بسیج دانشجویی دانشگاه ازاد کرج:

جبهه کفر در عداوت خود نقاب از چهره منحوس خود افکنده است

بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد کرج در بیانیه‌ای اعلام کرد: حال آنکه جبهه کفر در عداوت خود نقاب از چهره منحوس خود افکنده است و دیگر حتی عروسک‌های به اصطلاح حقوق بشری خیمه شب بازی استکبار دمی هم تکان نمی‌دهند، پس پاسخ این قساوت‌ها و عداوت‌ها چه می‌شود؟!

کد خبر: ۴۷۵۲۵۴

يکشنبه - ۱۳ دی ۱۳۹۴ / January 03, 2016

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد کرج در بیانیه ای در محکومیت اعدام شیخ نمر اعلام کرد:

(بسم الله الرحمن الرحیم))

«قُتِلَ أَصْحابُ الْأُخْدُودِ . النَّارِ ذاتِ الْوَقُودِ . إِذْ هُمْ عَلَيْها قُعُودٌ. وَ هُمْ عَلى‏ ما يَفْعَلُونَ بِالْمُؤْمِنينَ شُهُودٌ. وَ ما نَقَمُوا مِنْهُمْ إِلاَّ أَنْ يُؤْمِنُوا بِاللَّهِ الْعَزيزِ الْحَميد».

مرگ بر شکنجه گران صاحب گودال ( آتش )

آتشی عظیم و شعله ور! هنگامی که در کنار آن نشسته بودند ،و آنچه را با مؤمنان انجام می دادند ( با خونسردی و قساوت ) تماشا می کردند! آنها هیچ ایرادی بر مؤمنان نداشتند جز اینکه به خداوند عزیز و حمید ایمان آورده بودند.   آیات ۴ تا ۸ سوره مبارکه بروج

اینکه آیات فوق مظلومیت کدام قوم در کدام مکان و زمان را روایت می‌کند در بین شیعه و سنی اختلاف است اما آنچه که امروز نه فقط پیروان اسلام در هر فرقه و مکتب بلکه همه وجدان های بیدار و حقیقت جو در سراسر جهان بر آن اجماع دارند اینست که امروز سلسله جنایاتی در پهنه گیتی علیه بشریت رخ می‌دهد که قربانیان وجه اشتراکی جز ایمان به خداوند عزیز حمید ندارند و یک تفاوت دیگر آنکه امروز شاهدان خاموش این جنایات نه فقط در کنار جوخه ها و گودال ها نظاره گر جنایات اصحاب اخدود زمان هستند بلکه گستره آن تمام دولت ها،سازمان ها و مجامع به اصطلاح حقوق بشری را فراگرفته است.

دیگر شاید حتی برای اصحاب رسانه نیز این دست خبرها شور و هیجان خاص خود را ندارد، آخر بعد از این همه جنایت از میانمار و پاکستان گرفته تا نارداران تا عراق و  سوریه، فلسطین ،بحرین نیجریه و یمن، تا کشتار حجاج در مهم ترین اجتماع مسلمانان که اندک شوکی را هم متوجه نهاد های صاحب قدرت و نفوذ در سراسر جهان وارد نکرد، خبر اعدام شیخی در فلان زندان فلان رژیم منحوس چه مشتاقی دارد؟!

اما سوال اینجاست که اگر اعدام شیخ باقر النمر این مقدار کم اهمیت است پس چه شد که آل اخدود لازم دید تا تیغ بر گردن قافله سالار رهپویان حقیقت و آزادی عربستان برکشد و حتی پیام عزیزترین دوست آل سعود در ایران، معمار مناسبات ایران و عربستان که دوستداران وی او را منجی شیخ نمر تلقی می‌کردند، به کار نیاید.

و سوال بزرگتر آنکه حال آنکه جبهه کفر در عداوت خود نقاب از چهره منحوس خود افکنده است و دیگر حتی عروسک های به اصطلاح حقوق بشری خیمه شب بازی استکبار دمی هم تکان نمی‌دهند، پس پاسخ این قساوت ها و عداوت ها چه می‌شود؟!

امروز همان بزنگاهی است که دیگر مسلمانان باید ناامید از همه مستکبرین و دول دنباله رو آنان در کشورهای خود، آگاه و بصیر، این سلسله جنایات علیه امت واحده اسلامی را تحلیل کند و خود در برابر جنایات مستکبرین و نوچه های آنان صف آرایی کند و حق خود را بازستاند چرا که سنت الهی جز با «ان الله لایغیر ما بقوم حتى یغیروا ما بانفسهم» مقرر نگردیده است.

و اما از مسئولین نظام جمهوری اسلامی خصوصا رئیس جمهور انتظار می‌رود به عنوان نظام قدرتمندی که از انقلاب اسلامی (همان چیزی که امثال شهید شیخ نمر و شیخ زکزاکی برای آن سیلی می‌خورند) عزتمندانه از وجهه انقلاب اسلامی صیانت کنند و زمینه شکل گیری پویشی جهانی در پاسخ به جنایات اخیر علیه سردمداران کفر و استکبار و دول مرتجع منطقه شکل دهند که دیگر هیچ جای انفعال به بهانه های واحی نظیر آنچه در  فاجعه منا و حمله به یمن از سوی مسئولین مطرح شد نیست.

دیگر بر کسی پوشیده نیست که این قبیل جنایات جز از روی استیصال و درماندگی جبهه کفر نیست و چه این جنایات رخ دهد چه ندهد؛ جنبش ها و حرکت ها که راه را برای تشکیل تمدن نوین اسلامی یافتند امحاء شدنی نیست؛ چرا که این حرکت ها استمرار همان قیام عاشوراست؛ عاشورایی که اگر چه لشکر حق هدف فجیع ترین جنایات قرار گرفت اما یاد و نام آن ها تا ابد جاودانه است.

در پایان به بازخوانی پیام امید بخش امام راحل(ره) به امت اسلامی می‌پردازیم:

مسلمانان جهان و محرومین سراسر گیتی از این برزخ بی‏انتهایی که انقلاب اسلامی ما برای همۀ جهانخواران آفریده است احساس غرور و آزادی کنند؛ و آوای آزادی و آزادگی را در حیات و سرنوشت خویش سر دهند و بر زخمهای خود مرهم گذارند؛ که دوران بن‏بست و نا امیدی و تنفس در منطقۀ کفر به سر آمده است، و گلستان ملتها رخ نموده است. و امیدوارم همۀ مسلمانان شکوفه‏های آزادی و نسیم عطر بهاری و طراوت گلهای محبت و عشق و چشمه سارِ زلال جوشش ارادۀ خویش را نظاره کنند.