها را بررسی کنیم و اثرات آنها را بر فهم دانش اموزان و دانشجویان بررسی کنیم.

وی افزود: ما باید کتاب ها و جزوه های خود را به خوبی و بررسی کامل انتخاب کنیم تا بتوانیم کمبودهای آنها را با یکدیگر بررسی کنیم و از این طریق اولویت بندی کنیم.

عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی تهران خاطرنشان کرد: تغییرات در فعالیت‌های فرهنگی مانند آموزش، آهسته و به تدریج ایجاد می‌شود و روند شکل‌گیری آن‌ها بر مبنای فرآیندهای موجود است که در این راستا گروهی مهم‌ترین فعالیت فرهنگی بشر را آموزش می‌دانند.

رضایی تصریح کرد: عوامل متعددی می‌تواند در مسیر تغییرات موثر باشد که برنامه درسی، عوامل اجرایی، کتاب‌های درسی و کمک درسی، انواع ارزشیابی‌ها، معلمان، دانش‌آموزان و شرایط اجتماعی از جمله این موارد است اما باید توجه داشته باشیم که جهت‌گیری فعالیت‌های آموزشی در فرآیندی تدریجی شکل می‌گیرد و تغییرات آن نمی‌تواند سریع وتند باشد.

وی ادامه داد: اگر امروزه در مسیر آموزش تغییرات و انحراف‌هایی رخ داده، به هیچ عنوان ناگهانی نبوده و اصلاح آن نیز نمی‌تواند ناگهانی صورت گیرد البته این تغییرات مسیری مثبت و گاه منفی را پشت سر گذاشته ولی در کل، تغییرات شتاب‌زده علمی نیست و باورها بر این است که تغییرات آموزشی شتاب‌زده دوام چندانی نیز نخواهد داشت.

عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی تهران گفت: معلمان با محور قرار دادن کتاب درسی، روند تدریس و مسیر یاددهی را برنامه‌ریزی می‌کنند اما در عمل به دلیل پیش آمدن برخی مشکلات، معلمان ضمن برعهده گرفتن این مسوولیت به ارایه جزوه می‌پردازند که یکی از این مشکلات ارایه بعضی شیوه‌های نامطلوب حل پرسش‌های درسی در کتب است.

رضایی در پایان گفت: معلمان به این دلیل به سراغ جزوه می‌روند که احساس می‌کنند جایی که در کتاب، پای در آن می‌نهند محکم نیست؛ اما به همین شکل ممکن است راهکاری که خودمان در جزوه برمی‌گزینیم باتلاقی باشد که مشکلات فراوان‌تری را پدید آورد.