باشگاه دانشجویان/

سخنان ناصواب رئیس جمهور در روز دانشجو ، مخفی شدن در پشت رای مردم بود

امروز کوچکترین ضعف و سستی از جانب مسئولین ما که ویترین ملت قهرمان ایران در بازار بین المللی هستند این بازوان را از توان خواهد انداخت و زحمات جوانان دیروز و امروز و خون شهدای انقلاب اسلامی را به هدر خواهد داد.

کد خبر: ۴۶۸۱۲۱

چهارشنبه - ۱۸ آذر ۱۳۹۴ / December 09, 2015

گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»، یادداشت دانشجویی*؛یکی از وقایع مهمی که در روز دانشجو رقم می خورد و به مناسبت این روز در دانشگاه که محل تولد جنبش دانشجویی است اتفاق می افتد حضور عالی ترین مقام اجرایی کشور است.

این بار نوبت جناب آقای روحانی بود که چون سال های قبل در دانشگاه حضور پیدا کند و به سخنرانی بپردازد، سخنرانی ای که مجالی است تا دانشجویان بدون واسطه پای حرف های دولتمردان خود بنشینند.

در این میان سخنانی قابل تأمل زده شد که قشر دانشجو و علی الخصوص فعالین دانشگاهی نمی توانند از کنار آن به سادگی عبور کرده و باید در آن درنگ لازم را داشته باشند.

این که انتخابات سال ۹۲ را به مذاکرات هسته ای گره بزنیم و عنوان کنیم که بحث هسته ای مطرح شد و مردم در انتخابات سال ۹۲ مسئله هسته‌ای را به بحث گذاشتند و این آغاز پیروزی ملت بود” ، یا اینکه عنوان شود “مردم به راه حل مسئله هسته ای رای دادند و راه را باز کردند تا ما بتوانیم راه حلی برای این مسئله پیدا کنیم و به جلو پیش برویم. ” کار صوابی نیست و در پشت رای مردم مخفی شدن است.

چرا که مردم همیشه در صحنه ی ایران به دنبال گشایش اقتصادی و رونق اقتصادی ای بودند که کاندیداها در برنامه ها و شعارهای خود عنوان کردند و اگر آن روز هم رأیی در صندوق انداخته شد به امید رشد و رونق اقتصادی بود نه رأی به راه حلی که امروز به نوعی دیگر عنوان می شود که همان به آغوش کدخدا پناه بردن است.

کدخدایی که نه تنها ما را در آغوش خود نمی پذیرد بلکه دنبال فرصتی است تا تیشه به ریشه ی ما بزند و ما را نابود کند و ما نمی دانیم آقایان با کدام منطق و با چه ذهنیت تاریخی ای انتظار دارند تا از این راه حل به جواب برسند.

مسیری که بارها آزموده شده و هر عقل سلیمی بر آن است که آزموده را آزمودن خطاست. عزیزان در این سخنرانی عنوان کردند که باید به اجماع برسیم و وحدت رویه داشته باشیم و بر سر موضوعات به تفاهم و دید مشترک دست پیدا کنیم .

این مطلب درستی است که مورد تایید همه ی دلسوزان و علی الخصوص قشر جوان فعال و پویای انقلابی است که در سخنان رهبری نیز بارها مورد تاکید و اصرار واقع شده است اما در سایه این حرف درست قرار است بر سر چه چیزی به تفاهم و همدلی برسیم؟ نفوذ؟ چشم دوختن به دستان پر مهر کدخدا؟؟!!! چشم پوشی از توانایی و ظرفیت های داخلی؟ یا باید بر سر مقاومت و نوع حرکت انقلابی و تاکتیک های پیش رو برای رهبری جبهه مقاومت چه در عرصه ی اقتصادی ، چه سیاسی ، چه فرهنگی و چه بین الملل به تفاهم و دید مشترک برسیم؟

جهت یادآوری خدمت بزرگواران عزیزمان باید سخنان رهبری را بار دیگر ذکر کنیم که ایشان فرمودند : اصول کلی نظام قابل عدول و کوتاه آمدن نیستتند ولی در تاکتیک ها و نحوه ی عملکرد در زمان های مختلف و بنا بر مصالح زمانه می توان تغییر رویه داد. دشمنی با استکبار و ظالم جزو اصول انقلاب اسلامی است و قابل عدول نیست چرا که اگر امروز بازوان نظامی و سیاسی ایران کیلومترها دورتر از مرزهای ایران اهداف جمهوری اسلامی را دنبال می کنند و در صدد صدور انقلاب اسلامی هستند با همین اصل و با تفکر مبارزه با ظالم و حمایت از مظلوم در این راه سخت قدم بر می دارند و موتور محرک آن مواضع انقلابی و مقتدرانه رهبری انقلاب اسلامی است و نه لبخندها و کرنش در برابر مستکبران عالم .

و امروز کوچکترین ضعف و سستی از جانب مسئولین ما که ویترین ملت قهرمان ایران در بازار بین المللی هستند این بازوان را از توان خواهد انداخت و زحمات جوانان دیروز و امروز و خون شهدای انقلاب اسلامی را به هدر خواهد داد. عزیزانی را که در کنار اذعان تلویحی به توان و قدرت داخلی عنوان می کنند “آیامعانی این حرف این است که باید با دنیا حرف نزنیم؟ اگر ما مشکلی با دنیا داریم می رویم تا مرز جنگ و بگوییم یا پیروز می‌شویم یا …؟”

ارجاع می دهیم به سخنان رهبری که فرمودند :” افرادی چنان سخن می گویند که انگار ما با دنیا مشکل داریم و ما نمی خواهیم با دنیا تعامل داشته باشیم و این ما هستیم که با دنیا و مردمش سر جنگ و ستیز داریم.”.

ابتدا باید این را متذکر شویم که دنیا و جامعه جهانی شامل تعداد زیادی کشور و ملت های آزادیخواه می شود و شامل ۵ یا ۶ کشور نیست که به غیر از سلطه و وابستگی ملت ها به چیز دیگری فکر نمی کنند و متاسفانه ماحصل این طرز فکر این می شود که پایگاه ایران را در آمریکای جنوبی که حیات خلوت آمریکائیان محسوب می شد را در حال ضعف و یا از دست رفتن می بینیم و جور آن را رهبری در دیدار با مسئولین آنها در حاشیه اجلاس های بین المللی باید بکشد و با سخنانی مانند مقاومت بی نظیر و مثال زدنی از رییس جمهور بولیوی استقبال کند.

اما مسئولین ما از کنار اتفاقاتی مانند انفجار بیروت و عراق و یمن و…به راحتی می گذرند و بجای تسلیت و همدردی با ملتی که همچون برادر برای آرمان های انقلاب اسلامی هزینه می دهند عجولانه و در سریع ترین زمان ممکن اتفاقات شهر پاریس را به دولت فرانسه تسلیت می گویند و انگار نه انگار که همین دولتمردان فرانسه و امثال آنها بودند که گرگی چون داعش را به جان ملت مسلمان انداخته اند و خود به تماشای این دریای خون نشسته اند.

در این برهه ای که همه دم از آرمان های اصیل انقلاب اسلامی می زنند و همه خود را یار رهبری و دلسوز ملت و کشور ایران می دانند می طلبد که قشر بیدار دانشجو خط کشی از رهنمود های رهبری تبیین کند و همه چیز را و همه کس را و همه سخن ها را با آن اندازه گرفته تا این ما نباشیم که مورد مواخذه تاریخ قرار بگیریم.

سید حامد امیری-فعال دانشجویی

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تایید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.