استغاثه پسران آموزشکده فنی ایلام از نماینده ولی‌فقیه/ ما را به مکانی دیگر منتقل کنید

دانشجویان آموزشکده فنی و مهندسی ایلام با ارسال نامه‌ای به نماینده ولی‌فقیه در استان، خواستار رسیدگی به مشکلات دانشجویان در اسرع وقت شدند.

کد خبر: ۴۵۰۹۶۸

شنبه - ۲۵ مهر ۱۳۹۴ / October 17, 2015

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از ایلام، دانشجویان آموزشکده فنی برادران ایلام با ارسال نامه و استدعا از نماینده ولی فقیه در استان علاوه بر تشریح فضای موجود خواستار رسیدگی به مشکلات به ویژه جابجایی از ساختمان کنونی به مکانی امن شدند.

متن این نامه به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

نماینده محترم ولی فقیه در استان و امام جمعه محترم شهر ایلام

جناب حجت الاسلام و المسلمین حاج آقا لطفی

با سلام و احترام

آموزشکده فنی پسران ایلام با چندین سال قدمت جزو بهترین دانشگاه های استان ایلام شناخته شده است و هدف آن تربیت نیروی ماهر و متخصص برای کار در صنعت و جامعه می باشد؛ اما متاسفانه در طی چندین سال گذشته تا کنون با مشکلات عدیده ای روبرو است و با این مشکلات دسته و پنجه نرم می کند که به استحضار تان می رسانیم:

۱ – نداشتن فضای مناسب دانشگاهی (نبود صندلی در محوطه آموزشکده که دانشجویان مجبور هستند برای نشستن در محوطه از دفتر و کتاب یا کارتن استفاده نمایند، نبود فضای سبز در محیط آموزشکده، نبود وسایل ورزشی و تفریحی برای اوقات فراغت دانشجویان و همچنین برای درس تربیت بدنی با توجه به این که از دانشجویان مبلغی رو به عنوان امکانات رفاهی و فرهنگی گرفته می شود، نبود آب سرد کن در داخل محوطه که دانشجویان مجبور هستند از آب سرد کن اتاق اساتید استفاده کنند؛ البته اگر به دانشجو اجازه بدهند که از آب سردکن استفاده کند).

۲ – داشتن ساختمان آموزشی فرسوده که هیچ گونه سیستم گرمایشی و سرمایشی وجود ندارد، نشستن گرد و خاک بر روی تمام وسایل کلاس ها، اتاق ها و تجهیزات آموزشی و اداری که همین گرد و غبار خود باعث مریضی های خطرناک هم برای دانشجو و کارکنان می باشد. ساختمان آموزشی که در آن کلاس ها دایر می شود قبلا کلاس درس یکی از مدارس ابتدایی استان بوده و هیچ استانداردی  در حد متعارف برای دانشجو رعایت نشده است. در بعضی از کلاس ها بر روی در و دیوار آن ها مطالب و نقاشی های دور از شان دانشجو حک و نقاشی شده است که این مطلب از لحاظ اخلاقی خیلی درد آور است، در زمان برگزاری کلاس ها در بعضی از کلاس ها حدود ۵۰ نفر دانشجو در یک کلاس، سر درس یک استاد می نشینند و این وضع از لحاظ استاندارد های تعریف شده برای کلاس ها درست نخواهد بود و حتی یک استاد هم توان و قدرت جواب دادن به سوالات و نیاز های این تعداد دانشجو نمی باشد.

۳ – داشتن سلف غذاخوری فرسوده که هیچ بهداشتی از لحاظ غذایی و دیگر موارد هیچ کدام رعایت نمی شود و بارها از طرف اداره‌ بهداشت به آموزشکده اخطار داده شده؛ به گونه ای که تا مرز پلمپ شدن رفته است. سلف غذایی که هیچ استاندارد متوسط برایش لحاظ نشده و هیچ شباهتی با سلف غذای دانشجو ندارد و تمام در دیوارش را چربی غذا فراگرفته و هر لحظه که وارد سلف می شوی از کف آن بوی بدی احساس می شود، غذایی که در آن سرو می شود هیچ کیفیت مطلوبی ندارد، همچنین غذاهایی که در سلف به دانشجویان می دهند اصلا قابل خوردن نیستند ولی دانشجویان مجبور به تحمل این نوع غذا ها می باشند، بارها هم دانشجویان برای کیفیت غذا اعتراض کرده اند اما کسی جوابگو نبوده و حتی دانشجویان را به کمیته انضباطی معرفی کرده اند.

۴ – کمبود نیروی کافی و متخصص، همچنین متعهد به کار که بعضی از کارکنان مجبوراند کار چند نفر را انجام دهند و بعضی از کارکنان هم حاضر به انجام کار های موظفی خود نیستند، در بعضی از قسمت ها آن قدر نیرو کم است که کار یک روزه را چند روزه انجام می دهند به بعضی از واحد ها که مراجعه می کنیم متصدی آن قسمت اتاق خود را قفل کرده و به بهانه کار اداری از آموزشکده بیرون رفته و تا پایان ساعت اداری بر نمی گردد اگر هم که در محل کار حضور داشته باشند شانس داشته باشیم که مشکلی برایش پیش نیامده باشد تا بتواند کار ما را راه انجام دهد، بیشتر کارکنان ادب و اخلاق مردمی را رعایت نمی کنند و بعضی اوقات به دانشجویان تهدید و توهین هم می شود.

