۶ روز پس از «غلط اتفاقی ظریف»؛

پیش بینی«نوستراداموس‌های» زنجیره‌ای از «دامی» که بجای روحانی، ظریف را بلعید

ظریف در یکی از راهروهای سازمان ملل در دیداری که گفته می‌شد اتفاقی است با باراک اوباما روبرو شده و با او دست داد. دیداری که اگرچه تصادفی نامیده می‌شد اما «نوستراداموس‌های» جاخوش کرده در روزنامه‌های نزدیک به دولت از دوهفته‌ قبل، آن را پیش‌بینی کرده بودند!

کد خبر: ۴۴۶۸۰۱

يکشنبه - ۱۲ مهر ۱۳۹۴ / October 04, 2015

گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، زمانی که دو هفته مانده به سفر حسن روحانی به نیویورک، رسانه‌های زنجیره‌ای پیش بینی دیدار تصادفی(!) وی با باراک اوباما رئیس جمهور شیطان بزرگ را می‌کردند؛ می‌شد حدس زد که جریان نفوذی «نااهل و نامحرم» رخنه کرده در برخی ارکان دولت، خیال برگزاری نمایشی تبلیغاتی در راهروهای سازمان ملل و فرو غلتاندن روحانی به این ورطه را دارد.

هشدارهای مردم و نخبگان انقلابی نسبت به تبعات این «غلط احتمالی» توسط روحانی سبب شد تا رئیس دولت از تکرار «اقدام نابجای» دوسال پیش نجات یافته و اعلام کند: «برنامه‌ای برای دیدار با اوباما ندارم» و «مشکل ایران و آمریکا با دست دادن حل نمی‌شود».

غلط تصادفی ظریف

کنار کشیدن روحانی از این بازی «دو سر باخت» اما پایان ماجرا نبود. پلن دوم عملیات «غلط بزرگ» تنزل دادن پروژه به سطحی پایین تر یعنی دیدار وزیر خارجه‌ی ایران با رئیس کاخ سفید بود. به این ترتیب جواد ظریف وزیرامور خارجه‌ی ایران در ورطه‌ای فروفتاد که روحانی موفق شده بود از آن نجات یابد. وی در یکی از راهروهای سازمان ملل در دیداری که گفته می‌شد اتفاقی است با باراک اوباما روبرو شده و با او دست داد. دیداری که اگرچه تصادفی نامیده می‌شد اما «نوستراداموس‌های» جاخوش کرده در روزنامه‌های نزدیک به دولت از دوهفته‌ قبل آن را پیش‌بینی کرده بودند!

واکنش‌ها به «غلط تاریخی ظریف»

اگرچه وزارت امور خارجه بلافاصله با انتشار بیانیه‌ای از تصادفی بودن این اشتباه خبر داد اما توجیه وزارتخانه‌ی مذکور آنقدر نچسب و غیرواقعی به نظر می‌رسید که حتی نتوانست همفکران سیاسی‌اش را نیز قانع کند به گونه‌ای که داریوش سجادی مشاور سابق کروبی و همکار نشریات زنجیره ای؛ در همین رابطه در صفحه شخصی‌اش نوشت: «این که آقای ظریف و اوباما مایل باشند یا مُصر باشند یا دستور داشته باشند(!) با یکدیگر گفتگوی مستقیم بکنند؛ بیرون از داوری این پست است (...) اما محل مناقشه آنجاست که این دو بخواهند برای چنین مواجهه ای تئاتری ناشیانه برای توجیه مخاطب بیآفرینند! بقول جانسون رئیس جمهور اسبق آمریکا: در سیاست هیچ امر«اتفاقی» وجود ندارد! حالا حکایت برخورد «تصادفی» دکتر ظریف با اوباما در راهروی سازمان ملل است! شاید چنین ادعائی برای مخاطب عوام قابل پذیرش باشد اما برای امثال بنده که با بالا و پائین ساختمان UN و شیوه تردد توام با اسکورت سنگین روسای جمهور آمریکا آشنائیم چنین دواعی ناشیانه ای دال بر تخفیف مخاطب است. مگر راهروهای سازمان ملل در نیویورک «گذر لوطی صالح» است که هر کس به تنوع بتواند در آنجا به تفرج و تنعم پیاده روی کند و دست بر قضا رئیس جمهور آمریکا با وزیر خارجه ایران نیز بشکلی خلق الساعه و در حین صرف تنقلات یکدیگر را آنجا و کاملا تصادفی بیآبند و بیآسایند!»

استیضاح ظریف

اگرچه سناریونویسان احتمالی این «غلط تاریخی» از واکنش‌های احتمالی مردم و نخبگان نسبت به آن آگاه بودند اما به نظر می‌رسد آنها نیز انتظار اعتراضات گسترده‌ای در این سطح را نداشتند؛ اعتراضاتی که با «غلط» نامیدن اقدام ظریف، منجر به ایجاد کلیدواژه‌ی «غلط ظریف» برای توصیف آن شدند.

