بسیج دانشجویی ۵ دانشگاه اصفهان:

«برجام» طی ۱۵ سال صنعت هسته‌ای را از بین می‌برد/ بدون شک قبول چنین توافقی از نظر نمایندگان مطرود است

دانشجویان اصفهانی در بیانیه‌ای تاکید کردند: از بندهای «برجام» این‌طور برداشت می‌شود که طرف غربی به دنبال این است که  در ۱۰-۱۵ سال آینده برنامه‌ هسته‌ای ایران را به شکل کلی از بین ببرد.

کد خبر: ۴۴۶۳۵۹

پنجشنبه - ۰۹ مهر ۱۳۹۴ / October 01, 2015

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزای دانشجو، بسیج دانشجویی ۵ دانشگاه بزرگ شهر اصفهان خطاب به نمایندگان ملت در مجلس شورای اسلامی در باب بررسی برنامه جامع اقدام مشترک نامه سرگشاده‌ای نوشتند.

متن این نامه به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

و لن یجعل الله للکافرین علی المؤمنین سبیلا (سوره نساء و آیه ۱۴۱)

نمایندگان محترم ملت انقلابی ایران در مجلس شورای اسلامی

با عرض سلام و آرزوی توفیقات روزافزون

در ابتدا بر خود لازم می‌دانیم از تلاش‌های مجدانه نمایندگان مجلس شورای اسلامی در بحث و بررسی برنامه جامع اقدام مشترک تشکر نماییم و یادآور شویم در حال حاضر وظیفه و مسئولیت نمایندگان در مورد تائید این برجام (برنامه‌ی جامع اقدام مشترک) بسیار حیاتی و آینده‌ساز کشور و ملت است.

فلذا بنا بر رسالت شرعی و قانونی بسیج دانشجویی مبنی بر اعلام مطالبات و خواست ملت ایران عزیز، مطالبی را پیرامون این موضوع مهم یادآور می‌شویم:

الف: با توجه به خطوط قرمز ملت عزیز ایران در خصوص حفظ صنعت و دستاوردهای هسته‌ای در بندهایی از توافق‌نامه عبور از این خطوط قرمز را به‌وضوح مشاهده می‌کنیم ازجمله:

1) در بند ۵ بخش A برجام: محدود کردن فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی اورانیوم به مدت ۱۵ سال در نطنز

2) بند ۱۰ بخش B برجام: به مدت ۱۵ سال راکتور آب‌سنگین در ایران نخواهد بود و بندهای متعددی درزمینهٔ عدم فعالیت صنعت هسته‌ای با توجه به این بندها نگرانی که در این زمینه پیش می‌آید محدودیت فعالیت‌های هسته‌ای است که منجر به سرخوردگی دانشجویان و دانشمندان صنعت هسته‌ای می‌شود، در حال حاضر قریب به ۱۴۰۰۰ نفر در این صنعت مشغول به کارند که ۸۰۰۰ نفر آنها افراد متخصص و فنی می‌باشند و در صورت بیکاری برحسب ضرورت ممکن است به حرفه‌های غیرتخصصی که ارتباطی با تحصیلات آنها ندارد روی‌آورند که این امر باعث تباه شدن سرمایه علمی کشور می‌شود، همچنین امکان جذب آنها توسط سایر کشورها و استفاده از دانش آنها و درنهایت فرار مغزها وجود دارد.

حتی اگر این دانشجویان پس از تحصیل به کشور خود بازگردند فرهنگ و الگوی کشورهای جذب‌کننده در نحوه‌ی اجرا و بعضا تدریس این افراد تأثیر گذارده کشور ما نیز تحت تأثیر الگوهای اجرایی کشورهای نامبرده قرار می‌گیرد و این عوامل نتیجه‌ای جز عقب‌ماندگی علمی کشور از جهان را ندارد.

از این بندها این‌طور برداشت می‌شود که طرف غربی به دنبال این است که  در ۱۰-۱۵ سال آینده با این روش برنامه‌ی هسته‌ای ایران را به شکل کلی از بین ببرد که پس از دوره‌ی محدودیت نه‌تنها امید بلکه املا توان تخصصی نیز از ما گرفته می‌شود.

حال سؤال اساسی قابل طرح این است که آیا در کشوری که به لطف متخصصان و دانشمندان جوان متعهد خود به پیشرفته‌ترین تأسیسات هسته‌ای مجهز بوده و از لحاظ منابع زیرزمینی اورانیوم نیز در سطح مطلوبی به سر می‌برد می‌توان صنعتی را که برای مدت زیادی به خواب رفته است را از لحاظ سرمایه انسانی متخصص و هم‌تراز آن، مجدد راه‌اندازی نمود؟ چرا اکنون که این سرمایه عظیم ملی در دسترس جمهوری اسلامی برای توسعه فناوری راهبردی هسته‌ای، است با دست خود آنان را حاشیه‌نشین کنیم؟ آینده‌ی صنعت هسته‌ای کشور و از همه مهم‌تر آینده‌ی دانشجویان مشغول به تحصیل در این رشته‌ها و در حوزه‌ی صنعت هسته‌ای به کجا ختم می‌شود؟

باید به یاد داشت که شیطان بزرگ آمریکای جنایتکار و روباه پیر انگلیس خبیث به‌وسیله همین ترفند ملت ما را در زمان قاجار و پهلوی مورد استثمار قرار داده و سرمایه‌های انسانی ما را تحمیل گوشه‌نشین نموده و پس از مدتی عقب‌افتاده از کاروان و قافله علمی دنیا شدند.

