سرپرست دانشگاه زابل:

امروز جمهوری اسلامی در مقتدرترین وضعیت سیاسی خود قرار دارد/ امام راحل(ره) از جنگ به عنوان یک امر خیر یاد می‌کرد

سرپرست دانشگاه زابل گفت: امروز نظام جمهوری اسلامی در مقتدرترین وضعیت از شرایط سیاسی، اجتماعی و نظامی به سر می‌برد و شرایط مطلوب امروز حاصل جنگ تحمیلی است که گنجینه‌ای عظیم برای ما محسوب می‌شود‌.

کد خبر: ۴۵۵۷۹۰

شنبه - ۰۹ آبان ۱۳۹۴ / October 31, 2015

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از زاهدان، مراسم تجلیل از هشتاد و شش نفر اعضای هیأت علمی و کارکنان ایثارگر دانشگاه زابل با حضور اعضای هیأت رئیسه دانشگاه زابل و خانواده های معظم شهدای والامقام، جانبازان عزیز، آزادگان سرفراز و رزمندگان غیور در سالن کنفرانس مهمانسرای دانشگاه زابل برگزار شد.

موسی بهلولی، سرپرست دانشگاه زابل در این مراسم با اشاره به سخن رهبر کبیر انقلاب اسلامی که از جنگ به عنوان یک نعمت بزرگ الهی یاد کرده‌اند، گفت: امام راحل(ره) از جنگ به عنوان یک امر خیر یاد می‌کرد یعنی شری که برای ملت ایران به خیری بزرگ تبدیل شد.

وی ادامه داد: امروز پس از گذشت سال‌ها درک این مطلب بسیار مهم است، برای اینکه اگر ما به جنگ به چشم یک دستاورد عظیم و میراث گران‌بها نگاه کنیم به راحتی نمی‌توان از کنار دفاع مقدس، جنگ و مسائل مربوط به آن گذشت و باید تامل بیشتری نسبت به آن داشته و سعی کنیم این دستاورد ارزشمند را همواره زنده نگاه داریم.

سرپرست دانشگاه زابل با اشاره به فرهنگ شهادت‌طلبی و عاشورایی، مهدویت و تبعیت محض مردم از ولی‌فقیه که رمز پیروزی نظام جمهوری اسلامی بوده است، اظهار کرد: رزمندگان با شهامت و شجاعت، خودبینی تمام مستکبران را به خاک زده و کاری کردند که آنان به هیچ یک از اهداف خود دست نیافتند.

بهلولی همچنین گفت: ما در هیچ جا سراغ نداریم که دنیایی علیه یک ملت بسیج شود و نتواند کاری از پیش ببرد و این یک افتخار بی‌بدیل بر پیشانی تاریخ است که متعلق به ملت سلحشور و رزمندگان شجاع ملت ایثارگر ایران اسلامی است.

وی بیان کرد: امروز نظام جمهوری اسلامی در مقتدرترین وضعیت از شرایط سیاسی، اجتماعی و نظامی به سر می‌برد و شرایط مطلوب امروز حاصل جنگ تحمیلی است که گنجینه‌ای عظیم برای ما محسوب می‌شود‌.

سرپرست دانشگاه زابل در پایان جنگ را یک نعمت الهی دانست و بیان کرد: این نعمت‌ها ناشناخته است و ما باید قدر این نعمت را بدانیم و نگذاریم دستاوردهای عظیم تاریخی به فراموشی سپرده شود.