مراسم اختتامیه جشنواره نشریات نسل چهارم-۲

وهب همدانی: وقتی دولتمردان ما از همه چیز ناامید شدند پدرم به سوریه رفت

وهب همدانی با اشاره به اینکه پدرش زمانی برای کمک به سوریه رفت که بسیاری از دولتمردان ما و سوری از همه چیز ناامید شده بودند، خاطر نشان کرد: همه فکر می کردند کار سوریه تمام شده است.

کد خبر: ۴۵۹۹۳۲

چهارشنبه - ۲۰ آبان ۱۳۹۴ / November 11, 2015

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، وهب همدانی پسر شهید سردار همدانی در ادامه مراسم اختتامیه نخستین جشنواره نشریات دانشجویی نسل چهارم، در خصوص شخصیت پدر خود گفت: آن چیزی که از زندگی پدرم فهمیدم این بود که کیفیت زندگی مهم است نه کمیت آن؛ پدر من در تمام زندگی اش اعتقاد داشت امید را نباید از دست داد، تا حدی که نصف بیشتر وصیت نامه اش را شکر می کند. وصیت نامه ای که هر کس می خواندش سراسر آن را امید می بیند.

وی ادامه داد: پدرم در وصیت نامه خود خدا را شکر می کند که در عصر امام خمینی زندگی کرده است و در شرایطی نفس کشیده است که هشت سال دفاع مقدس را همراه محبوبین خدا و هم کلام آن ها در جبهه های جنگ بوده است.

همدانی با اشاره به اینکه زمانی که پدرش برای کمک به جبهه مقاومت به سوریه رفته است بسیاری از دولتمردان ما و دولتمردان سوریه از همه چیز ناامید شده بودند، خاطر نشان کرد: آن ها فکر می کردند کار سوریه تمام شده است اما پدر من امید خود را از دست نداد و همه شاهد بودید که بعد از چند سال ورق برگشت. ما در اوضاع سوریه روزهایی را شاهد بودیم که دشمن در چند صد متری حرم حضرت زینب(س) و حضرت رقیه(س) نفوذ کرده بود، اما امروز آن ها به دوردست ترین نقاط سوریه رسیده اند.

وی خطاب به دانشجویان حاضر در این مراسم گفت: نسل جوان باید بداند که خیلی ها می خواهند این امید را از ما بگیرند. چرا که وقتی با امید زندگی کنید، هر کار غیرممکنی را می شود ممکن ساخت. خودتان را در چارچوب های بی معنی محصور نکنید و بدانید که وظیفه سنگینی بر دوش شما است.

پسر شهید همدانی در پایان سخنان خود اظهار داشت: شهادت یک اتفاق نیست که فکر کنید با رخ دادنش کسی به مقام شهادت می رسد. خاطرم هست زمانی که پدرم زنده بود چند جوان به دیدار ایشان آمدند و خواستند پدرم دعا کند که به شهادت برسند. پدرم به آن ها گفت شهادت هدف نیست هدف این است که در مسیر شهادت زندگی کنید و بدانید که اگر شما در این مسیر باشید حتما عنایت خدا شامل حال شما خواهد شد. پدرم در وصیت نامه خود معامله ای نیز کرده است که هر کس در این دنیا برای من یک روز نماز و روزه به جا بیاورد آن دنیا اگر به من اجازه داده شود برایش جبران خواهم کرد.