گزارش/

امیدها با امید فراوان در راه قطر/ «حسرت ۴۰ » ساله به پایان می رسد؟

تیم امید کشورمان با امید فراوان راهی اردوی امارات می شود و در اولین راستای کمک به این تیم بازیهای لیگ برتر تعطیل می شود تا این بازیکنان با انگیزه بیشتری به مصاف حریفان بروند .

کد خبر: ۴۷۴۰۶۵

چهارشنبه - ۰۹ دی ۱۳۹۴ / December 30, 2015

گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، مسعود پاشنا، تیم‌ملی فوتبال امید ایران در حساس‌ترین رقابت پیش روی خود شنبه عازم قطر می‌شود تا در مرحله دوم رقابت‌های انتخابی المپیک 2016 برزیل شرکت کند. شاگردان خاکپور در مرحله سوم این رقابت‌ها با تیم‌های قطر، سوریه و چین همگروه‌اند. اگرچه از هر گروه دو تیم به مرحله بعد صعود می‌کنند اما این پایان راه نیست. در نهایت هشت تیم برتر ‌بار دیگر باهم رقابت می‌کنند و در نهایت سه تیم از جمع این تیم‌ها راهی المپیک ریو می‌شوند.

از آن سالی که شاگردان حشمت مهاجرانی توانستند به بازیهای 1976 مونترال راه پیدا کنند و تیم اصلی بزرگسالان ایران با همه ستاره هایش راهی بازیهای المپیک شد و پس از آن دیگر هیچ وقت ایران در بازیهای فوتبال المپیک جایی نداشت. البته در سال 1980 شاگردان حسن حبیبی به المپیک رسیدند. علی پروین، محمد صادقی، ناصر حجازی، ابو القاسمپور و. . . توانستند تیم را با پیروزی قاطع در 5 بازی متوالی به المپیک مسکو برسانند. ناصر نوآموز، همان روزهای اول پس از انقلاب وقتی توانست ثابت کند نقشی در سرکوب مردم نداشته به ریاست فدراسیون فوتبال رسید و حکم مربیگری را به نام حسن حبیبی زد.

حبیبی هم تیم پرستارهاش را با اقتدار به المپیک رساند اما نه آن سال که دور بعدش هم سیاست نظام جمهوری اسلامی بر تحریم بازیهای المپیک در مسکو و شیکاگو بود.

تیم ملی ایران در مقدماتی المپیک 1980‎
اولین حضور رسمی تیم ملی ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی در عرصه بین المللی، مسابقات مقدماتی المپیک 1980 مسکو بود.

تیم ملی فوتبال ایران اسفندماه 1358 برای حضور در مقدماتی المپیک 1980 راهی سنگاپور شد. ایران در این مسابقات با کره شمالی، سنگاپور، چین، هند و سریلانکا همگروه بود و مسابقات از 6 تا 22 اسفند در سنگاپور برگزار شد. ایران با مربیگری حسن حبیبی و با 4 برد و 2 تساوی مقتدارنه به المپیک 1980 مسکو صعود کرد، اما به دلیل تحریم المپیک از سوی جمهوری اسلامی ایران موفق به حضور در این مسابقات نشد. از آسیا تیم های ایران، عراق و کویت به المپیک راه یافتند که ایران و عراق المپیک را تحریم و به جای آنها مالزی و سوریه جایگزین شدند.

اما پس از المپیک 1976 مونترال یعنی پس از 40 سال همچنان در حسرت حضور در المپیک هستیم ، بنا براین همه مسئولان دلسوز در تلاشند با داشتن بازیکنان آماده به این انتظار پایان دهند البته در این راستا کمک باشگاهها و همه دست اندرکاران گره گشاست به همین جهت بر همه کسانی که دستی در کار فوتبال دارند آستین ها را به درستی بالا بزنند و از هیچ تلاشی دریغ نکنند .

امید کشورمان با امید فراوان راهی اردوی امارات می شود و در اولین راستای کمک به این تیم بازیهای لیگ برتر تعطیل می شود تا این بازیکنان با انگیزه بیشتری به مصاف حریفان بروند .

