داریوش کاردان:

به جای آن‌که سیاسی باشیم و سیاسی فکر کنیم، سیاست‌زده هستیم

قطعا یک اتاق فکر در پشت این جریان‌سازی‌ها وجود دارد؛ هر چند اعتقاد دارم اطلاق موج و جریان به این اتفاقات چندان منطقی و درست نیست و اگر هم وجود داشته باشد ساختگی و مصنوعی است.

کد خبر: ۴۴۳۰۹۵

دوشنبه - ۳۰ شهريور ۱۳۹۴ / September 21, 2015

به گزارش  گروه فرهنگی «خبرگزاری دانشجو»،داریوش کاردان - مجری، بازیگر و کارگردان- طی یادداشتی در روزنامه جام جم به حاشیه‌های مسابقه کمدین برتر برنامه خندوانه در فضای مجازی واکنش نشان داده که در ادامه متن کامل آنرا منتشر می‌کنیم.

متاسفانه در کشور ما به‌خصوص در دهه اخیر همه چیز به هم پیوند خورده است،گاه به جای آن‌که سیاسی باشیم و سیاسی فکر کنیم، سیاست‌زده هستیم و هر کس در هر جایگاه و موقعیتی که هست دوست دارد از مسائل به نفع خودش بهره‌برداری کند، اصولا برنامه هنری جای سیاسی‌کاری نیست. از سیاست باید در حوزه خودش صحبت به میان آورد و آن را به اهلش سپردکار سیاسی به این معناست که سیاستمداران صحبت کنند و نظر دهند و مردم حق رای داشته باشند و در این‌باره اظهار نظر کنند.

اگر عده‌ای روی یک موج سوار شده و به یک برنامه کمدی ساده جهت سیاسی دهند، به نظرم اهداف و مقاصد دیگری در کار است.سیاست کشور را سیاستمداران اداره می‌کنند و نیازی به برنامه خندوانه و امثالهم نیست.

اگر این برنامه‌ها خیلی موفق باشند باید بتوانند مردم را بخندانند. اصولا وظیفه و کارکرد این آثار همین است.

به گمانم جریان‌های کاذبی که بر اساس یک رقابت ساده میان دو کمدین و خنداننده در یک برنامه شکل می‌گیرد، مصداق همان حباب زودگذر است البته هستند کسانی که با همین جریان‌آفرینی‌ها و هیاهوها بر سر یک رای ساده، به نوعی ارضای روحی می‌رسند.

قطعا یک اتاق فکر در پشت این جریان‌سازی‌ها وجود دارد؛ هر چند اعتقاد دارم اطلاق موج و جریان به این اتفاقات چندان منطقی و درست نیست و اگر هم وجود داشته باشد ساختگی و مصنوعی است البته کسانی هم هستند که از این امواج و جریان‌های کاذب استقبال کرده و حتی از لحاظ روحی اقناع می‌شوند.

هنرمند باید کار هنری خودش را انجام دهد و تحت تاثیر هیجانات سیاسی قرار نگیرد. برای بررسی آسیب‌شناسی چگونگی ایجاد و تاثیرگذاری این جریان‌های کاذب بر افکار عمومی باید به کارشناسان مسائل اجتماعی هم رجوع کرد.

مشکلات بزرگ‌تری از رقابت حیایی و ژوله در جامعه ما وجود دارد که باید به آنها پرداخت؛ از نارسایی‌های اقتصادی گرفته تا کمبود آب و بیکاری جوانان و رکود تولید ملی. ای‌کاش نسبت به این معضلات هم با ایجاد جریان‌هاو موج‌های اجتماعی واقعی دغدغه به خرج داده و واکنش نشان دهیم. البته چنین جریان‌هایی معمولا زودگذر است و تلویزیون می‌تواند با دعوت از این دو کمدین و شفاف‌سازی، خط بطلانی بکشد بر همه این موج‌سواری‌های کاذب.