وقتی مدعیان آزادی بیان دست به قلم می‌شوند

وقتی عده‌ای حیات سیاسی و حتی در برخی موارد معیشت خود را بر جریان تجدید نظرطلب گره زده و از آن ارتزاق می‌کنند، بروز چنین رفتارهایی خارج از عرف و نشر مطالبی کذب دور از انتظار نخواهد بود.

کد خبر: ۴۶۳۴۴۹

دوشنبه - ۰۲ آذر ۱۳۹۴ / November 23, 2015

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو به نقل از اروم نیوز، در حاشیه مراسم پر تنشی که شنبه ۳۰ آبان در دانشگاه آزاد ارومیه با حضور صادق زیباکلام برگزار شد، برخی سایت های منتسب به جریان تجدیدنظرطلب با انتشار تصویر نشریه پاره شده انجمن اسلامی دانشجویی که نه مشخص است توسط چه کسی پاره شده است و نه در کجا قرار دارد ادعا کرده اند که «دانشجویان عضو بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد ارومیه طی یک اقدام قابل تامل و تاسف بار، نشریه دانشجویی انجمن اسلامی دانشجویی را که روی جلد آن عکس امام راحل (ره) و مقام معظم رهبری بود پاره کرده و زیر پا گذاشتند.»

این بیشتر به طنز می ماند وقتی توهین به امام و رهبری را به دانشجویانی نسبت بدهی که از لحظه آغاز مراسم از اهانت ها به ارزش ها و انقلاب و نظام ناراحت و خشمگین بوده و در واقع از ترس حضور آنان بود که توهین های بیشتری به اصول و ارزش ها صورت نگرفت. مشخص نیست در مراسمی که سخنران آن استکبارستیزی و شعارهای انقلاب اسلامی را به سخره گرفت و برخی برگزارکنندگان، از پشت تریبون به صراحت نسبت به مطالبات مقام معظم رهبری بی احترامی کردند، اگر شعارها و هشدارهای همین دانشجویان انقلابی نبود کار به کجا کشیده می شد.

اما آن چه که در ذهن نویسنده عجول و ناشی این خبر مغفول مانده انتشار تصاویری از بسیجیان است که در اعتراض به اهانت های صورت گرفته، عکس امام خامنه ای را در داخل مجله در دستانشان گرفته و شعار خونی که در رگ ماست هدیه به رهبر ماست سر می دهند.

البته کذب بودن این ادعا حتی بدون انتشار تصاویر مذکور نیز واضح و مبرهن است و این آش به اندازه ای شور است که خود تجدیدنظرطلبان حتی متوهم ترین و ساده اندیش ترین آنان نیز حاضر به باور آن نمی شوند.

بدون شک نویسنده این مطلب نیز از واقعیت آگاهی دارد، هم خط و ربط ها را می شناسد و هم از آن چه که در قلب خود و هم مسلکانش می گذرد مطلع است.

پس چه چیزی موجب می شود که چنین خبری در خروجی یک سایت قرار بگیرد.

پاسخ این سوال را باید در خشم و ناراحتی حامیان فتنه از قدرتمندی تفکر انقلابی در دانشگاه ها جست که موجب شده آنان برای تسکین درد و آرامش بخشیدن به خود دست به چنین بازی های کثیفی بزنند.

بر چنین رفتاری نمی توان هیچ نامی به جز لمپنیسم سیاسی نامید، وقتی عده ای حیات سیاسی و حتی در برخی موارد معیشت خود را بر جریان تجدیدنظرطلب گره زده و از آن ارتزاق می کنند بروز چنین رفتارهای نیز دور از انتظار نخواهد بود.