شعر حداد عادل در مورد آلودگی هوا

ای باد اگر نیایی و باران نیاوری/ بر باد می‌رود هنر و ابتکار من!

غلامعلی حداد عادل به تازگی در واکنش به آلودگی هوا در تهران و کلان شهرهای دیگر شعری به عنوان"دعای باران" سروده است.

کد خبر: ۴۷۴۷۱۶

جمعه - ۱۱ دی ۱۳۹۴ / January 01, 2016

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، غلامعلی حداد عادل"رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی" به تازگی در واکنش به آلودگی بی سابقه هوا در تهران و دیگر کلان شهرها شعری سروده است.

شعر حداد عادل که خطاب به باران و با عنوان"دعای باران" سروده شده است،‌به شرح زیر است:

باران ببار بر من و شهر و دیار من

باران ببار بر من و باغ و بهار من

باران بشوی دود و دم از آسمان شهر

باران ببر غبار غم از روزگار من

باران چرا ز خانه ما پا کشیده ای

ای یار بی تکلف پیرار و پار من

دیری سـت دور مانده‌ام از چکه چکه ات

باز آی و ساعتی بنشین در کنار من

باران به چشم روشنی من نیامدی

کی میرسد به سر این انتظار من

باران مهربان ز چه نامهربان شدی

آبی بزن به جان و دل پر شرار من

مُردم بدان امید که آیی به دیدنم

"ای وای بر من و دل امیدوار من"(۱)

باران مرا ز قحطی دیرینه وا رهان

بشکن طلسم تشنگی ناگوار من

باران نشسته ام که ببینم چه می کنی

با خوشه‌های تشنه لب کشتزار من

وارونگی است قسمت این بخت واژگون

آلودگی‌سـت دغدغه و خار خار من

باران شب فروز سحر زاد من ببار

ای چلچراغ روشن شب‌های تار من

ای آن که در لطافت طبعت خلاف نیست

ای میهمان ساده دل بردبار من

ای باد اگر نیایی و باران نیاوری

بر باد می‌رود هنر و ابتکار من

مَردُم در انتظار، طبیعت در انتظار

این است شرح قصه شهر و دیار من

غلامعلی حدادعادل