گزارش/

تئاتر خیابانی خودزن‌ها!/ چه کسی مسؤل کتک خوردن دانشجویان است؟ +فیلم

این روزها مالیات‌دهندگان ایرانی به جای دنبال کردن اخبار فتوحات وعده داده شده‌ اقتصادی، ناظر کتک خوردن فرزندانشان در دانشگاه‌های مختلف‌اند.

کد خبر: ۴۷۰۳۰۶

پنجشنبه - ۲۶ آذر ۱۳۹۴ / December 17, 2015

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، _عرفان! بزنیمشون...؟! بزنیم بسیجی‌ها رو؟! +خفه شو! لگد بزن...!

این گوشه‌ای از آن چیزی بود که در دانشگاه علوم پزشکی مشهد اتفاق افتاد. باز هم آشوب، باز هم خودزنی؛ همیشه پای یک اطلاح‌طلب افراطی در میان است. فیلم ماجرا اگرچه مشتمل بر حجم بی‌سابقه‌ای از خشونتِ این جماعتِ مدعی است، اما برای تنویر افکارعمومی چاره‌ای جز انتشار آن نیست. «خبرگزاری دانشجو» بابت انتشار این تصاویر پوزش می‌طلبد؛ تصاویری که دوست نداشتیم منتشر کنیم:

شعبان بی مُخ‌ها آمدند، کتک زدند و رفتند. ضرب و شتم دانشجویان و مظلوم‌نمایی به زور بوقچی‌های زنجیره‌ای‌؛ سناریوی تقریباً ثابتی است که در رزوهای اخیر و در بیشتر موارد مشابه در کشور اجرا شده است. از ورامین گرفته تا یاسوج و تا اهواز، این بار هم مشهد؛ این حدِ از فاشیسم باور کنید وصف‌ناپذیر است! جولان مجرمین سابقه‌دار زیر چتر حمایت دولت در دانشگاه‌های کشور ادامه دارد و انتحار سیاسی این جماعت هر روز اشکال رادیکال‌تری به خود می‌گیرد، دانشگاهی که قرار بود مأمنی برای آموزش و پژوهش دانشمندان این سرزمین باشد، به پادگانی برای رژه‌ی خلافکاران سابقه‌دار و زندانیان امنیتی تبدیل شده است. امنیت دانشجویان این روزها در معرض تهدیدات خلاف‌کارها است!

(در این باره بیشتر بخوانید: «عمامه‌افکنی» برای خودزنی سیاسی و باز هم خودزنی سیاسی؛ دیروز «عمامه افکنی»، امروز «چاقوکشی»)

خودزنی این جماعت ادامه دارد، اصلاح‌طلبان افراطی این روزها و در آستانه‌ی انتخابات ماهِ اسفند، چاره‌ای جز توسل به ترفندهای ماکیاولیستی برای مظلوم‌نمایی و جلب افکار عمومی ندارند. روش‌های نخ‌نماشده‌ای که آنها پیشتر و تقریباً در آستانه‌ی هر انتخابات دیگری به آن متوسل شدند. بررسی عملکرد آن‌ها در تمام روزهای بعد از خرداد هفتاد و شش نشان می‌دهد استمرار حیات سیاسی این جماعت بسته به آشوب‌گری و بحران‌سازی است. آش همان است و همان کاسه! باز هم انتخابات و باز هم خودزنی! به نظر نمی‌رسد از مخیله‌ی تئوریسین‌هاشان، فکرِ تازه‌ای تراوش کند! یک روز عمامه‌افکنی در ورامین؛ روز دیگر دعوی چاقوکشی در یاسوج؛ کتک زدن دانشجویان در اهواز، و امروز هم شکستن شیشه‌ی ماشین یک زندانی سابقه‌دار در مشهد؛ این داستان ادامه دارد!

وزارت علوم سهم اصلاح‌طلبان افراطی بود، آن‌ها به خوبی می‌دانستند برای پیش‌بُرد مقاصدشان به دانشگاه نیاز دارند، می‌دانستند برای اجرای نمایش خودزنی، اِستیجی بهتر از دانشگاه پیدا نمی‌کنند. به این ترتیب بلافاصله بعد از انتخابات، دستمزد خوش‌‌رقصی خود را برای پیروزی روحانی در انتخابات، مطالبه کردند. عزل و نصب‌های اتوبوسی و قلع و قمع مدیران به‌جا مانده از گذشته در وزارت‌خانه، نخستین کارویژه‌ در جهت آماده‌سازی دانشگاه‌ بود. امروز و با گذشت بیشتر از دو سال از عمر دولت تدبیر و امید، وقت اجرای آن نمایش فرا رسیده است؛ در آستانه‌ی انتخابات، نقاط مختلف کشور صحنه‌ی برگزاری تئاتری است که رُل‌های اصلی‌اش را مجرمین سابقه‌دار و زندانیان امنیتی بازی می‌کنند. نمایش خودزنی سیاسی افراطی‌ها، برنامه‌ی این روزهای بهترین دانشگاه‌های کشور است!