۵ – نبود سرویس رفت و آمد برای دانشجویان که مجبور هستند برای رفت آمد در یک روز حدود ۴ یا ۵ هزار تومان و حتی بیشتر هزینه کنند، اگر مسئولان آموزشکده با سازمان اتوبوسرانی هماهنگ کنند که یک دستگاه اتوبوس به عنوان سرویس آموزشکده در اختیار دانشجو ها بگذارند ما دانشجویان خودمان مقداری از هزینه سرویس را پرداخت می کنیم هر چند که دانشجویان دیگر دانشگاه ها سرویس رفت و آمد رایگان دارند.

۶ – نداشتن سالن ورزشی و زمین مناسب فوتبال که دانشجویان مجبور هستند برای درس تربیت بدنی روی آسفالت فوتبال بازی کنند.آیا این واقعا ظلم نیست که ما دانشجویان برای درس تربیت بدنی روی آسفالت بازی کنیم که هر لحظه امکان آسیب جدی و زیان آور برای ما وجود خواهد داشت! آیا بازی کردن روی آسفالت از نظر عقل انسان بالغ و فهمیده درست است؟ چرا باید استاد تربیت بدنی دانشجویان را مجبور به بازی روی آسفالت کند و آن ها را تهدید نماید که اگر فوتبال نکنید نمره قبولی درس تربیت بدنی را کسب نخواهند کرد!

۷ – نبود فضای کافی برای دانشجویان خوابگاهی با ظرفیت ۲۲۰ نفر که این امر سبب شده که دانشجویان در اطراف شهر خانه هایی را کرایه کنند و این خود مشکلی بزرگ برای دانشجو می باشد هم از لحاظ مالی و هم از لحاظ تربیتی و اخلاقی؛ چون هیج کنترلی از لحاظ اخلاقی و تربیتی بر دانشجویان نیست و مشکلاتی همچون تهدید مالی و جانی دانشجو، دعوا و نزاع های خیابانی و ترغیب نمودن دانشجویان به استفاده از مواد مخدر و قرص های روان گردان و همچنین تشویق به رفتن به سوی مسائل جنسی و همجنس گرایی و تشکیل گروه های فراماسنوری و خانه ها تیمی در اطراف آموزشکده که در خانه های تیمی به مسائل همجنس بازی می پردازند.  این مسئله موجب ریزش اخلاقی دانشجویان شده است.  در مسائل مالی دانشجویی که پدرش کارگر یا بنا و  یا رفتگر و یا شغل های روز مزد دارد در طول یک ماه چه قدر درآمد دارد که بتواند هر ماه پول اجاره خانه و خرد و خوراک و دیگر مصارف فرزند دانشجو خود را بدهد؟

و اما مشکل اصلی و بزرگ ما دانشجویان آموزشکده فنی ایلام محله ای است که آموزشکده در آن قرار دارد. به استحضار تان می رسانیم که این محله به دلیل این که در حاشیه شهر می باشد یکی از جرم خیز ترین محله های استان ایلام می باشد، محله ای که در فروش مواد مخدر رتبه ی اول را کسب کرده است، محله ای که اگر نزاع و درگیری در آن اتفاق نیافتد روز را شب نمی کنند، همچنین چندین بار به خانه های دانشجویان که خانه کرایه کرده بودند هجوم کردند و تمام اموال و دارایی و وسایل آن ها را به سرقت بردند و حتی تهدید جانی و تجاوز جنسی به آن ها هم شده است.

مورد دیگر  نزدیکی آموزشکده با زندان مرکزی ایلام که دو سه مورد انفجار و درگیری در نزدیکی زندان پیش آمده،‌این موضوع باعث مشکلات عدیده ای شده و امکان دارد در آینده بسیار نزدیک اتفاقات پیش بینی نشده ای در این محله و نزدیکی زندان مرکزی که مسیر رفت و آمد دانشجویان آموزشکده می باشد پیش آید، این محله از لحاظ جغرافیایی طوری قرار گرفته که محیط آموزشکده  در شیب تندی قرار  گرفته و عبور مرور با ماشین خیلی سخت بوده و در زمستان به سختی عبور و مرور صورت می گیرد و باعث مشکلات فراوان برای تمام دانشجویان و حتی پرسنل هم شده است.

درخواستی که از جنابعالی داریم این است که به گوش مسئولین ذیربط برسانید که در اسرع وقت آموزشکده فنی پسران را در منطقه بانگنجاب که یک محیط دانشگاهی است منتقل کنند و یا تا مشخص شدن اوضاع ما را با آموزشکده فنی خواهران که در بلوار پژوهش مابین دانشگاه پیام نور و دانشگاه آزاد اسلامی قرار گرفته ادغام کنید که حداقل پاره ای از مشکلات برطرف شود، اجازه ندهید بعضی از عوامل برای به دست آوردن سیم و زر و کسب مقام باعث از بین رفتن اشتیاق به یادگیری علم و دانش ما دانشجویان آموزشکده فنی ایلام شوند،‌ انشاالله بتوانیم به قله های بلند علمی صعود کرده و در جامعه خود برای دولت و مردم ثمر بخش باشیم.

منتظر خبرهای خوش، تغییرات مثبت و اثربخش از طرف جنابعالی و عوامل مربوطه هستیم.

از طرف دانشجویان آموزشکده فنی و مهندسی پسران ایلام