اكبر صحرايي:

خودم را در دفاع مقدس پيدا كردم / براي فوتبال رفتم سر از جنگ در آوردم

نويسنده داستان هاي دفاع مقدس، شيوه ورودش به حوزه ادبيات داستاني را يك مرتبه دانست و گفت: اكبر صحرايي خودش را در دفاع مقدس پيدا كرد.

کد خبر: ۴۴۶۱۵۳

چهارشنبه - ۰۸ مهر ۱۳۹۴ / September 30, 2015

به گزارش خبرنگار «خبرگزاري دانشجو» از ياسوج، اكبر صحرايي نويسنده ادبيات داستاني دفاع مقدس و نويسنده كتاب حافظ هفت، ديشب در جمع دانشجويان دانشگاه فرهنگيان ياسوج، دفاع مقدس را دفاع از وقوع مجدد جنگ دانست و گفت: جنگ ما جنگ به معناي مصطلح آن نبود و هيچ كدام از رزمندگان ما براي خوي جنگ طلبي به اين ميدان وارد نشدند.

وي افزود: جنگ ما با جنگ ساير ملل تفاوت هايي داشت كه از آن جمله مي توان به حضور داوطلبانه رزمندگان اشاره كرد و اينكه بيش از نود درصد رزمندگان ما داوطلبانه به دفاع مقدس روي آوردند و اين معادله اي است كه در كمتر كشوري قابل تصور باشد.

وي به تفاوت هاي ديگر دفاع مقدس با جنگ ديگر كشور ها اشاره كرد و گفت:جنگ ما يك جنگ دفاعي بود و قصد تهاجم و تخاصم با هيچ كشوري را نداشتيم اما با تمام توان از مرزهايمان دفاع كرديم؛ رزمندگان ما به جنگ رفتند و هشت سال جانانه دفاع كردند تا جنگ در جاي ديگري رخ ندهد.

نويسنده كتاب تپه جاويدي و راز اشلو، دفاع مقدس را سرشار از نشاط و معنويت دانست و گفت: در هيچ جاي دنيا سراغ نداريم كه رزمندگان براي بازگشت به جبهه لحظه شماري كنند و يا علاقه اي به استفاده از مرخصي بعد از اتمام مأموريت نداشته باشند؛ كه اين از معنويت و نشاط معنوي حاكم بر جبهه منبعث مي شد.

اين نويسنده به تأثير دفاع مقدس بر شخصيت خود اشاره كرد و گفت: اكبر صحرايي خودش را در جنگ پيدا كرد و چه بسا اگر جنگ نبود سرنوشت ديگري در پيش داشتم.

صحرايي با اشاره به شيوه ورودش به حوزه ادبيات داستاني گفت: من قصد نويسنده شدن را نداشتم، در دوران نوجواني فوتبال بازي مي كردم و در فوتبال به پيشرفت هاي خوبي رسيدم به طوري كه به عنوان بازيكن تيم فوتبال نوجوانان فارس انتخاب شده و بازي مي كردم.

وي افزود: يك سري كه در اردوي فوتبال نوجوانان فارس شركت داشتم، بنا به دلايلي سر از جبه ها در آوردم، عاشق جبه هاي شده ام و با مشاهده وقايع، به نوشتن آنها علاقه مند مي شدم و سعي مي كردم در دفترچه هاي خاطراتي كه به هر رزمنده مي دادند خاطراتم را ثبت كنم.

نويسنده مجموعه دار و دسته دارعلي ادامه داد: در يكي از عمليات ها در منطقه مجنون از دوازده نفري كه همراه هم بوديم، فقط من زنده ماندم و توانستم برگردم.

صحرايي در ادامه اظهار داشت: بعدها وقتي بچه هاي تعاون وارد مجنون شدند، يك سنگر را پيدا كردند كه در آن جسد هفده نفر را يافتند كه يازده نفر همان همراهان من بودند؛ و اينجا بود كه عزمم براي ثبت خاطرات و نوشتن از دفاع مقدس جزم شد و شروع به نوشتن كردم.

وي در بخش ديگري از سخنانش به شخصيت رمان حافظ هفت اشاره كرد و گفت: شخصيت رمانم را از تلفيق چند نفر از روشنفكران اطرافم ساختم و در مقابل شخصيت مذهبي كتاب قرار دادم.