معاون فرهنگی اجتماعی سپاه پاسداران:

هنر سردار همدانی این بود که صف مردم فریب خورده را از سران فتنه جدا کرد

سردار حسین نجات گفت: ویژگی بارز سردار همدانی بصیرت است، ایشان هم دشمن را خوب می‌شناخت و هم اینکه حرف رهبر را می‌فهمید و پای کار می‌آمد.

کد خبر: ۴۶۸۲۰۰

پنجشنبه - ۱۹ آذر ۱۳۹۴ / December 10, 2015

سردار حسین نجات معاون فرهنگی اجتماعی سپاه پاسداران در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجو در همدان، با اشاره به ویژگی های بارز شخصیتی شهید همدانی گفت: شهید همدانی را باید از دو بعد بررسی کرد. اول به عنوان یک فرد هیئتی و فعال در این عرصه به نحوی که ایشان از بنیان گذاران هیئت ثارالله بود. از سال 1365 به بعد شهید همدانی به واسطه مسئولیت‌هایی که داشت هیچگاه ارتباط خود را با هیئت قطع نکرد. بچه‌های هیئت نیز خیلی علاقه مند بودند که سردار مسئولیت هیئت را بر عهده داشته باشد و الان هم که دیگر ایشان نیست، بچه‌ها هنوز برای انتخاب یک مدیر همه کاره به جمع بندی نرسیده‌اند.

وی افزود: بعد بعدی شهید بعد مجاهد بودن ایشان است به طوری که سرش را در دستش گذاشته بود و در همه برهه‌ها حضور داشت. در زمان جنگ، در بسیاری از عملیات‌ها حضور داشته و بسیاری از شهدا از جمله شهید چیت‌ساز دست پرورده و معاون ایشان بودند. بعداً در سمت‌های دیگر نیز شهید همدانی همواره در نوک حمله حضور داشت و در مقام فرماندهی هردو وجهه آن یعنی قدرت دستوردهی و قدرت برقراری ارتباط با افراد را دارا بود. ایشان از قدرت استدلال بهره می‌برد و می‌توانست با این امر حس صمیمی ای را با افسران زیرمجموعه خود ایجاد نماید. ویژگی بعدی سردار بصیرت است. ایشان هم دشمن را خوب می‌شناسد و هم اینکه حرف رهبر را می‌فهمید و پای کار می‌آمد. وی جز افرادی بود که در بزنگاه‌ها حاضر می‌شد و در زمان فتنه مسئولیت سپاه تهران را برعهده داشت. هنر سردار این بود که توانست صف مردمی را که فریب خورده بودند، از سران فتنه و مغرضان جدا کند و با متانت و بدون استفاده از اسلحه، توانست ماجرا را جمع نماید.

معاون فرهنگی ادامه داد: بعد دیگر، خستگی ناپذیری سردار همدانی است. با وجود اینکه ایشان در سن 65 سالگی به سر می‌برد و می‌بایست در این سن بازنشست شده و به استراحت می‌پرداخت، اما با این حال می‌فهمد که متوقف کردن نواب آمریکا در سوریه یعنی حفظ امنیت ایران. لذا اگر آنجا با داعش نمی‌جنگید و مردم را سازمان دهی نمی‌کرد؛ الان جنگ‌ها به مرزهای ما کشیده می‌شد.