گفت‌وگوی متفاوت «خبرگزاری دانشجو» با خواننده معروف انگلیسی؛

قاسم سلیمانی تاج سرم است/ مادرم گفت «مطرب» نشو +فیلم

در «برت فورد» یکی از شهرهای انگلیس به مساجد شیعه حمله شد. تکفیری‌ها نوشتند شیعه کافر است. ما از این فرصت استفاده کردیم و در مسجد شیعیان مراسمی برگزار کردیم. در آن برنامه من سخنرانی کردم و مضمون نامه رهبر به جوانان غربی را ارائه دادم.

کد خبر: ۴۷۶۴۱۷

پنجشنبه - ۱۷ دی ۱۳۹۴ / January 07, 2016

گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو - فردین آریش، محمد آزادی؛ اسمش علی فاضل است. اصالتی عراقی دارد. در قم به دنیا آمده ولی بزرگ‌شده انگلیس است. مادرش با خواننده شدنش مخالف بوده و سرزنشش می‌کرده. از نوجوانی مداحی کرده و برای این سمت موسیقی رفته که بتواند بر جوان‌های غیرمسلمان هم اثر بگذارد. متنی که می‌خوانید حاصل گفت‌و‌گوی صریح و صمیمی ما با علی فاضل، خواننده معروف و مسلمان انگلیسی است. زحمت ترجمه‌ی همزمان گفت‌وگوی‌مان را پسر جوان آیت الله اراکی کشیده اند. او هم چند سالی است در انگلیس تحصیل می‌کند و با علی فاضل هم سال‌هاست رفاقتی دارد. به اضافه اینکه هر دو در انگلیس برای تقریب مذاهب و وحدت مسلمانان فعالیت می کنند.

آقای علی فاضل شما انگلیس به دنیا آمده اید؟

ما اصالتاً کربلایی هستیم. ولی به خاطر شکنجه‌های صدام و فرار از دست او موقتاً به ایران مهاجرت کردیم. من در شهر قم به دنیا آمده ام. سال 67 بود. بعد از جنگ. یک سال و نیم در قم بودم و 6 ماه در ترکیه و بعد رفتیم انگلیس. آنجا در منطقه ای زندگی می‌کردیم که مسلمان نشین بودند. در دهه 90 میلادی خبری از 11 سپتامبر نبود. مسلمان ها مورد استقبال جامعه غرب بودند و برای همین تقریبا می شود گفت ما در فضای سالمی زندگی کردیم. وقتی رفتم مدرسه و دبیرستان و ادامه تحصیل دادم یواش یواش متوجه فضای دور و اطراف شدم و فرق بین فرهنگ اسلامی و فرهنگ غربی را بیشتر درک کردم.

در انگلیس مدارس و مراکز اسلامی ای هست از 20 سال پیش که فضایی را ایجاد کرده برای بعضی مسلمان ها که زیاد رابطه بازی با جامعه اصلی غرب نداشته باشند و به همین منوال بچه های شیعه و مسلمان در جامعه خود مسلمانان بار می آیند.

مسلمانان به طور کلی در انگلیس چه وضعیتی دارند؟

گروه‌هایی هستند که خودشان می ترسند بگویند ما مسلمانیم. خیلی از مسلمانان هستند که قاطی جامعه غربی می‌شوند و هویت مسلمانی خودشان را بروز نمی‌دهند. مسلمانان دیگری هم هستند که کاملا تندرو اند. می‌گویند ما مسلمان هستیم و همان جا زندگی می‌کنند، حقوقی هم دارند ولی با جامعه بریتانیا قاطی نمی شوند، حتی ضدش هم عمل می کنند. یک گروه دیگری هم هست که میانه رو هستند و بهشان مسلمان بریتانیایی می‌گویند. به نظر من بهترین فرقه همین ها هستند که هم به ارزش های دینی شان پای بند هستند و هم اینکه سعی می کنند رابطه شان را با جامعه بریتانایی حفظ کنند و در کل تصویری مثبت از مسلمانان را نشان بدهند.

یکی از مثال های موفقیت این فرقه برای نشان دادن جلوه مثبت از اسلام، شبکه اهل البیت است که به زبان انگلیسی است و در سراسر دنیا نفوذ کرده و پربیننده هم هست. یا who is hossein که در ۵۰ کشور فعالیت می کنند و سوم هم لاو محمد که باز هم خیلی گرایش گسترده ای در جهان داشته است.

