محقق دانشگاه امیرکبیر؛

عنوان مقاله برتر کنفرانس بین المللی مهندسی عمران فرانسه کسب کرد

محقق دانشگاه صنعتی امیرکبیر طی مطالعاتی؛ موفق به اثبات کاهش بارهای لرزه‌ای بر روی ساختمان‌های بلند مرتبه با استفاده از میراگرهای هسته سربی شد و مقاله وی توانست در کنفرانس بین المللی مهندسی عمران ومصالح ۲۰۱۵ پاریس به عنوان مقاله برتر معرفی و مورد تقدیر قرار گیرد.

کد خبر: ۴۴۵۵۱۱

سه‌شنبه - ۰۷ مهر ۱۳۹۴ / September 29, 2015

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، به نقل از روابط عمومی دانشگاه امیرکبیر، فرزاد حاتمی عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر با بیان اینکه این مقاله در کنفرانس بین المللی مهندسی عمران ومصالح در آگوست ۲۰۱۵ واقع در شهر پاریس ارائه شد، گفت: این مقاله در میان ۵۱ مقاله پذیرش شده حائز رتبه اول شد.

وی موضوع این مقاله را «اثرات می‌راگر‌ها و جداسازی سازه از بستر در نواحی نزدیک گسل» ذکر کرد و اظهار داشت: در این مقاله راهکارهای طراحی و اجرای این نوع پروژه‌ها مورد ارزیابی و مطالعه قرار گرفت که برای این منظور مطالعاتی نیز بر روی یک نمونه واقعی انجام شده است.

حاتمی خاطر نشان کرد: این مطالعات بر روی یک سازه ۱۲ طبقه بتن آرمه، ودر خصوص نوع و نحوه استفاده از می‌راگرهایی با هسته سربی مورد بررسی قرار گرفت و توانستیم اثر موثر این نوع می‌راگر‌ها را در کاهش بار لرزه‌ای وارد بر ساختمان‌ها اثبات کنیم.

این محقق می‌راگرهای هسته سربی یاLRB را می‌راگرهایی با مشخصه‌های ارزشمند و قابل قبول در سازه‌ها برشمرده و افزود: این نوع می‌راگر‌ها متشکل از چندین لایه افقی از لاستیک و صفحات فولادی نازک بوده که به صورت یک در میان بر روی هم قرار داده شده است وبه دلیل ضرورت تحمل وزن بالای ساختمان، از یک هسته سربی با آلیاژ خاص در مرکز آن استفاده می‌شود.

وی با تاکید بر اینکه این می‌راگر‌ها توانایی جذب ارتعاش ناشی از زلزله را تا میزان ۱۵ درصد دارا بوده و قابلیت برگشت پذیری مناسب به وضعیت اولیه خود را دارد، اضافه کرد: استفاده از این ابزار از سال ۱۹۸۰ در کشورهای ژاپن، کانادا، آمریکا و نیوزیلند متداول بوده و در ایران نیز در پل سازی به وفور مورد استفاده قرار گرفته ولی استفاده از می‌راگر با هسته سربی برای ساختمان‌های بلند مرتبه و یا استراتژیک در کشور به مرحله اجرا در نیامده است.

عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر دلیل عدم استفاده از این نوع می‌راگر‌ها در ساختمان‌ها را به دلیل وجود برخی نگرانی‌ها در زمینه شرایط اجرا دانست و یادآور شد: این در حالی است که با استفاده از چنین فناوری‌هایی، نیروهای افقی وارد شده به سازه مانند زلزله و یا باد از بین می‌رود و یا به شدت کاهش خواهد یافت. از این رو اثرات بسیار مثبتی درابعاد هندسی سازه، بارهای وارد شده به فوندانسیون، وضعیت برش پایه، اتصالات و در ‌‌نهایت هزینه ساخت سازه خواهد داشت.

نویسنده این مقاله اضافه کرد: در دنیا در کشورهایی مانند ژاپن با استفاده از این نوع فناوری امکان اجرای سازه‌های کوتاه و یا بلند مرتبه در مناطق حتی نزدیک به گسل فراهم بوده و در بیشتر این سازه‌ها با وجود عوامل مستهلک کننده در برش پایه، اثرات مثبت متعددی در هزینه ساخت و خطرات متحمل به سازه از ناحیه بارهای جانبی قابل توجه بوده است.

وی ادامه داد: در این مقاله که در کنفرانس بین المللی مهندسی عمران و مصالح و تحت نظارت موسسه بین المللی IACTبرگزار شد، مقالات متعددی از کشورهایی نظیر آمریکا، رومانی، ‌عربستان، سوئد، امارات متحده عربی، ژاپن، چین، هلند، پرتغال، برزیل و کانادا در خصوص سازه‌های بلند مرتبه، مصالح نوین مصرفی، تکنولوژی‌های به کار رفته و روش‌های مقابله با خطرات متحمل به این سازه‌ها ارائه گردید.

طبق این گزارش مقالات ارسالی پس از داوری هیات داوران کنفرانس ICCEM ۲۰۱۵، مقاله دکتر فرزاد حاتمی به عنوان مقاله بر‌تر پذیرش و مورد تقدیر قرار گرفت. مقالات بر‌تر این کنفرانس در ژورنال‌های علمی معتبر دنیا منتشر خواهد شد.

این کنفرانس به صورت سالانه در یکی از کشورهای پیشرفته در خصوص بلند مرتبه سازی برگزار می‌شود که طبق برنامه ریزی صورت پذیرفته، کنفرانس آتی در سال ۲۰۱۶ در کشور ژاپن برگزار خواهد شد.