کاشانی مدیر تیم فوتبال امید ایران مشکلات این تیم برای برگزاری اردوهای آمادگی و دیدارهای دوستانه را بازگو کرد و کم توجهی به تیم فوتبال امید در راه رسیدن به المپیک ریو را مورد انتقاد قرار داد.

حریفان ایران در گروه اول همه از تیم‌های نامدار فوتبال آسیا هستند. بدون شک شاگردان محمد خاکپور در این گروه کار آسانی ندارند و تنها در سایه تلاش،‌ حمایت و همدلی می‌توانند طلسم ۴۰ ساله نرسیدن به المپیک را بشکنند.

تاریخچه نیمکت تیم امید

از المپیک 1992 که قرار شد مسابقات فوتبال با حضور تیم های زیر 23 سال تشکیل شود، تیم امید رسماً فعالیت خود را آغاز کرد و تا به غیراز محمد خاکپور13سرمربی داشته است که به جز دو مدال طلا و برنز در بازی های آسیایی، در 5 دوره مقدماتی المپیک توفیقی نداشته است. مربیان سابق تیم ملی امید عبارتند از:

حسن حبیبی (دی ماه 69 تا بهمن 72)

در مسابقات مقدماتی المپیک 1992 که برای اولین بار با حضور بازیکنان زیر 23 سال برگزار می شد، تیم ملی ایران به رهبری حبیبی توفیقی نداشت و در مرحله اول حذف شد

انور هاجیبادیچ (اسفند 72 تا شهریور 73)

این مربی بوسنیایی که در فوتبال ایران به حاجی انور معروف بود، با تیم ملی امید 6 ماه کار کرد و در جام گاندی هند با تیم امید نایب قهرمان شد.

یورگن گده (مهر 73 تا اسفند 73)

این مربی آلمانی 6 ماه با تیم ملی امید بود و در این مدت فقط در یک تورنمنت چهارجانبه با حضور استقلال و دو تیم اماراتی در دوبی حضور یافت

حسن حبیبی(اسفند 73- آبان 74)

حبیبی برای بار دوم هدایت تیم ملی امید را به همراه بزرگسالان بر عهده گرفت. تیم ملی امید در مسابقات مقدماتی المیپک 1996 با شکست مقابل امارات موفق به صعود به مرحله دوم نشد و کار حبیبی نیز در تیم ملی امید پایان یافت.

ابراهیم قاسمپور(شهریور تا آذر 76)

بعد از حدود دو سال، تیم ملی امید دوباره تشکیل شد و ابراهیم قاسمپور این تیم را آماده بازی های غرب آسیا در تهران کرد و در میان 5 تیم شرکت کننده موفق به کسب مدال طلای این مسابقات شد. قلعه نوعی در این تورنمنت دستیار قاسمپور بود.

ایگان کوردس(دی 77 تا خرداد 78)

بعد از اینکه مدتی علی پروین مدیر تیم امید شد، این مربی آلمانی به عنوان سرمربی تیم امید معرفی شد و همین موضوع باعث کناره گیری پروین از تیم امید شد. کوردس رفتار خوبی با بازیکنان نداشت و در مسابقات مقدماتی المپیک 2000 تیم ملی با باخت به بحرین و لبنان حذف شد. علی کریمی در زمان این مربی در تیم امید دچار محرومیت یکساله شد

مهدی مناجاتی (تیر 78)

در آخرین بازی مقدماتی المپیک 2000 و پس از برکناری کوردس هدایت تیم امید را بر عهده گرفت. مناجاتی در آن زمان سرمربی تیم جوانان بود و به این علت به عنوان سرمربی تیم امید انتخاب شد که برای دوره بعدی المپیک تیم جوانان را آماده کند.

برانکو ایوانکوویچ (خرداد 81 تا آذر 81)

از سال 2002 قرار شد که مسابقات فوتبال بازیهای آسیایی با حضور تیم های امید برگزار شود. برانکو ایوانکویچ پس از انتخاب به عنوان سرمربی تیم ملی بزرگسالان، هدایت تیم امید که بسیاری از بازیکنان آن را ملی پوشان تیم بزرگسال تشکیل می دادند، را نیز عهده دار شد. در بازی های آسیایی 2002 برانکو با تیم امید مدال طلا را بدست آورد.

