مگر می شود جامعه را بر محور دروغ تا آخر پیش برد؟

سخنرانی مهم اما کمتر دیده شده از شهید بهشتی در مذمت دروغ

بسیاری در جمهوری اسلامی وقتی می خواهند، الگوی یک سیاستمداری دین مدارانه را معرفی کنند؛ آیت الله دکتر شهید بهشتی را معرفی می کنند؛ شخصیتی که ارزش های اخلاقی را در فعالیت های سیاسی اصیل می دانست و آنها را یک تاکتیک صرف تلقی نمی کرد.

کد خبر: ۴۵۳۹۰۹

دوشنبه - ۰۴ آبان ۱۳۹۴ / October 26, 2015

به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، بسیاری در جمهوری اسلامی وقتی می خواهند، الگوی یک سیاستمداری دین مدارانه را معرفی کنند؛ آیت الله دکتر شهید بهشتی را معرفی می کنند؛ شخصیتی که ارزش های اخلاقی را در فعالیت های سیاسی اصیل می دانست و آنها را یک تاکتیک صرف تلقی نمی کرد. جمله معروف ایشان که «ما شیفتگان خدمتیم نه تشنگان قدرت» اصل را بر خدمت می داند و حاضر نیست برای رسیدن به قدرت از هر ابزار و وسیله ای بهره جوید. ایشان درباره دروغگویی که برخی در آن زمان آن را یک تاکتیک می دانستند، معتقد است: «ما می توانیم داغ و کوبنده و قاطع حرف بزنیم، ولی فحش ندهیم، حرفهای زشت و تعابیر زشت در گفتارمان نداشته باشیم...اسلام به ما آموخته دروغ نگوییم، تهمت نزنیم، فحش ندهیم.»

یکی از تاریخی ترین سخنرانی های شهید بهشتی که به نظر می رسد مکتوب نشده است، سخنرانی ایشان در خصوص «دروغگویی» است. گناه کبیره ای که برخی این روزها آن را ابزار توجیه سیاستهای خود قرار داده اند. آنچه در ذیل می آید بخشی از آن سخنرانی است:

موضع ما در مسائل اخلاقی و ارزشهای اخلاقی این است که ارز شهای اخلاقی اصیل ند، وسیله نیستند. وقتی میگوییم اسلام دین صدق و راستی است، یعنی جان من! اصلا دروغ نگو، اگر هم مجبوری شدی و گفتی دروغ مصلحت آمیز است، 100 روز یکی یا سالی یکی، نه ساعتی 100 تا دروغ تاکتیکی! آخر این چیست که برمبنای دروغ، تهمت زدن، شایعه ساختن، بی اعتمادی به وجودآوردن باید رشد کند!؟ این کجا میبرد ما را؟ این چیست آخر؟ با این دروغ ها با این شایعه سازی ها با این دروغ ها با این تهمت زدن ها... نمی شود آقا! باید این گروه را این فرد آن دسته را ان تشکیلات را آنقدر باید درباره اش در جامعه دروغ بسازیم و بگوییم که از اعتبار بیفتد!

خدا هم می دانید که چه وعده داده است؟!، خداگفته است: ای آدمیزاد! در راه من باش، من با تو هستم.

من در ماه فرودردین، از اینجا با ماشین رفتم تا کرمان و بندرعباس، در هرجا، در راه، در روستا، در شهر، در قهوه خانه، در رفسنجان و کرمان و بندرعباس که سخنرانی داشتیم، همه جا دیدیم، مهر مردم است و شوق مردم است و اعتماد مردم؛ یعنی ای شایعه سازِ دروغ پرداز! می دانیم دروغ میگویی.

مگر میشود  یک جامعه ای را بر محور دروغ تا آخر پیش برد؟ عزیز من از در راستی درآی، دروغ را به کناری بنه. همین نوجوان ها و جوانها که گه گاه فریب دروغ امروزت را می خوردند همیشه در این حال نمی مانند. فردا، ساعت دیگر، روز دیگر، هفته دیگر، ماه دیگر، سال دیگر بالاخره بیدار می شوند و برتو لعن و نفرین می فرستند که چرا ماهها یا سال ها آنها را فریفته بودی ؟!

ما معتقدیم راستی تاکتیک نیست، راستی اخلاق است هر عیب و نقصی هم در خودمان هست می آییم راست به مردم میگوییم اشتباهی هم اگر بکنیم می آییم راست به مردم می گوییم. مسلمان بیش از هر چیز در راستی و درستی در صدق و امانت و صراحت ... متجلی می شود. بنابر این دروغ تاکتیکی گفتن ... شایعه سازی و دروغ پردازی این ها جزو تاکتیک های مسلمانان علوی نیست. و دروغ پرداز ها بدانند تا وقتی ما یک چنین موضع  و رابطه ای را با مردم قهرمان و با ایمانمان داریم، آن دروغ زنی های آنها بازارش کساد است.

من گاهی برای مدیریت جلسات، قیافه‌ای جدی می‌گرفتم در مجلس خبرگان، ناجور در بیرون منتشر می‌شد كه بله این خودش یك طاغوت است، یك مستبد است، (مثل این كه با عدم (من) قاطعیت می‌شود مجلس را اداره كرد!) متكبر است. مردم من را در راه می‌دیدند، كه ما همان برادر خاكی متواضعشان هستیم كه بودیم . خوب از همان دیدار اول، متعدد، نوجوان‌ها و جوان‌ها در این مسافرت ها، به من یادداشت دادند؛ كه فلانی ما پشت سر تو نمی‌دانستیم ، یك چیزهای را باور كرده بودیم، حالا دیدیم شما را، در همان دیدار اول فهمیدیم، بههمان دروغ نیز گفتند، ما را حلال كن، مگر می‌شود یك جامعه‌ای را بر محور دروغ تا آخر پیش برد؟