جمعی از دانشجویان بورسیه خطاب به دبیرشورای عالی انقلاب فرهنگی:

عامل اصلی در دامنه دار شدن ظلم به بورسیه‌ها و بحرانی شدن یک انتقام جویی جناحی است

جمعی از دانشجویان بورسیه در نامه‌ای از مخبر دزفولی متاسفانه سکوت، تماشا و انفعال نیروهای دلسوز و اثرگذار، عامل اصلی در دامنه دار شدن ظلم به بورسیه‌ها و بحرانی شدن یک انتقام جویی جناحی است.

کد خبر: ۴۳۹۱۹۷

سه‌شنبه - ۱۷ شهريور ۱۳۹۴ / September 08, 2015

به گزارش خبرنگار دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»، جمعی از دانشجویان بورسیه نامه‌ای به مخبر دزفولی دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی ارسال کردند که متن نامه به شرح زیر است:

دبیر محترم شورای عالی انقلاب فرهنگی

با سلام و احترام

امید آن داریم که حضرتعالی مستحضر به مصائب و بلاهایی که در این ایام به دلائل مشخص، دامنگیر طیف وسیعی از نخبگان جامعه شده است، باشید. این روز‌ها، دانشجویان و دانش آموختگان بورسیه، خسته و سرگردان از یک ظلم بی‌پایان ۱۵ ماهه و ناامید از هر گونه اقدام مثبت توسط وزارت علوم، منتظر یک حرکت مسئولانه و ولایتمدارانه از سوی کسانی هستند که به راحتی توان حل این بحران ساختگی را داشته و دارند.

متاسفانه سکوت، تماشا و انفعال نیروهای دلسوز و اثرگذار، عامل اصلی در دامنه دار شدن ظلم به بورسیه‌ها و بحرانی شدن یک انتقام جویی جناحی است. در غیر اینصورت با وجود سخنان راهگشا و حکیمانه رهبر فرزانه انقلاب، وجود قوه قضائیه و دیوان عدالت اداری با قضات و مسئولین دلسوز و کارآمد و همچنین وجود چارچوب‌های قانونی مشخص و شفاف، نباید یک حاشیه سازی بی‌مبنا و سیاسی، به یک بحران تمام عیار در حوزه آموزش عالی تبدیل شود و حقوق صد‌ها نفر جوان نخبه متعهد و خانواده‌های آن‌ها، به راحتی توسط عده‌ای لگدمال گردد.

اکنون پس از گذشت ماه‌ها، زمان آن رسیده که مسئولین مرتبط با این مساله، از روی صندلی ناظر بی‌اثر برخیزند و با نگاه انقلابی و ولایتمدارانه، به ظلم‌های رفته بر جوانان بی‌پناه تحصیلکرده رسیدگی کنند و مصوباتی که بانی ظلم را بر مسند کرسی قضاوت می‌نشاند، ابطال نمایند. قطعا تاکنون مسئولان مرتبط دریافته‌اند که طراحان این بازی سیاه و شوم، رشته‌های خود را با نصیحت و ریش سفیدی دیگران، پنبه نکرده و نخواهند کرد و این اصلی است که باید هوشمندان را به سمت ورود قوه قضاییه به پرونده بورسیه‌ها رهنمون کند.

دبیر محترم شورای عالی انقلاب فرهنگی؛

بسیاری از بورسیه‌های لغو بورس شده و یا دانش آموختگانی که عدم نیاز سیاسی گرفتند، از جمله کسانی هستند که دارای حکم بورس از وزارت علوم جمهوری اسلامی ایران بودند. این افراد التزام به خدمت و تعهد به وزارت علوم جمهوری اسلامی ایران داشتند نه به وزارت علوم دکتر محمود احمدی‌نژاد یا دکتر حسن روحانی.

