در گفت‌وگو با المانیتور؛

نهاوندیان: پایبندی آمریکا به تعهداتش زمینه ساز همکاری بیشتر تهران و واشنگتن است

رئیس دفتر رئیس جمهور: عمل کردن آمریکا به تعهداتش در چارچوب توافقنامه هسته‌ای می تواند امکان همکاری بیشتر ایران و آمریکا در جنگ با تروریسم را فراهم کند.

کد خبر: ۴۴۵۱۹۷

دوشنبه - ۰۶ مهر ۱۳۹۴ / September 28, 2015

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، محمد نهاوندیان در گفت‌وگو با پایگاه خبری «المانیتور»  گفت: اگر آمریکا به تعهداتش در قبال توافقنامه هسته ای ایران در زمینه لغو تحریم ها عمل کند، امکان همکاری بیشتر بین ایران و آمریکا در جنگ با تروریسم در منطقه فراهم خواهد شد.

وی در پاسخ به این سؤال که چشم انداز تمایل وزیر خارجه آمریکا به گفت وگو با ایران درباره سوریه و ورود ایران به مذاکرات منطقه‌ای را چگونه می‌بینید، گفت: توافقنامه و مذاکرات هسته‌ای نه تنها می‌تواند به کنار گذاشتن این مانع کمک کند، بلکه می‌تواند در حکم آزمونی برای این موضوع باشد که آیا سیر این مذاکرات می‌تواند باعث ایجاد میزانی از اطمینان و اعتماد در طرفین شود یا خیر.

نهاوندیان ادامه داد: رهبر معظم (آیت الله خامنه ای) این نکته را متذکر شدند که مسأله هسته‌ای آزمونی برای ماست تا ببینیم طرف مقابل تا چه اندازه در زمینه پیگیری و اجرای واقعی آنچه امضا شده است، صداقت دارد. باید بینیم که آیا مرحله اجرای این توافقنامه می‌تواند موجب ایجاد اعتماد شود یا خیر.

به گفته وی، رهبری ایران منتظر مرحله نخست اجرای توافقنامه است تا ببیند آیا سایر طرفین به تعهدات خود عمل خواهند کرد. لغو تحریم‌ها نشان دهنده صداقت خواهد بود.

نهاوندیان همچنین از برخی موضوعات مورد توجه دوجانبه، به ویژه در منطقه، سخن گفت و افزود: موضع جمهوری اسلامی ایران همواره این بود که جنگ با تروریسم باید در صدر اولویت‌های مسایل منطقه‌ای باشد و این می‌تواند عرصه دیگری برای نمایش عملی صداقت همه طرفین باشد.

رییس دفتر رییس جمهوری اسلامی ایران همچنین گفت که ایرانی‌ها با تحیر و نگرانی، رقابت انتخاباتی ریاست جمهوری آمریکا و نیز بحث‌هایی که در این کشور درباره توافقنامه هسته‌ای ایران می‌شود را دنبال می‌کنند. تهدیدهای جمهوریخواهان در رابطه با ابطال توافقنامه هسته‌ای، فقط برای ایران هزینه بر نیست، بلکه برای آمریکا نیز هزینه دارد. کشورها در زمینه مناسبات بین‌المللی شان شوخی نمی‌کنند. اگر توافقنامه‌ای بین دو کشور بزرگ امضا شد، دیگران روی توافق آنها حساب می‌کنند. اگر مسایل به طور ناگهانی تغییر کند، آنگاه در کل محاسبات بین کشورها باید بازنگری شود. فکر می‌کنم هزینه این نوع تغییر ناگهانی خط مشی برای کل جامعه بین‌المللی بسیار کلان خواهد بود. بهتر است تصور کنیم که چنین روند نامعقولی حاکم نخواهد شد.