کیانوش رستمی:

تا روزی که زنده‌ام به این فکر می‌کنم چرا وزنه از پشت سرم رها شد

ملی پوش دسته ۸۵ کیلوگرم ایران گفت تا آخر عمر به این فکر خواهد کرد که چطور وزنه ۲۱۸ کیلوگرم از پشت سرش به پایین رها شد تا طلای وی تبدیل به نقره شود.

کد خبر: ۴۶۴۵۳۸

پنجشنبه - ۰۵ آذر ۱۳۹۴ / November 26, 2015

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، به نقل از روابط عمومی فدراسیون وزنه برداری، ملی پوش نقره ای جهان که بعد از سه روز ناکامی کاروان ایران از کسب مدال و امتیازهای مورد نیاز برای تیم ملی وزنه برداری ایران دردسته ۸۵ کیلوگرم یک نشان برنز در حرکت یکضرب و  دو نشان نقره در دوضرب و مجموع کسب کرد درخصوص اینکه چطور شد درحالی که می توانست سومین مدال طلای جهانی را از آن خود کند، اما آن را از دست داد، گفت: خودم هم به همین موضوع فکر می کنم که چرا وزنه ای که به آن سبکی روی دستم جمع و جور شد و با قدرت آن را قیچی کردم به یکباره از پشت سرم رها شد و نتوانستم آن را کنترل کنم؟

وی ادامه داد: من در یکضرب خیلی از وزنه ای که زدم راضی نبودم اما حقیقتا در دوضرب حمله ای که به رکورد دنیا داشتم با برنامه ریزی بود و خودتان دیدید که وزنه خیلی روی دستم سبک بود. فکر می کنم تا آخر عمرم این اتفاق درخاطرم جاودانه شود که چرا وزنه ای که حکم طلایی شدن را برایم داشت اینگونه از پشت سرم در یک لحظه رها شد و همه چیز را برباد داد. البته حتما خواست خدا بوده که امسال طلا به من نرسید و قسمت وزنه بردار روس شد.

نایب قهرمان وزنه برداری جهان افزود: وزنه ۲۱۴ کیلویی بهترین وزنه ای بود که در طول این سال‌ها به عنوان اولین حرکت مسابقه ای ام در دوضرب  انتخاب کردم چون می دانستم آماده ام و مطمئن بودم که می‌توانم نه تنها این وزنه بلکه بیش از این را نیز مهار کنم اما همانطوری که گفتم حتما خواست خدا بود که طلا قسمتم نشد. من می توانستم همه را جا بگذارم. در هر حال من با دو زنه در حرکت یکضرب و دوضرب به مدال نقره رسیدم. اما وزنه بردار روس با شش حرکت طلایی شد. هرچه بود جهانی آمریکا برایم تمام شد و از حالا به فکر المپیکم و کسب بهترین مدال در این دوره از بازی ها.

رستمی درخصوص اتفاقات تلخ اخیر تیم ملی، گفت: حقیقتا برای کیانوش رستمی هیچ وقت و در هیچ مسابقه ای استرس معنی نداشت. اما این بار و امسال آنقدر اتفاقات و حوادث عجیب و غریب برای کاروان وزنه برداری ایران قبل و همزمان با برگزاری مسابقات رخ داد. آسیب‌دیدگی بهداد و سعید محمدپور یا بحث بازنشستگی سهراب مرادی را اگر به عدم نتیجه گیری وزنه برداران  ملی پوش که در آمریکا روی تخته رفتند اضافه کنیم خواهیم دید که شرایط خیلی شرایط ایده الی نبود. اما من تمام تمرکزم را جمع کردم تا با کسب این مدال به تیم ملی وزنه برداری ایران روحیه ای دوباره بدهم تا ان‌شالله بقیه بچه ها هم بعد از من موفق و با صلابت روی تخته بروند.

رستمی در خاتمه بابیان این مطلب که المپیک و کسب بهترین نتیجه در این رویداد بزرگ هدف نهایی او خواهد بود یادآور شد: اگر چه نتوانستم در آمریکا طلایی شوم اما ازحالا برای المپیک برنامه ریزی دقیقی خواهم داشت تا با تمرین و ممارست بیشتر در بازی های ریو صاحب بهترین و خوشرنگ‌ترین مدال بازی های المپیک شوم.