ایجاد جار و جنجال رسانه‌ای و تیتر کردن ماجرا در روزنامه‌های زنجیره ای، پرده‌ی بعدی این نمایش است. مرور تیترهای این روزنامه‌ها به ویژه بعد از هر آشوب، به روشنی برنامه‌ریزی شده بودنِ حوادث هر دانشگاه را ثابت می‌کند. به نظر می‌رسد زنجیره ای‌ها پیش از اجرای هر نمایش، تیتر و مقاله‌ی آن‌را تدارک دیده‌اند! یورش استان به استانِ شعبان بی مُخ‌ها به همراه زندانیان سابقه دار هم به خوبی مُهمات آتش‌بار رسانه‌ای آن‌ها را مهیا می‌کند. به این ترتیب و تا کنون به خوبی توانستند اوضاع سیاسی دانشگاه‌ و امنیت برخی استان‌های کشور را مختل کنند. ناظرین سیاسی اقدامات اخیر این جماعت را با توجه به سابقه‌ی اخلال‌گری‌شان به ویژه در روزهای بعد از انتخابات هشتاد و هشت، در راستای یک توطئه‌ی شومِ از پیش طراحی شده برای به آشوب کشاندن فضای دانشگاه در آستانه‌ی انتخابات اسفند ماه ارزیابی می‌کنند.

هنوز هم چندان مشخص نیست با چه توجیهی دولت فخیمه اختیار صدور مجوز برگزاری میتینگ‌های انتخاباتی را به هیأت نظارت بر تشکل‌ها تفویض کرده است؟ هیأت سه نفره‌ای که متشکل از رییس دانشگاه، معاون فرهنگی یا دانشجویی و مسؤل نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری است. سخت می‌توان تصور کرد گماشته‌ی آقای رییس در مقام معاونت فرهنگی، با برگزاری میتینگ سیاسیِ افراد مورد نظر مقامات بالادستی در دانشگاه مخالفت کند. به این ترتیب روشن است ساز و کار هیأت نظارت بر دانشگاه ابداً کارآمد نیست! خروجی قابل پیش بینی بیشتر این جلسات، لغو سریالی برنامه‌ی چهره‌های بی‌حاشیه و شخصیت‌های علمی، و حمایت تمام‌قد از خودزنی خلاف‌کاران در بیشتر دانشگاه‌های کشور است. شوی خودزنی افراطیون، در بیشترِ موارد با ضرب و شتم دانشجویان و آشوب‌گری و اخلال در امنیت دانشگاه همراه است. این روزها دانشجویان، قربانیان مظلوم نمایشی هستند که با کارگردانی برخی دولتی‌ها با هدف مظلوم‌نمایی و به هم ریختن فضای دانشگاه در آستانه‌ی انتخابات تهیه شده است.

این روزها مالیات‌دهندگان ایرانی به جای دنبال کردن اخبار فتوحات وعده داده شده‌ی اقتصادی، ناظر کتک خوردن فرزندانشان در دانشگاه‌های مختلف‌اند. افکار عمومی می‌پرسند؛ چه کسی دانشگاه‌های کشور را به جولانگاه زندانیان سابقه‌دار تبدیل کرده است؟ چه کسی پای خلاف‌کاران را به دانشگاه گشوده است؟ چه کسی دانشگاه را که قرار بود مرکز رشد و پژوهش جوان‌های ایرانی باشد، با رینگ بوکس اشتباه گرفته است؟ چه کسی می‌تواند پیش‌بینی کند قربانیان آینده‌ی خودزنی‌های این جماعت دانشجویان کدام دانشگاه کشور درس می‌خوانند؟  چه کسی می‌تواند امنیت جانی دانشجویان را تضمین کند؟ چه کسی پاسخگوی این همه ناامنی است؟ چه کسی ترمز قانون‌شکنی دولتی‌ها در دانشگاه‌های کشور را خواهد کشید؟ سکوت دستگاه قضایی تا چه زمانی ادامه دارد؟