نویسنده نامیرا در دانشگاه اراک:

مقام معظم رهبری من را بین جمعیت شناخت/ الان احساس تکلیف بیشتری می کنم

نویسنده کتاب نامیرا با حضور در دانشگاه اراک در نشست نقد و بررسی این کتاب شرکت کرد.

کد خبر: ۴۶۵۷۶۱

دوشنبه - ۰۹ آذر ۱۳۹۴ / November 30, 2015

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو در اراک؛ نشست بررسی و نقد کتاب نامیرا با حضور نویسنده این کتاب برگزار شد.

صادق کرمیار نویسنده کتاب نامیرا با حضور در جمع دانشجویان دانشگاه اراک در سالن علم الهدی دانشکده فنی و مهندسی به پرسش های دانشجویان پیرامون این کتاب پاسخ داد.

کرمیار با اشاره به کلید خوردن این کتاب در سال ۷۹ گفت: یکی از دوستانم زندگی شخصیت عبدالله بن عمیر را برایم تعریف کرد و علاقمند به زندگی این شخصیت شدم. شروع به تحقیق درباره شخصیت عبدالله بن عمیر کردم از این شخصیت خوشم آمد. سپس با دوستانم در مرکز پژوهش های صدا و سیما در قم مشورت کردم و شروع به نگارش داستانی دراین باره کردم تا به صورت فیلمنامه در صدا و سیما تعریف شود.

نویسنده کتاب نامیرا در ادامه افزود: بعد از تدوین فیلنامه خودم به فکر نگارش داستان و رمانی با این موضوع افتادم. یک سال شروع به فیش نویسی کردم و از کتاب های مقاتل دراین زمینه استفاده کردم. مقتل الشمس و مقتل ابی مخنف و کتاب های تاریخی و اجتماعی اوضاع کوفه ، سخنرانی های مقام معظم رهبری درباره عوام و خواص و نقش خواص در عاشورا از جمله منبع هایی بود که از آنها در فیش نویسی استفاده کردم.

کرمیار با اشاره به اینکه نمی داند چه شد که به سمت نگارش این اثر هل داده شده گفت: سال ۸۰ کتاب تمام شد و رغبتی نداشتم که آن را در اختیار انتشاراتی ها بگذارم. انتشاراتی ها مطلع شدند و اصرار می کردند که چاپش کنند قبول نمی کردم تا اینکه سید مهدی شجاعی زنگ زد و گفت علی مؤذنی نامیرا را در اختیا ر من قرار داده و آن را خوانده ام دوست دارم چاپش کنم.

نویسنده کتاب نامیرا با اشاره به آماده بودن این فیلنامه در صدا و سیما گفت: سرمایه گذاری در کار تاریخی باید توجیه اقتصادی داشته باشد و این فیلمنامه هم باید کار بیشتری روی آن انجام شود.

کرمیار با تاکید بر دشواری نویسندگی یک رمان به ویژه در حوزه تاریخی گفت: بیشترین دشواری در در روایت تاریخی نیست بلکه در انتقال حس یک روایت تاریخی است. اینکه یک نفر کتاب را بخواند و حس کند در کوفه زندگی می کند دشوار است.تفاوت داستان و روایت تاریخی همین جاست. روایت تاریخی می گوید ۱۸ هزار نفر به امام نامه می نویسند و بعد ۱۸ هزار شمشیر علیه امام کشیده می شود اما مخاطب چگونه این امر را می پذیرد؟ با کاری که یک نویسنده می کند و روایت تاریخی را باورپذیر می سازد.

نویسنده متعهد آثار فاخر با تصریح به این که چگونگی واقعه تاریخی برای نویسنده از ارزش کمتری نسبت به چرایی آن برخوردار است گفت: چرایی یک واقعه تاریخی برای نویسنده بیشتر از چگونگی آن مهم است و نویسنده به دنبال پر کردن خلا های علّی آن است.

کرمیار در پاسخ به این سوال که چطور شد این کتاب را به مقام معظم رهبری بخواند گفت: من کتاب را ندادم سید مهدی شجاعی یک دوره کامل کتاب های منتشر شده را به مقام معظم رهبری داده بود و بعد از یک هفته تا ده روز ایشان آن کتاب ها را خوانده بودند و به سید مهدی شجاعی گفته بودند: این کتاب نامیرا از همه بهتر است و نگاه بهتری به واقعه عاشورا دارد. سید مهدی شجاعی من را به دفترش دعوت کرد و این حرف ها را زد. بعد در دیداری که با مقام معظم رهبری داشتم چون عکس روی کتاب عکس خودم بود سریع من را شناختند و گفتند من کتاب شما را خواندم کتاب خوبی است و به همه توصیه می کنم آن را بخوانند.من از ایشان خواستم که دستخطی بدهند که ایشان گفتند: من تقریظی نوشته ام از دفتر بگیرید.

نویسنده رمان نامیرا درباره احساس خود و تکلیف درباره این اثر گفت: اکنون احساس تکلیف بیشتری دارم و حساس هم هستم چون کارهای قبلی ام را رهبری خوانده اند و از من انتظار بیشتری هست.

صادق کرمیار با اشاره به تفاوت کار تاریخی و کار ادبیاتی نیز گفت: در کار تاریخی باید منابع هم ذکر شود اما در کار داستانی چون هدف، صرفا نقل تاریخی نیست منابع تاریخی ذکر نمی شود.

کرمیار درباره فاخر بودن آثار هنری و قلمی به ملاک دراین آثار اشاره کرد و گفت: کارکرد هر متن بر اساس نیاز داستان است و من نه تصمیم داشتم دیالوگ ها را فاخر بنویسم که مطنطن باشد و نه دیالوگ ها محاوره ای باشد لذا زبان بینابین را انتخاب کردم. اکنون هم اگر بخواهم دوباره نامیرا را بنویسم نمی دانم که باز هم همین نامیرا را می نویسم یا نه. هر داستانی بعد از چاپ مال نویسنده نیست ممکن است نویسنده بعد از ۲۰ سال بخواهد داستانش را طور دیگری بنویسد اما این به این معنا نیست که غلط نوشته است.

نویسنده نامیرا در پاسخ به این سوال که چه شد این کتاب را نوشتید؟ گفت: نمی دانم چه کسی من را هل داد. نامیرا به معنی نمردن و جاودانه بودن است و شهدای کربلا نیز نمرده اند و نزد خدا روزی می خورند.

کرمیار در پاسخ به این پرسش که وظیفه ما چیست گفت نان حلال بخورید. به این دلیل که امام حسین (ع) جلوی لشکر عمر بن سعد که قرار گرفت گفت: چون شکم شما از مال حرام پر شده است.

لازم به ذکر است در پایان این نشست دانشجویان با پیوستن به پویش مردمی من سرباز حسین هستم با صادق کرمیار عکس یادگاری انداختند. بعد از این نشست که ساعت ۱۴ به پایان رسید وی برای شرکت در نشست دانشگاه صنعتی اراک به سمت این دانشگاه حرکت کرد.