بسیاری از فارغ التحصیلان مقطع دکتری که حکم بورس جمهوری اسلامی ایران را دارند، این روز‌ها با عدم نیازهای بی‌اساس سیاسی و غیر قانونی توسط دانشگاه‌ها روبرو شده‌اند و راهی برای دادخواهی ندارند. در همین حال بسیاری از دانشجویان بورسیه دارای حکم بورس، با احکام عجیب لغو بورس و مجازات‌های خودساخته مواجه شده‌اند و متاسفانه اجازه و حقی برای تظلم خواهی و دادخواهی در مراجع قضایی جمهوری اسلامی ندارند.

حال سوال اینجاست که مصوبه ۶۳۰ که حق دادخواهی را از مظلومان بورسیه سلب می‌کند و دادگاهی به قضاوت بانیان این بازی، ایجاد می‌کند، چه منطق نهفته و یا علت عاقلانه‌ای دارد که ما پس از تحمل ماه‌ها ظلم و ستم، از درک آن عاجز مانده‌ایم؟ آیا حضرتعالی، این مصوبه را منطبق بر قوانین شریعت و اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران می‌دانید؟

شما در کجای این دنیای پهناور و در قوانین کدامین کشور می‌توانید مصوبه و قانونی بیابید که رسما دادخواهی مظلوم را منوط به حضور او در دادگاه چیده شده توسط بانی ظلم کند و مانع از شکایت او به دادگاه صالح و بی‌طرف شود؟ وقتی در کشوری مانند ایران، ساختارهایی مترقی مانند دیوان عدالت اداری و قضاتی کاردان، عادل و کارآمد وجود دارند، چه دلیلی وجود دارد که مظلوم شکایت خود را نزد عامل ظلم ببرد؟ آیا با وجود مصوبه ۶۳۰، جنابعالی امیدی به حل صحیح و عادلانه این بحران و رفع ظلم از دانشجویان بورسیه دارید؟ به راستی دانشجویان بورسیه چه مفری برای گریز از شرائط سیاه موجود و رسیدن به حقوق حقه خود دارند؟

جناب آقای دکتر مخبر دزفولی

ما خاضعانه از حضرتعالی به عنوان یکی از نیروهای برجسته و اثر گذار در این موضوع استدعا می‌کنیم که لحظه‌ای خود را در شرایط دانشجویان و دانش آموختگان بورسیه قرار دهید. برای ساعاتی به کسانی بیندیشید که ماه‌های زیادی است از تز دکتری خود دفاع کرده‌اند (بعضا بیش از ده ماه) و علی رغم داشتن حکم بورس از جمهوری اسلامی، با بازی ناپاک سیاست بازان روبرو شده و از دانشگاه عدم نیاز گرفته و در برخی مواقع بیش از یکسال است که هیچگونه حقوق و مزایایی نداشته و تکلیف امروز و فردایشان را نمی‌دانند. این افراد باید هزینه زندگی و معاش خود را از چه راهی تامین کنند؟ چه کسی جوابگوی حق ضایع گشته و ظلم روا شده به این مظلومان و خانواده آنهاست؟ مگر این افراد جز اعتماد به وزارت علوم جمهوری اسلامی ایران (نه وزارت علوم این دولت و آن دولت) و شرکت در یک فراخوان عمومی و طی مراحل قانونی آن، گناه دیگری داشته‌اند؟ کجای دنیا با نخبگان دارای مدرک دکتری، چنین برخوردهای عجیبی می‌شود؟

ما مصرانه از حضرتعالی می‌خواهیم که اعتبار تعهدات وزارت علوم جمهوری اسلامی ایران را به آن بازگردانید و مانع از جنگ سیاه جناح‌های سیاسی در حوزه آموزش عالی در حال و آینده کشور شوید. از جنابعالی می‌خواهیم در پیروی از فرمایشات حضرت آقا و جلوگیری از سیاسی کاری و سیاست بازی در محیط‌های علمی، فضای دادخواهی دانشجویان و دانش آموختگان بورسیه را در قوه قضاییه و دیوان عدالت اداریفراهم کنید.

با آرزوی سلامتی و توفیق برای حضرتعالی