محمد مایلی کهن (دی 81 تا فروردین 83)

مایلی کهن در سال 80 به عنوان سرمربی تیم ملی امید انتخاب شد، اما کارش را بطور رسمی بعد از بازیهای آسیایی 2002 آغاز کرد. در مقدماتی المپیک 2004 در 5 بازی سرمربی تیم امید بود و بعد از دو شکست متوالی مقابل کره جنوبی و چین اخراج شد.

حسین فرکی (فروردین 83 تا تیر 83)

بلافاصله بعد از اخراج مایلی کهن، حسین فرکی که دستیار برانکو در تیم ملی بود، راهی تیم ملی امید شد و در 3 بازی باقیمانده تیم امید را به میدان فرستاد که دو برد و یک باخت بدست آورد.

رنه سیموئز (مهر 84 تا آذر 85)

این مربی برزیلی یک سال هدایت تیم امید را بر عهده داشت و فقط در بازیهای آسیایی 2006 با تیم امید به مقام سوم رسید و قبل از آغاز مسابقات مقدماتی المپیک 2008 راهی کشورش شد.

وینگو بگوویچ (دی 85 تا خرداد 86)

در فاصله کمتر از یک ماه تا اولین بازی تیم امید در مقدماتی المپیک 2008، بگوویچ با فدراسیون فوتبال قرارداد بست ولی نتیجه کار از قبل هم معلوم بود: شکست های متوالی و حذف از ادامه مسابقات مقدماتی!

نناد نیکولیچ (تیر 86 تا آبان 87)

بعد از بگوویچ نوبت به هموطنش نیکولیچ رسید که همزمان با تیم جوانان، هدایت تیم امید را نیز بر عهده داشته باشد. البته تیم ملی امید در دوره او در مسابقه ای حاضر نشد و بعد از حذف تیم ملی جوانان از مسابقات آسیایی، نیکولیچ نیز با حکم اخراج روبرو شد.

غلامحسین پیروانی( دی 87 تا آذر 89)

دوره دو ساله مربیگری پیروانی در تیم امید نیز مثل مربیان قبلی با مشکلات زیادی همراه بود. پیروانی در میانه راه یک بار استعفا داد ولی دوباره به تیم بازگشت و این بار بعد از چهارم شدن در بازیهای آسیایی 2010 رسماً از تیم امید کناره گیری کرد.

هومن افاضلی( دی 89 تا اسفند 89)

افاضلی به عنوان مربی موقت تیم ملی امید در دو بازی مقدماتی مقابل قرقیزستان هدایت تیم را بر عهده داشت و موفق شد تیم امید را به مرحله دوم مقدماتی برساند.

علیرضا منصوریان (فروردین 90 تا دی 92)

اشتباه فاجعه بار کادر مربیگری و سرپرستی تیم امید باعث شد تا بازیکن دو اخطاره را به زمین بفرستند و شکست سنگین در بازی برگشت مقابل عراق باعث شد تا ایران از مسابقات المپیک 2012 حذف شود. منصوریان تیم امید را از مسابقات مقدماتی به مرحله نهایی قهرمانی زیر 22 سال آسیا رساند، اما در آستانه شروع مسابقات و پس از یک اردوی پرحاشیه در کیش، از تیم امید کناره گیری کرد.

هومن افاضلی (دی تا اسفند 92)

افاضلی برای بار دوم به تیم امید بازگشت و همراه این تیم در قهرمانی زیر 22 سال آسیا در عمان حضور یافت، اما این تیم در مرحله گروهی حذف شد.

وینگادا(93)

محمد خاکپور(93

به هر روی نباید رویه 40 ساله قبلی را داشته باشیم و با نرفتن به المپیک حسرت امیدها را 44 ساله کنیم . پس شایسته است سه ضلعی مدیران،‌ فدراسیون فوتبال، وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک به خاطر منافع ملی اختلافات را کنار گذاشته و هر چه زودتر تیم امید را سروسامان دهندو با همکاری و تعامل بیشتر با همه باشگاهها دست به دست هم داده و برای بهتر ظاهر شدن تیم امید تلاش کنند تا به امید خدا پس از 44 سال رویای صعود به المپیک محقق شود .