ب: خط قرمز دیگری که ملت انقلابی ایران در خصوص لغو و نه تعلیق کلیه‌ی تحریم‌های اقتصادی، مالی و بانکی مشخص کرده‌اند و مقایسه‌ی آن با بندهایی از توافق‌نامه نشان‌دهنده‌ی عدم تطابق این بندها با مطالبات به‌حق مردم ایران است همچنین در بخش‌هایی از برنامه جامع اقدام مشترک نقاط ضعف مهمی در خصوص محدودیت‌های زمانی شامل عدم پذیرش محدودیت‌های بلندمدت مشاهده می‌شود ازجمله این موارد، می‌توان به بند ۲۲ بخش تحریم اشاره کرد که از این بند می‌توان دریافت که برجام موجب لغو تحریم‌ها یعنی لغو حقوقی کلیه‌ی قوانین نمی‌شود بلکه فقط موجب تعلیق موقتی آنها می‌شود و بند ۵ مقدمه، که از این بند نیز این‌طور برداشت می‌شود که برجام  فقط تحریم‌های مربوط به برنامه‌ی هسته‌ای را در بردارد و نه کل تحریم‌ها را و درنهایت اینکه تحریم‌های هسته‌ای بخش اندکی از کل تحریم‌ها است به‌عنوان مثال در آمریکا از ۲۸ قانون مربوط به تحریم‌ها فقط ۵ قانون مربوط به موارد هسته‌ای بوده و بقیه به‌صورت قوانین ترکیبی می‌باشد است .

این‌چنین نقاط ضعفی را در موارد متعدد دیگری نیز مشاهده می‌کنیم. ازجمله راستی آزمایی آژانس، بازجویی از شخصیت‌های هسته‌ای و لغو گام‌به‌گام تحریم‌ها که به دلیل محدودیت بیان فقط به دو مورد کلی اشاره شد.

لازم به ذکر است که سخنان اوباما در چند روز اخیر نشان‌دهنده‌ی تمایل آمریکا برای حرکت در مسیر سه مرحله‌ای ایجاد جای پا، نفوذ در لایه‌های سیاسی، نظامی، اقتصادی کشور و درنهایت تسلط و سلطه همه‌جانبه و دخالت در تصمیم‌گیری‌های ایران است. با وجوداینکه هنوز برجام تائید نشده اوباما برنامه‌های بعدی خود را برای ایران در رسانه‌ها اعلام کرده ازجمله عدم کمک به حزب‌الله یا حذف شعار مرگ بر آمریکا که به قول گزارشگر خبر آمریکا توقع دارد ایران نقش یک پسر خوب را برایش بازی کند درحالی‌که در گفتمان انقلاب اسلامی و در مکتب امام روح‌الله، رفاقت و برادری با شیطان جایی ندارد و این برای مردم انقلابی ایران پذیرفتنی نیست.

ما دانشجویان انقلابی شهر اصفهان، مجدانه خواهان توجه و رسیدگی بسیار دقیق و منطقی مجلس شورای اسلامی و کمیسیون ویژه بررسی برجام به مفاد جمع‌بندی وین (و نه توافق وین) و پیش‌بینی و احصاء تبعات مترتب بر پذیرش چنین تعهداتی بر منافع ملی و از آن مهم‌تر منافع مظلومان جهان در اقصی نقاط عالم که چشم امید خود را به ایستادگی انقلاب اسلامی در میان جباران عالم، دوخته است، هستیم.

در آخر باید گفت که ممکن است این توافق فوایدی را نیز در برداشته باشد ولیکن بدون شک اگر نتیجه بررسی‌های متخصصان و دلسوزان بر این امر صحه گذارد که قبول چنین توافقی آسیب‌های جبران‌ناپذیر و ویرانگر به صنعت هسته‌ای و منافع ملی ایران اسلامی وارد می‌کند و دروازه نفوذ استکبار و آمریکا در ایران است بلاشک ازنظر نمایندگان ملت انقلابی و مسلمان ایران، مطرود خواهد بود.

و من الله توفیق

بسیج دانشجویی دانشگاه اصفهان

بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

بسیج دانشجویی دانشگاه پیام نور مرکز اصفهان

بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد نجف‌آباد

بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد خوراسگان