توسط محققان دانشگاه مازندران صورت گرفت؛

ساخت نانوکامپوزیت حذف آلاینده‌های سنگین از آب آشامیدنی

محققان دانشگاه مازندران موفق به ساخت نانوکامپوزیتی شدند که قادر به حذف آلاینده‌های سنگین از آب آشامیدنی می‌باشد.

کد خبر: ۴۳۹۶۴۲

چهارشنبه - ۱۸ شهريور ۱۳۹۴ / September 09, 2015

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از ساری، توسعه‌ صنایعی از قبیل فولاد، کودهای شیمیایی، چرم سازی، صنایع کاغذسازی و حشره کش‌ها باعث ورود فلزات سنگین به فاضلاب و سپس محیط زیست شده که خطرات جبران ناپذیری را برای انسان و محیط زیست به دنبال دارد.

امروزه آلودگی فلزات سنگین یکی از مشکلات جدی در حوزه‌ی حفظ محیط زیست است و بسیاری از آن‌ها سمی و یا سرطان‌زا هستند.

از این رو، پژوهشگران دانشگاه مازندران جهت دستیابی به تصفیه‌ی آب‌های آلوده به فلزات سنگین، اقدام به ساخت آزمایشگاهی نانوجاذبی مغناطیسی نمودند، که به روشی ساده و مقرون به صرفه تهیه شده و عملکرد مناسبی دارد.

نانوجاذب ساخته شده همچنین پس از استفاده و حذف فلزات سنگین، تنها با اعمال یک میدان مغناطیسی از چرخه تصفیه‌ جدا شده و قابل استفاده‌ی مجدد است.

در این تحقیق ساخت آزمایشگاهی نانو‌کامپوزیت‌های سوپر جاذب الکترومغناطیسی که زیست سازگار با محیط زیست است، پرداخته شده و از آن برای حذف آلاینده‌هایی چون سرب، کادمیوم و کبالت از آب آشامیدنی استفاده شده است.

ساخت این نانوکامپوزیت به روشی بسیار ارزان و با بازده بالا صورت گرفته است. همچنین با توجه به اینکه کلیه‌ی آزمایش‌های بیولوژیکی نمونه های تهیه شده دارای نتایج قابل قبولی است، هیچ خطر و آلودگی برای محیط ندارد. لذا به کمک این نانوجاذب می‌توان به حذف فلزات سنگین و کاهش آلودگی‌های زیست محیطی امیدوار بود.

طبق نتایج، این نانوجاذب جذب فوق العاده خوب کاتیون‌های فلزی را از خود نشان داده است. از طرفی به دلیل خاصیت مغناطیسی جداسازی جاذب پس از جذب به راحتی و با یک اعمال میدان مغناطیسی خارجی امکان پذیر است. ضمن اینکه رسانایی الکتریکی جاذب با گرفتن کاتیون‌های فلزی افزایش می‌یابد؛ این نانوکامپوزیت می‌تواند به عنوان یک منبع خوب برای عبور جریان الکتریکی نیز باشد.

شایان ذکر است، این تحقیقات حاصل تلاش‌های مسلم منصور لکورج، عضو هیأت علمی دانشگاه مازندران، احسان نظرزاده زارع، محقق دوره‌ پسادکتری و عاطفه رمضانی، فارغ التحصیل کارشناسی ارشد شیمی پلیمر دانشگاه مازندران، است.

همچنین، نتایج این کار در مجله‌ی Advances in Polymer Technology (جلد 34، شماره 3، سال 2015، صفحات1 تا 11) منتشر شده است.