در این راستا برخی نمایندگان مجلس در نطق‌ها و گفتگوهای رسانه‌ای خود مواضع تندی علیه اقدام غیرقانونی ظریف اتخاذ کردند. نقوی حسینی از نمایندگان فعال مجلس با قرار دادن این اقدام در کنار انفعال و سستی وزارت تحت مدیریت جواد ظریف درخصوص فاجعه‌ی منا گفت: «قرار بود پاسپورت ایرانی ارزش و اعتبار پیدا کند اما یک هفته است برای وزیر فرهنگ این کشور ویزای عربستان صادر نمی کنند» وی همچنین افزود: «وزیر امور خارجه کشورمان مصالح و عزت یک ملت را زیر پا گذاشته و با رئیس جمهور یک کشور حامی تروریسم دست می دهد. این خیانت به کشور و انقلاب است.»

احمد آریایی‌نژاد نماینده‌ی ملایر نیز با به سخره گرفتن توجیه مضحک وزارت خارجه درخصوص اتفاقی بودن این دیدار گفت: «حوادث غیرمترقبه و ناگهانی از طبیعت به سیاست سرایت کرده است (...) بودجه‌ای هم به حوادث غیرمترقبه سیاسی اختصاص دهند تا نکند گرفتار طوفان، سیل یا زلزله سیاسی شویم».

محسنی اژه‌ای معاون اول قوه‌ی قضاییه که سابقه‌ی وزارت اطلاعات را نیز در کارنامه‌ی خود دارد نیز این‌گونه شوهای تبلیغاتی را از منافذ نفوذ دشمنان دانسته و با بیان اینکه عده‌ای بدون جیره و مواجب برای دشمن کار می‌کنند، گفت: «این افراد دشمنی دشمن را کم رنگ می‌کنند؛ مثلا می‌گویند شیطان بزرگ دیگر وجود ندارد و آمریکا سر عقل آمده، آمریکا دیگر شیطان نیست و آن گونه که ما فکر می‌کردیم با اسلام و انقلاب و نظام دشمنی ندارد.»

اما شاید تندترین و دردمندانه‌ترین انتقاد به اشتباه غیرقابل بخشش ظریف را بهرام بیرانوند نماینده‌ی بروجرد که از جانبازان جنگ تحمیلی است انجام داد. وی در تذکری در صحن مجلس گفت: «دقيقا زماني که هزاران حاجي در منا در آغوش مرگ خفته‌اند، ظریف وزیر امور خارجه به طور تصادفی خود را به آغوش اوباما رسانده است! آقاي ظريف غلط زيادي کرده؛ اگر به عنوان وزير خارجه این خطا را کرده از چارچوب وظایف اختیارات و سیاست‌های کلی نظام تخطی کرده و باید مجازات شود و اگر به عنوان یک شخص عطش روبوسی با اوباما و کری را دارد استعفا نموده و درب خانه کری و اوباما بساط کند.» این انتقادات صریح با فریاد «مرگ بر آمریکای» سایر نمایندگان مهر تایید خورد.

خطای غیرقانونی و بی‌سابقه‌ی ظریف از واکنش فعالین دانشجویی نیز دور نماند و واکنش این قشر عدالتخواه و آرمانگرای کشور را نیز درپی داشت. بسیاری از فعالین دانشجویی در گفت و گو با رسانه‌ها خواستار اقدام جدی مجلس و استیضاح او شدند.

سرانجام؛ سوال از ظریف

با گسترده شدن مطالبات افکار عمومی برای برخورد با «اقدام نابجای ظریف»، پژمانفر نماینده‌ی مجلس از تصمیم برخی نمایندگان برای طرح سوال از او خبر داد.

شاید احضار ظریف به مجلس و اجبار او به پاسخگویی درخصوص کار غلطی که انجام داده کف خواسته‌های افکار عمومی از نمایندگان خود در مجلس باشد اما هرچه باشد ظریف احتمالا به زودی مجبور است در مجلس حاضر شده و در این خصوص پاسخگو باشد.

شاید فاصله‌ی چند روز آینده تا حضور ظریف در مجلس فرصتی باشد تا او قدری بر تجربه‌های تاریخی ملت ایران در مورد نوع مواجهه با شیطان بزرگ تامل کند، تجربه‌هایی که رهبر معظم انقلاب اسلامی چند روز پیش چکیده‌ی آن را در این جمله خلاصه کردند: «تصور اینکه اگر ملاحظه‌ی دشمن را بکنیم، دشمنی‌ها کم می‌شود، تصور نادرستی است».