نگاهي به علمكرد رسانه ملي در دوره ضرغامی – بخش اول

آقاي ضرغامي! لطفاً نخوانيد!

هم اکنون در فضاي عمومي و خصوصي رسانه ملي، گروه هاي ارزشي و حزب اللهي در اقليت و مهجوري و غربتند! و اين نكته عجيب و تكان دهنده اي است كه بر فرق تاريخ انقلاب اسلامي در اين سال ها فرود آمده و دل ايران و دلسوزان اسلام و انقلاب را شكسته است.

کد خبر: ۴۷۵۶۳

سه‌شنبه - ۱۹ آبان ۱۳۸۸ / November 10, 2009

تمديد رياست عزت الله ضرغامي بر سازمان صدا و سيما، پس از گذشت چند ماه از پايان دوره 5 ساله وي و توجه به متن پيام تمديد انتصاب وي از سوي رهبر معظم انقلاب گوياي نكات قابل تاملي است كه توجه جدي مدير صدا وسيما به آن و به كار بستن منويات ايشان كه بخش فشرده و موجزي از آن در متن پيام آمده است لازمه ادامه حيات مديريتي ايشان بر سازمان صدا و سيما است.

در اين پيام، اشارت هايي وجود دارد كه به روشني گوياي انتظارات معطل مانده بحق رهبري از رسانه ملی است.

واقعيت آن است كه آنچه هم اكنون در سازمان عريض و طويل راديو و تلويزيون جمهوري اسلامي ايران مي گذرد با آنچه در متن و محتواي بيانات امام و رهبري و توقعات ايشان از اين نهاد آمده است، تفاوت هاي فاحش و تعجب برانگيزي دارد.

صدا و سيما تا چه حد توانسته است در مقوله ترويج فرهنگ ديني و انقلابي و تبيين اهداف و انديشه هاي والاي اسلام، محصولات جذاب و غني عرضه كند؟ سريال هاي تلويزيوني به عنوان يكي از فراگيرترين و پر مخاطب ترين محصولات تلويزيوني تا چه حد در خدمت انديشه ها و منويات امام و رهبری و آرمان های انقلاب اسلامي بوده است؟

واقعيت آن است كه در اغلب برنامه هاي صداوسیما، آنچه عرضه مي شود، چيزي جز اشاعه فرهنگ مصرف گرايي و تجمل پرستي و متاسفانه بعضا لاابالی گری نيست.

هم اكنون شبكه هاي مختلف سيما، در حال پخش چند سريال ايراني و خارجي اند. دلنوازان، شمس العماره، مسافران و ... كدام يك در خدمت تفكر ناب و حياتي انساني – اسلامي اين ميهن اند؟

شايد وقت آن رسيده باشد كه به دور از تعارفات معمول و مانوس و با رويكردي مصداقي به بررسي توليدات و خروجي هاي رسانه فراگير بپردازيم. برنامه هاي تركيبي سيما، خاصه در اعياد و مناسبت ها، معركه شبه هنرمنداني شده است كه جز بيهوده پرانی و هرزه گويي چيزي ندارند و كاري نمي كنند.

در فضاي عمومي و خصوصي رسانه ملي، گروه هاي ارزشي و حزب اللهي در اقليت و مهجوري و غربتند! و اين نكته عجيب و تكان دهنده اي است كه بر فرق تاريخ انقلاب اسلامي در اين سال ها فرود آمده و دل ايران و دلسوزان اسلام و انقلاب را شكسته است.

اين حجم انبوه آگهي هاي مصرف گرا، اين انبان پر و پيمان سريال هاي نازل و مروج اباحه و مصرف و اختلاط و لا ابالي گري – سريال شمس العمار ه را ديده ايد؟! – اين مقادير معتنابه جايگاه سازي و پايگاه بندي براي عناصر مطرود و بعضاً باقي مانده هاي رژيم گذشته و طرفداران هنر لائيك و بي اعتقادان به مباني اسلام و انقلاب،‌ آن هم در متن و بطن فراگيرترين رسانه جمهوري اسلامي!‌

واقعيت آن است كه متاسفانه دوره مدیریت جناب ضرغامي دوران تعارف و مماشات و محدود كردن نيروهاي ارزشي و توجه صرف به ابعاد سياسي رسانه آن هم به شيوه و شكلي كج دار و مريز است.

به تحقیق جناب ضرغامی نتوانست با شجاعت و صراحت و هنرمندي از دستاوردها و گنجينه ها و استعدادهاي امام و رهبری و مردم دفاع و حراست كند و آنها را بپردازد؛ نمونه هاي صراحت و شجاعت ايشان خلاصه مي شد در دفاع از طنزهای بی مایه یا برخی برنامه های جنجالی!

چهار ساعت مردم را پاي رسانه مي نشانند تا معلوم شود فلان بازيکن چرا در فلان حركتش پاي چپش را بالا آورد يا چرا كمك داور دير پرچم زد، و در عين حال بسياري از ميدان هاي اصلي و جدي فرهنگ و هنر و اعتقادات مردم خالي از حضور رسانه ملي، در دست بيگانگان و امپراطوري رسانه اي آنها قرار دارد و ...

به مناسبت تمديد دوران رياست جناب ضرغامي بر صدا وسيما، بنا درايم طي  نوشتاهاري به نقد و تحليل حوزه هاي مختلف رسانه ملي و عملكرد ايشان بپردازيم باشد که طرحی نو درافتد./انتهاي پيام/