سوغات غربی که بر تن کودکان ما کوبیده می‌شود + عکس

این روزها اخبار و تصاویری در فضای مجازی منتشر می شود که حکایت از علاقه برخی از والدین برای خالکوبی کردن فرزندشان دارد که این هشداری است برای آینده کودکانی که در این تصمیم هیچ اختیاری ندارند.

کد خبر: ۴۳۷۸۷۹

چهارشنبه - ۱۱ شهريور ۱۳۹۴ / September 02, 2015

به گزارش خبرنگار اجتماعی «خبرگزاری دانشجو»، سال های نه چندان دور نشانی از پهلوانی بود. در گذر زمان ماهیت خود را از دست داد و بر بدن افرادی نقش بست که هیچ بویی از پهلوانی نبرده بودند و بیشتر از آنها به عنوان اراذل و اوباش یاد می شد.

زیاد راه دور نرویم، منظور همان خالکوبی دیروز و تتو امروز است که در گذر زمان مفاهیم و مخاطبان آن دچار تحول شدند و هم اکنون فعالیت در این حوزه به عنوان کسب و کاری پر درآمد برای روزگاری که مفهوم " بکش ولی خوشگلم کن" تبدیل شده است.

شاید به جرات گفت که این موضوع هم اکنون به روندی جنون آمیز به مانند سیل های ویرانگر اجتماعی دیگری همچون عمل بینی، نصب پروتز، هاشور کردن ابرو و ... در بین مردم تبدیل شده است تا حتی الگوهای اجتماعی نیز به آن دچار شوند و از نقش بستن خطوطی در هم پیچیده برو روی بدن خویش و به نمایش گذاشتن آن هیچ ابایی نداشته باشند. نمونه این موضوع را می توان در بین ورزشکاران و بازیگران سینما مشاهده کرد و چند علامت سوال را در پیش روی اینگونه رفتار متعارضانه اجتماعی قرار داد.

اما تلخی ماجرا اینجاست که کپی برداری غربی از این الگوی رفتاری ناصحیح تا جایی عرصه را به تنگنا کشانده که برخی از والدین با کپی برداری از والدین غربی نقشه هایی را برای طراحی روی بدن کودکان خود می کشند. کودکانی که در این موضوع هیچ قدرت تصمیم گیری ندارند و به خاطر خواسته والدین تا سالیان متوالی باید میزبان جوهرهایی باشند که به زیر پوستشان تزریق می شود و باعث میگردد نگاه سنگین اجتماعی را از همان کودکی روی خود حس کنند.

این رویه ناصواب را تنها می توان سوغاتی از غرب دانست که بی مهابا به صورت فرهنگ عمومی جامعه سیلی می زند در حالی که برخی آن را نمادی از امروزی بودن می دانند. شاید به جرات بتوان گفت که وقتی الگوهای اجتماعی بر رفتار خود نظاره نمی کنند و از این موضوع غافل می مانند که تا چه میزان رویکردهای رفتاریشان بر جامعه تاثیرگذار است چیزی را شاهد خواهیم بود که در زیر می آیبد.

عکسی که در زیر می آید نمونه ای از جفایی است که عملا از همان سنین خردسالی کودک را اسیر دامان فرهنگی می کند که هیچ رنگ و بوی خودی بودن ندارد.