استاد دانشگاه‌های گیلان:

برای شناساندن عرفان‌های نوظهور از عنصر هنر زیاد استفاده می‌شود

استاد دانشگاه‌های گیلان گفت: از عنصر هنر برای شناساندن عرفان‌های نوظهور و در راستاى تبليغ در كارتون‌ها و صنعت فيلم به خوبى استفاده مي‌شود.

کد خبر: ۴۷۲۰۷۴

سه‌شنبه - ۰۱ دی ۱۳۹۴ / December 22, 2015

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از رشت، مزروعی امروز در همایشی که به همت بسیج دانشجویی دانشکده غیر انتفاعی سردار جنگل رشت با عنوان عرفان های نوظهور برگزار شده بود، گفت: در معنويت هاى نوظهور عرفان هايى داريم كه در داخل كشور خواستگاه فكرى ظهور و بروز محسوب نمي‌شود.

وی افزود: جريانات معنويت گرايى هستند كه از هندوستان،  چين، آمريكاى لاتين مثل برزيل و آرژانتين و يا خود آمريكا وارد شدند.

استاد دانشگاه های گیلان با بیان این که يك مرزى وجود دارد بين معنويت اصيل و شبه معنويت گفت: قرآن، احاديث و ادعيه منابع اصيل ما، در عرفان حقيقى مي‌باشند.

مزروعی افزود: در داخل كشور جريان شبه معنوى يا شبه عرفان وجود دارد كه در واقع معنويت نما هستند و در قالب رمل و اسطرلاب و جادو و همچنين ادعاى ارتباط با ارواح و اجنه را مطرح می‌کنند.

وی گفت: چطور اين عرفان هاى نو ظهور به كشور ما ورود پيدا كردند؟ مي‌شود گفت فضاهاى ارتباطى از طريق سايت ها و فضاى مجازى، يا از طريق دانشجويانى كه در خارج از كشور هستند و تحصيل مي‌كنند و تحت تأثير يك فرقه اى قرار مي‌گيرند، اين جريانات و فرقه ها را رواج مي‌دهند.

استاد دانشگاه های گیلان گفت: راه ديگر ورود عرفان های نوظهور در کشور از طریق نشريات در واقع همان مكتوبات مي‌باشد.

مزروعی یکی دیگر از ورود عرفان های نوظهور را نهاد های معماری دانست و گفت:  نمادها به شدت در معمارى وارد شدند و از آنجا كه علم نماد شناسى و نشانه شناسى ما به شدت ضعيف است  و در جامعه ما آشنايى نيست به همين دليل به راحتى در معمارى و شهرسازى و برند سازى وارد شدند.

وی تصریح کرد: از عنصر هنر برای شناساندن عرفان های نوظهور خيلى استفاده مي‌كنند  و در راستاى تبليغ در كارتون ها و صنعت فيلم به خوبى استفاده مي‌شود.

این استاد دانشگاه افزود: دنياى غرب از رنسانس به بعد با معنويت خداحافظى كرد و انسان دنياى غرب از زندگى مادى و پوچ گرايى خسته شد، به همين دليل به سمت تخليه ذهن و جريانات نومعنويت گرا مي‌رود.

مزروعی گفت: فرقه هاى نوظهور در دنياى غرب به صورت قارچ گونه درآمدند؛ اما هيچكدام ناظر به نياز واقعى انسان نيستند.

وی خاطر نشان کرد: بعضى از نمادها صرفا وسيله اى براى تبليغ فرقه يا جريان نيست؛ بلكه بعضى از اينها با اين نگاه كه آن علامت منشأ ظهور يك قدرت مي‌باشد است و صرفا ديد ترويجى ندارند.