مشکلات موسسه گنجینه هنر و معماری کرمانشاه؛

رئیس دانشگاه مورد نظر در دسترس نمی باشد!

دانشجویان موسسه آموزش عالی گنجینه هنر و معماری کرمانشاه با مشکلاتی برای تحصیل مواجه هستند و هیچ اقدامی جهت بهبود این وضیعت تا کنون صورت نگرفته است.

کد خبر: ۴۷۰۲۳۲

چهارشنبه - ۲۵ آذر ۱۳۹۴ / December 16, 2015

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از کرمانشاه، در پی اعتراضات پی در پی و بی جواب دانشجویان موسسه آموزش عالی گنجینه هنر و معماری کرمانشاه، این دانشجویان به ساختمان سفید استانداری کرمانشاه پناه بردند.

باتوجه به اینکه مدت زمان کمی از روز دانشجو گذشته است، دانشجویان موسسه آموزش عالی گنجینه هنر و معماری کرمانشاه با مشکلاتی برای تحصیل مواجه هستند که هیچگونه اقدامی جهت بهبود این وضیعت تا کنون صورت نگرفته؛ این روند در حالی است که دانشگاه گنجینه هنر از محل قبلی خود به یک ملک قدیمی که قبلا سرای سالمندان بوده، منتقل شده است که هر کلاس آن بین ۹ تا ۱۲ متر است که با توجه به ابعاد هر کلاس سرانه هر دانشجو کمتر از نیم متر است.

این روند درحالی است که عدم نظارت مسئولان دانشگاه نسبت به جایگاه رفاهی و علمی دانشجویان موجب پایمال شدن حق آنها شده است.

به گفته یکی از دانشجویان از روزی که در این دانشگاه ثبت نام کرده ام، هنوز موفق به دیدار رئیس دانشگاه نشده ایم.

این دانشجو با اشاره به اینکه شهریه هر ترم ما حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان است، حتی از داشتن امکانات جزیی رشته خود که یک کامپیوتر است، محروم هستیم؛ زیرا بخش اعظم فعالیت رشته های هنر ومعماری با کامپیوتر است.

یکی از دانشجویان نیز گفت: جدا از کمبود امکانات، این موسسه از کادر آموزشی و هیات علمی مثل حضور فیزیکی ریاست دانشگاه محروم است.

وی همچنین افزود: محیطی که قبلا موسسه در آنجا مستقر بود، از مناطق صنعتی کرمانشاه (شهرک رسالت ) بود که محیط آنجا اصلا برای تردد دختران دانشگاه مناسب نیست.

وی با اشاره به مشکلات مکان موسسه گفت: به ما قول جابجایی از این محل به مکان دیگری (22بهمن )برای ترم جدید داده بودند؛ اما در ترم جدید متوجه شدیم محل موسسه به منطقه بدتری انتقال پیدا کرده است و خیابانی که جدیدا دانشگاه به آنجا منتقل شده همچنان مثل گذشته مشکل دارد و محل دانشگاه در بین تعمیرکاران خودرو است.

این دانشجو در ادامه گفت: یکی دیگر از مشکلات ما خانم ها وجود سرویس بهداشتی مقابل راهرو در معرض دید همگان و جنب یکی از کلاس ها است که این  مسئله، استفاده از سرویس بهداشتی را برای ما سخت کرده است.

به همین منظور به بازدید موسسه آموزشی هنرو معماری گنجینه رفتیم و از نزدیک به مشکلات این دانشجویان پرداختیم که قبل از هر چیز فضای خفه و نامطبوع محیط سوژه ای شد برای گزارش که پس از راهنمایی دانشجوی همراه متوجه شدیم درب سرویس بهداشتی مجاور یکی از کارگاه های آموزشی بود.

مهمترین بخش که می توانست سوژه خوبی برای شرکت گاز استان باشد، استفاده از بخاری های گازی بود که در کلاس ها برای گرمایش استفاده شده بود.

این روند در حالی است که شرکت گاز بارها اعلام کرده است استفاده از بخاری گاز سوز در مکان های عمومی مخصوصا مکان های آموزشی ممنوع است..

بر اساس وظایف و اخلاق رسانه ای چندین بار با ریاست موسسه تماس گرفته بودیم و برای ایشان پیام فرستادیم؛ اما متاسفانه پاسخگو نبودند و چاره ای جز هدایت دانشجوی ناامید همراه به محل اطاق مدیریت نداشتیم و متاسفانه این مکان خالی از حضور وی بود و بیاد حرف یکی از دانشجویان افتادیم که گفته بود بعد از چند ترم تحصیل هنوز موفق به دیدار رئیس دانشگاه نشده ایم.

در پی سئوالات زیاد بی جواب از یکی از دانشجویان خواستیم که مشکلات این موسسه را برای ما عنوان کندکه این دانشجو گفت: دیروز که هوا بارانی بود کلاس ما که در محل قبلی حیاط داخل «سوله» برگزار شد و سقفش چکه می کرد و به علت سرمای شدید مجبور به استفاده از بخاری برقی در محیط شدیم که بافشار به سیستم برق لامپ کلاس منفجر شد.

این دانشجو در ادامه افزود: ما محل مناسبی برای تغذیه و استراحت نداریم و بوفه دانشگاه چند صندلی دارد که با تجمع دانشجویان مقابل بوفه غیر قابل استفاده میشود.

جهت ادامه گزارش از دانشجوی همراه خواستم بنده را به اتاق روابط عمومی هدایت کند و او گفت: مسئول روابط عمومی این دانشگاه به علت توقعات بیجای مسئولین بابت بازاریابی کردن برای جذب دانشجو در موسسه از این پست کناره گیری کرده و مانند مسئول حراست از اینجا رفته است.

وی هچنین افزود: هر دو مسئول که رفتند به دانشجویان گفتند حقوق و مزایای خود را دریافت نکرده اند.

نکته ای که در دل دانشجویان نبود اما به چشم می آمد، صندلی های بدون تکیه گاهی بود که دانشجویان باید مدت ها روی آن به تحصیل می پرداختند.

مسئولان بدون اجازه مالک ساختمان اقدام به احداث کلاس های کوچک در حیاط کردند و تمام عوامل کارهای ساختمانی  پولی از دانشگاه دریافت نکردند و جالب است بدانید که اصلا قراردادی هم با دانشگاه نداشتند و الان همگی بستانکار بدون مدرکند! و اما صاحب ملک که پیرزنی کهنسال است، اقدام به شکایت و اخذ وکیل جهت رسیدگی به حقوق تضییع شده خود کرده است.

حال جای این سئوالات در ذهن است که مسئولان وزرات علوم چطور به چنین مکان آموزشی مجوز شروع فعالیت موسسه آموزشی داده اند؟

و با وجود این چنین تخلفاتی اداره فنی و حرفه ای چرا مجوز آموزشگاه های آزاد را برای مکانی که از وزارت علوم مجوز دارد، صادر و این حجم تخلفات را بررسی نکرده است؟

و آیا این سطح کیفیت محیط آموزش مجاز به اخذ همزمان دو مجوز آموزشی در کاربری یک محیط است؟