نظارت در طرح ۵۵۰ هزار هکتاری زمین‌های کشاورزی خوزستان و ایلام بیمار است

طرح ۵۵۰ هزار هکتاری احیای زمین‌های کشاورزی دشت خوزستان و ایلام نقاط قوت و ضعفی دارد که عدم نظارت دقیق بر طرح، پیشرفت آنرا کند کرده است.

کد خبر: ۴۴۸۱۳۷

چهارشنبه - ۱۵ مهر ۱۳۹۴ / October 07, 2015

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛* طرح 550 هزار هکتاری احیای زمین های زراعی دشت های خوزستان و ایلام یکی طرح های مهم کشاورزی کشور است که به طرح مقام معظم رهبری معروف است.

این طرح با هدف توسعه کشاورزی در این مناطق در سفر مقام معظم رهبری به خوزستان در سال 1375 پس از کار کارشناسی شده و با توجه به ظرفیت های بالای این مناطق مورد تصویب قرار گرفت.

طرحی که در طول سال ها و دولت های مختلف مورد بی مهری قرار گرفت و پس از 17 سال تنها 17 درصد رشد داشت، طرحی که اگر همان سال های اولیه و در دولت کارگزاران مورد توجه قرار می گرفت، به طور یقین خوزستان اکنون به لحاظ رشد و پیشرفت در جایگاه بهتری قرار داشت و شاهد ناامنی در جامعه و بیکاری بین دانشجویان نبودیم.

پس از دولت یازدهم با عنایت مقام معظم رهبری و اختصاص یک و نیم میلیارد دلار اعتبار از صندوق توسعه ملی دوباره موتور حرکت این طرح به راه افتاد که در دوسال اخیر به نسبت سال های قبل رشد خوبی داشته است؛ اما دچار مشکلاتی هم شده است.

برای بررسی ابعاد اجرایی و فنی این طرح به سراغ دانشجویان آمدیم تا با آن ها که از نزدیک با این طرح درگیر هستند صحبت کنیم.

رضا باقری، دانشجوی کارشناسی ارشد کشاورزی درباره این طرح می گوید: طرح 550 هزار هکتاری در وهله اول موجب اشتغال بسیاری از دانشجویان شده است که جای شکر دارد.

وی افزود: این طرح که در حجم وسیع انجام می شود، نیاز به نظارت دقیقی است؛اما این نظارت می لنگد و شاهد حیف و میل های زیادی در این طرح هستیم و شنیده شده که برخی مسئولان وزارت جهاد کشاورزی پروژه ها را به بستگان خود واگذار کردند.

این دانشجو درباره این طرح ادامه می دهد: این طرح که در اول 800 هزار هکتار بود به 550 هزار تقلیل پیدا کرده است که به دلیل عدم وجود آب برای زمین های کشاورزی گفته می شود این طرح به 330 هزار هکتار کاهش می یابد؛ در حالی که اگر از روش های به روز کشاورزی در ابیاری استفاده شود، می توان همه 800 هزار هکتار را زیر کشت برد.

مسعود شکارزاده، دانشجوی زراعت درباره طرح 550 هزار هکتاری بیان کرد: این طرح در حال اجراست و متاسفانه برای بعد از اتمام طرح برنامه ریزی کشاورزی نشده است و مشخص نیست دقیقاٌ قرار است چه محصولاتی کشت شود و کدام نیاز را مرتفع سازد.

وی افزود: باید در واگذاری طرح ها به پیمانکاران دقت کرد که پیمانکاران بومی و با نیروی بومی مشغول شوند که این افراد چون بومی هستند، دلسوزی بیشتری میکنند.

این کارشناس کشاورزی افزود: این پیمانکاران چون خیلی از ادوات مورد نیاز را ندارند، کار به کندی پیش می رود و از طرفی چون نظارت نیست برخی واحدها با دستگاه لودر نهر حفر می کنند که اصلاٌ صحیح نیست و یا از نیروهای بازنشسته استفاده می کنند.

وی تصریح کرد: در برخی شهرها به علت عدم نظارت بسیاری زمین های مسطح را دوباره برای گرفتن هزینه از دولت تسطیح می کنند.

سعید خدری، دانشجوی ارشد کشاورزی درباره طرح 550 هزار هکتاری تصریح کرد: طرح های به این حجم باید پیوست فرهنگی داشته باشند و عواقب فرهنگی بعد از این طرح  دیده شود.

وی گفت: اگر این طرح به خوبی شکل بگیرد و روستاها توسعه پیدا کنند، باید برای توسعه روستاها و فرهنگ روستاها برنامه ریزی شود.

خدری افزود: این طرح می تواند سبب شود بسیاری از حاشیه نشینان شهری دوباره به روستاها برگردند که باید برای این افراد چاره اندیشی شود.

وی گفت: نوع محصول کشت شده، روش کشت و سایر موارد از نکته هایی است که ممکن است موجب تغییر رفتارهای در سبک زندگی مردم شود که نیاز به تأمل دارد.