بازگشت بینایی یک دانشجو به همت وزیر بهداشت+تصویر

ابراهیم نوری که سر جلسه امتحان دانشگاه ناگهان نابینا شده بود، پس از ۱۲ سال به همت تیم پزشکی وزیر بهداشت بینایی خود را بدست آورد.

کد خبر: ۴۶۷۱۱۴

يکشنبه - ۱۵ آذر ۱۳۹۴ / December 06, 2015

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو به نقل از سایت محلی کلاله خبر؛ ابراهیم نوری از روستای حیدرآباد شهرستان کلاله پس از ۱۲ سال نابینایی، بینایی خود را بدست آورد.

وی ماجرای چگونگی نابینا شدن خود را اینگونه شرح داد و گفت: درحال تحصیل در مقطع فوق دیپلم بودم و در حال گذراندن امتحانات دانشگاهی بودیم و به تبع آن تلاش دانشجویان برای پاس کردن درس‌ها افزایش یافته بود و من نیز از این امر مستثنی نبودم، تااینکه سر یکی از جلسات امتحان، ناگهان بینایی خود را از دست دادم.

نوری ادامه داد: نابینایی برای من مشکلات زیادی به همراه داشت، ولی با کمک‌های خانواده و مسئولین توانستم این وضعیت را نزدیک به ۱۲ سال تحمل کنم.

وی از ازدواج خود در این مدت نیز خبر داد و گفت: با وجود اینکه نابینا بودم، خانمی مرا با این وضعیت به عنوان همسر آینده خود برگزید و با متحمل شدن مشکلات زندگی من، همدم و یار من در زندگی شد و حاصل این ازدواج یک فرزند پسر برای ما بود.

با حمایت های مسئولین زندگی را با همه مشکلات ادامه دادیم تا اینکه ورود تیم پزشکی هاشمی، وزیر بهداشت و درمان به مراوه تپه روزنه ای برای مرتفع شدن مشکلات بینایی من شد.

ابراهیم نوری گفت: با حمایت رئیس بهزیستی و فرماندار کلاله برای درمان به مراوه تپه رفتم و پس از انجام عمل بر روی چشم چپم، بینایی این چشمم را بدست آوردم.

وی که برای تشکر از زحمات محمدرضا فشایی، رئیس بهزیستی و فرماندار کلاله به فرمانداری آمده بود، گفت: با حمایت های مجدد بهزیستی به یکی از بیمارستان‌های مجهز مشهد اعزام شدم و پس از عمل، بینایی چشم راست من نیز برگشت و در حال حاضر با عینک قادر به خواندن هستم.

ابراهیم پس از ۱۲ سال نابینایی بالاخره با تلاش های مسئولین و خیرین توانست زن و فرزند خود را ببیند و به آینده امیدوارتر شود.

وی در حال حاضر ۳۵ سال سن دارد و با بدست آوردن بینایی خود، خود را در مقابل مشکلات پیش روی زندگی می‌بیند و از این مشکلات می‌گوید: من با ۳۵ سال سن تنها منبع درامدم یارانه و مستمری بهزیستی است؛ چرا که نابینایی فرصت‌های شغلی پیش روی را از من گرفت و با توجه به اینکه تحمیل فشار می‌تواند باعث نابینایی دوباره چشمان من شود، نمی‌توانم فعالیت‌های فیزیکی انجام دهم.

از سویی با توجه به اینکه در روستا زندگی می‌کنم، خانه مسکونی مناسبی ندارم و رطوبت این خانه مشکلات عدیده‌ای را برای خانواده من بوجود آورده است و برای رفع این مشکل نیز پیشنهاداتی مبنی بر برنامه ریزی برای مساعدت در ساخت و دریافت پروانه ساخت رایگان از سوی بهزیستی به من داده شده است اما به دلیل اینکه زمینی برای این امر ندارم، عملی شدن این پیشنهاد هم، برای من و خانواده ام امکان پذیر نیست.

نوری از علاقه خود به ادامه تحصیل گفت و بیان داشت: علاقه زیادی به ادامه تحصیل دارم-چرا که در این راه بینایی خود را از دست دادم-اما وقتی به مخارج سنگین رفت و آمد و شهریه پیام‌نور فکر می‌کنم، منصرف می‌شوم اما باز هم اینکه شاید درس خواندن بتواند روزنه ای برای خروج از این وضعیتم باشد، خود نوعی انگیزه برای من می‌شود؛ اما نا گفته نماند رئیس بهزیستی در این زمینه قول مساعدت داده است و در صورت ادامه تحصیل، بهزیستی شهریه دانشگاه را پرداخت خواهد کرد.

وی در پایان بر اینکه ایجاد اشتغال برای وی می‌تواند تمامی مشکلات پیش روی خانواده وی را حل کند، تاکید کرد.