گزارش/

کی‌روش، مردی که دیگر حرفه‌ای نیست/ تیم ملی؛ قربانی دعوای کی روش و اسدی

اگرچه آقای رییس با این درگیری‌ها و خواشی به تعبیر خود «حال می‌کنند»، اما کارشناسان و ناظرین ورزشی عمیقاً از استمرار آن و عواقبی که می تواند بر کیفیت کار تیم ملی بگذارد بیم‌ناک اند.

کد خبر: ۴۵۶۷۷۶

سه‌شنبه - ۱۲ آبان ۱۳۹۴ / November 03, 2015

گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو،‌ در حالی که هنوز جوهر بیانه‌های دعوا بین کارلوس کی‌روش و کمیته اخلاق خشک نشده بود، موج جدیدی از بیانیه نویسی و گفتمان‌های نه چندان دوستانه و تلخ در فوتبال به راه افتاده است. این بار اما به نظر می رسد آتش این تنور، بسیار گداخته‌تر از دفعات قبلی است؛ با این حال برگ زرینی دیگر در فوتبال کشور و در فدراسیون فوتبال ورق خورد و باعث شد تا بی‌کفایتی عده‌ای از مسئولین فدراسیون بیشتر از قبل روشن شود. وقایع اخیر احکام انتصاب این مسئولین را به شدت نزد کارشناسان و اهالی ورزش خدشه دار کرده است.

رییسی که می‌خندد!

در این یک ماه و در گرماگرم زد و خوردهای لفظی میان فدراسیون نشینان و کی روش، رئیس همیشه خندان فدراسیون فوتبال با اظهار نظری عجیب و صد البته تأمل برانگیز، فصل جدیدی را در این ارتباط گشود؛ علی کفاشیان در واکنش به تنش های لفظی و اختلاف بین اسدی، دبیر کل فدراسیون فوتبال و کارلوس کی‌روش، سرمربی تیم ملی با بیان این نکته که "با این فضا هم ما حال می کنیم و هم شما  (رسانه ها)" بار دیگر لطافت طبع و شوخ مزاجی خود را در این مقطع حساس به رخ همگان کشید.

اگرچه آقای رییس با این درگیری‌ها و خواشی به تعبیر خود «حال می‌کنند»، اما کارشناسان و ناظرین ورزشی عمیقاً از استمرار آن و عواقبی که می تواند بر کیفیت کار تیم ملی بگذارد بیم‌ناک اند. به این ترتیب طبعاً از مسؤلین فدراسیون انتظار می رفت تا با مدیریت صحیح از استمرار این درگیری ها جلوگیری کرده و اجازه ندهد تا حواشی آرامش اردوی تیم را به هم بزند.

با این وجود آنچه مشهود به نظر می‌رسد عدم نتیجه گیری مناسب و روند نزولی فوتبال در دوره ریاست علی کفاشیان بر فدراسیون فوتبال است که اکثر کارشناسان ورزشی، به او و فدراسیون تحت امرش نمره مردودی می دهند؛ شاید وقت آن رسیده باشد تا رئیس حال حاضر فدراسیون فوتبال، آن لیوان معروف را به طور کامل روی میز بگذارد تا فرد دیگری آن را در دست بگیرد.

پایان دوران حرفه ای یک مرد کهکشانی!!!

دست راست الکس فرگوسن در منچستر یونایتد، سرمربی رئال مادرید، سرمربی تیم ملی پرتغال و .... از جمله عناوینی است که مرد پرحاشیه پرتغالی این روزهای فوتبال ایران از آن ها سلاحی برای مقابله با مخالفان و منتقدان ساخته است.

در این که کارلوس کیروش، یک مربی حرفه ای و صاحب نام در فوتبال دنیا به شمار می رود؛ شکی نیست اما گویی با گذشت زمان، اخلاق حرفه ای خود را فراموش کرده و این روزها در حال نمایش یک کیروش جدید به جامعه ورزشی و اهالی فوتبال است. کیروشی که دیگر صبور نیست، کیروشی که دیگر حرفه ای نیست، و فقط کمر همت بسته تا عناوین و افتخارات گذشته خود را در دست بگیرد و بر مخالفانش بتازد.

به هرترتیب هر چه باشد و هر افتخاری که در کارنامه وی وجود داشته باشد، در نهایت کارمند فدراسیون فوتبال به شمار می رود و باید در خدمت فدراسیون فوتبال قرار گیرد و نه علیه آن؛ با این وجود در این یک سال اخیر کیروش جدیدی را دیدیم که به اذعان کارشناسان، دو عنصر حرفه ای گری و خویشتن داری در او گم شده است. هرچند برخی ها معتقدند که کیروش مقصر تمام این رفتارها نیست و به اختیارات و آزادی های بی موردی که فدراسیون در اختیار او قرار داده هم باید اشاره کرد؛ اختیاراتی که باعث شده تا کیروش هر حرکت و مصاحبه ای که انجام می دهد، بلافاصله از نام کفاشیان به عنوان یک مهر تأیید استفاده کند.

راستی آقای کی روش، زمانی که سرمربی رئال مادرید بود می توانست به همین راحتی و با همین صراحت بیان با کادر مدیریتی کهکشانی‌ها درگیر شود و علیه آن ها بیانیه صادر کند؟ آیا در مادرید هم مدیر خندانی بود تا بر این همه حاشیه چشم پوشی کند و باز هم از وی حمایت کند؟!

دبیرکل، با جنجال رسانه ای آمد!

علیرضا اسدی؛ فردی که بعد از جام ملت ها به عنوان دبیر کل فدراسیون فوتبال روی کار آمد تا در کنار روند جوان سازی تیم ملی، حاشیه‌ها و سر و صداها را تبدیل به سکوت کند؛ اما با این کار نه تنها حاشیه‌ها از تیم ملی کم نشد بلکه رفته رفته بر اختلافات افزوده شد. تا به این جای کار همین جناب اسدی یک طرف درگیری با مرد پرتغالی به شمار می‌رود. از همان ابتدا اسدی سعی کرد گاه و بیگاه در برابر رفتارها و خواسته های کی روش ایستادگی و کند و رفته رفته او را به در خروجی فدراسیون نزدیک‌تر کند تا با اخراج او، یک حرکت انتخاباتی انجام داده باشد؛ انتخاباتی با طعم ریاست فدراسیون فوتبال. اما غافل از این که  سرمربی تیم ملی کوتاه نمی آید و در نهایت کار به صدور بیانیه هایی رسید که به هیچ وجه در شأن یک دکتر و یک سرمربی صاحب نام نیست.