«دباغ»ی یک موجود متناقض؛

زير کفش هاي ورني «پوپر»

اما چه مي شود کرد، دنيا دار الغرائب است، و بعضي مثل "آليس" در سرزمين عجايب، يک روز آنقدر گنده مي شوند که دست و پايشان از در و پنجره دين بيرون مي زند و روز ديگر  آنقدر کوچک که در زير کفش هاي ورني "پوپر" له مي شوند...

کد خبر: ۴۳۷۹۴

دوشنبه - ۲۰ مهر ۱۳۸۸ / October 12, 2009

وبلاگ «بداهه» در آخرين پستش نوشت:

باورش سخت است
ولي بايد باور کرد
زندگي پر از چيز هاي عجيب و غريب است

زندگي مثل يک سيرک است
و دائم انسان را سورپرايز ميکند
مثل شعبده بازي که هربار دست در کلاه خود مي برد
موجودي عجيب بيرون مي آورد
موجودي که تا به حال بني بشري نديده
و با هيچ کدام از فرمول هاي "مندل" سازگاري ندارد

موجودي که نه نسبتي با تکامل "داروين" دارد
و نه حاصل جهشي ژنتيک
به خاطر آزمايشات هسته اي زير زميني است

چيزي شبيه همين هندوانه هاي تراريخته مکعبي
يا گوجه هاي درختي بنفش که هر کدام يک من وزن دارند
و مزه خيار مي دهند..!

چيزي مثل "پلاتيپوس" دو زيست استراليايي
با دم سمور هاي آبي
منقار پهن و معرب مرغابي
پوست پشمالوي راسو
که پستاندار است...، تخم مي گذارد و با پاهاي عقبش نيش مي زند

آري بعضي ها آخر تناقضند
يا به قول خودشان پارادوکسيکال پارادوکسيکالند
از يک طرف با کشف و شهود عرفاني
مثنوي "مولوي" را شوکه کرده اند
و از طرف ديگر
شکل معوج افکارشان
اشارات "بوعلي" را هم به شک انداخته است

تخصص شان در چرت و پرت بافتن است
و با اينکه زياد خوانده اند
باز به اندازه تخته سياه مدرسه ابتدايي نمي فهمند
و خط و خطوطشان
از دست خط خرچنگ قورباغه کلاس اولي ها کج و کوله تر است

کلوکسيوني از نقل قولند
دو سه خربار تئوري دارند
ولي طوري صغري کبري مي کنند
که از افاضاتشان
"سقراط" هاج و واج مي ماند و کشکول "شيخ بهايي" از خنده ريسه مي رود

آري
بعضي ها
درس خواندن زيادي کار دستشان داده
و کارشان از دکترين پردازي، به دکتر و ديازپام کشيده است

خودشان را همچون "ميچل"
مچل زبان بازي هاي "ويتگن اشتاين"(1) کرده اند
و افتاده اند تو هچل شکاکيت "نيچه"

آنقدر از "پوپر" پر شده اند
که گاري شعورشان از سنگيني
سال هاست مثل "هگل"
تو گل "آنوميا"(2) تپيده و اميدي به در آمدن آن نيست

سه ماه در سال روزه مي گيرند
سر سجاده "هايدگر" اشک مي ريزند
با "دالايلاما" نماز جماعت مي خوانند
ولي خدا را به اندازه ننه رقيهء تکه دوز هم قبول ندارند

قرآن را وحي نمي دانند
پس آن را مثل "قابوسنامه" مطالعه مي کنند
مثل "کليله و دمنه" تحليل مي کنند
و مثل املاي بچه هاي خودشان
با محبت و ارفاق
هر جاي آن را که نفهمند بيست و پنج صدم نمره ازش کم مي کنند

آنقدر دين را فربه کرده اند
که ديگر در لباس هيچ هنجاري نمي گنجد
مثل يک عروس دو متر و نيمي
که از رعنايي توي هيچ حجله اي جايش نمي شود...
و از زور بي شوهري، در خانه پدري ليف خرافات مي بافد

عروسي که البته مهجور هم هست
و بايد مثل بچه هاي چشم و گوش بسته
در خانه بماند
و بابا و مامان سرش را با اسباب بازي
و احيانا مهر و تسبيح توي طاقچه گرم کنند

دين براي آنها يعني اينکه من گلها را دوست دارم
از موسيقي سنتي لذت مي برم
به کبوترهاي "ميدان ترافالگار" (3) دانه مي دهم
ليبرالي مي انديشم
و از لبان مرطوب دختران برزيلي بوي بهشت استشمام مي کنم

دين براي آنها يعني اينکه ما همه به بهشت مي رويم
و با اينکه چون "سيمون وي" مسيحي نشده ايم
مي توانيم يک هفته
در اطاق زير شيرواني ميزبان عيسي باشيم
و با او نان تست و پنير فرانسوي بخوريم (4)

از نظر آنها نبوت مبسوط مبسوط است
آنقدر مبسوط که حتي "گابريل گارسيا مارکز"(5) هم رسالت دارد
و "انوري" و "بابا طاهر" و  "عرفي شيرازي" هم پيامبرند
چون هم شعر مي گويند
هم اشتباه مي کنند
و هم شعر هايشان چون انجيل قابل نقد ادبي است

از نظر آنها همه به جز خدا، حق اظهار نظر دارند
همه مي توانند همه چيز را نقد کنند
به همه چيز و همه کس ايراد بگيرند
هرجور خواستند زندگي کنند
و آخر سر
عليرغم ميل باطني خدا عاقبت به خير شوند

اصلا از نظر آنها خدا آفريده انسان است
نه انسان آفريده خدا
و از آنجا که نسبي گرا هستند
و براي همه نظريات احترام قائلند
همه صراط ها را مستقيما به بهشت مي برند
حتي اگر آن صراط
از توي رختخواب کشيش همجنس باز کليساي "نيوانگليکان" بگذرد
و چون فرقه "کابالا"(6)
آموزه هاي خود را بر بدن عريان "مادونا" تبليغ کرده باشد

اما چه مي شود کرد
دنيا دار الغرائب است
و بعضي مثل "آليس" در سرزمين عجايب
يک روز آنقدر گنده مي شوند که دست و پايشان از در و پنجره دين بيرون مي زند
و روز ديگر  آنقدر کوچک که در زير کفش هاي ورني "پوپر" له مي شوند.

***

(1) ويتگن اشتاين اصولا کلام را بازي هاي زباني مي داند و از همين رو اصلا معناي مطلقي براي گزاره هاي ديني قائل نيست.
(2) آنوميا در روانشناسي به معناي از خود بي خود شدن است که آن را منطبق با از خودبيگانگي هگل مي دانند.
(3) ميداني در لندن.
(4) نويسنده و مبارز فرانسوي يهودي الاصل که يهوديت خود را نفي کرد و با اينکه خود را مسيحي مي دانست هيچگاه غسل تعميد و ديگر شعائر مسيحيت را به جا نياورد و يکي از تجربيات عرفاني خود را همسفره شدن يک هفته اي با مسيح نقل کرده است.
(5) رمان نويس، روزنامه‌نگار، ناشر و فعال سياسي کلمبيايي. که مردم کشورهاي آمريکاي لاتين به جهت تحبيب او را با نام گابو يا گابيتو مي خوانند.
(6) فرقه صهيونيستي معروف به شيطان پرستي.

/انتهاي پيام/