ترانه impatient با صدای علی فاضل

تمام این فرقه‌هایی که وجود دارد مهمترین کاری که باید انجام بدهند این است که آن چهره منفی ای را که از اسلام و مسلمانان تصویر شده، تغییر بدهند. این چیزی است که خود من هم دنبالش هستم.

چطور شد که وارد موسیقی شدید؟

وقتی که وارد عرصه دانشجویی شدم، در دانشگاه که تحصیل می کردم، شروع به خوانندگی کردم. البته قبلش مداحی می کردم. ولی به طور جدی از دوره دانشگاه کار موسیقی را شروع کردم. دوره دانشجویی من ابتدای آشنایی من با جوامع و فرهنگ های دیگر شیعی بود. برای اولین بار من از آن فضای بسته بیرون آمدم و متوجه شدم که پاکستانی شیعه هم داریم! یا افغانستانی‌ها یا جوامع دیگر هم مسلمان و شیعه هستند. هر چه می گذشت بیشتر متوجه این می شدم که چه قدر دنیای اسلام فراگیر و بزرگ است. جامعه عراقی که من در آن بار آمدم 5 درصد کل جامعه عراق بودد. اگر آشنایی داشته باشید، کربلا و عراقی های کربلا همیشه در تاریخ، شیعه‌های خیلی متعصبی بوده اند. این چیز شناخته شده ای است.

وقتی وارد موسیقی شدید مشکلی از طرف خانواده و دوستان برای تان پیش نیامد؟ سرزنش نشدید؟

مادر من با موسیقی کار کردن من مشکل داشت. همیشه می گفت مطرب نشو. پدرم اما همیشه می‌گفت: هیچ وقت خودت را به یک تفکر نچسبان و همه تفکرهای دینی را مورد احترام قرار بده. این حرف پدرم روی من خیلی اثر گذاشت. برای همین وقتی شروع به خوانندگی می کردم محدود به مکان خاصی نبودم. همیشه در همه جا حضور داشتم. و هر چه قدر بیشتر با جوامع دیگر آشنا می شدم، می دیدم یک سری خانواده ها به دین نگاه محدودی دارند. من سعی کردم نشان بدهم که اسلام، دینی به روز و کارآمد و طرفدار آزادی است.

ضمن اینکه باید قبول کنیم، جوان ها موسیقی گوش می‌دهند. موسیقی تاثیر زیادی دارد. ما باید برویم سراغ جوان ها. من نقطه مشترک بین خودم و جوانان را در موسیقی دیدم. تنها راهش این است که چیزی بسازیم که سرگرم کننده باشد. مخاطبان من جوان های حدودا زیر 18 سال هستند. تأثیر موسیقی از منبر بیشتر است. برای اینکه جذاب است و متنوع و سرگرم کننده. من در کارم دو هدف اصلی دارم، یکی اینکه اسلام را دینی برای همه جلوه دهم و دیگر اینکه جوان هایی را که احیاناً سست شده اند به دین برگردانم.

الگوی شما در موسیقی تان چه کسی است؟

تنها الگوی من خواننده ها و مداحان عراقی بودند. من از آنها تقلید می کردم. با تقلید از آنها مداح انگلیسی می کردم. و بعد موسیقی انگلیسی را انتخاب کردم. برای اینکه زبانی جهانی است و با این زبان می تواند مخاطبی جهانی داشته باشم.

شما نامه رهبری به جوان های غربی را خوانده اید؟ نظرتان درباره آن چی است؟

در «برت فورد» یکی از شهرهای انگلیس به مساجد شیعه حمله شد. تکفیری ها نوشتند شیعه کافر است. من نماینده انجمن «لاو محمد» هم هستم. وقتی این اتفاق افتاد، ما از این فرصت استفاده کردیم و در مسجد شیعیان مراسمی برگزار کردیم. از پلیس و شهرداری و مردم شهر هم دعوت کردیم. در آن برنامه من سخنرانی کردم و مضمون نامه رهبر به جوانان غربی را ارائه دادم. در آن مراسم از برادران اهل سنت هم دعوت کردیم تا این پیام را به دنیا برسانیم که مسلمانان با هم برادر و متحد هستند. فکر می کنم اینکه رهبر مملکتی به این بزرگی، مستقیماً می خواهد با جوانان ارتباط بگیرد و برای جوانان نامه می نویسد، کار بزرگ و تحسین کننده ای است.

فضای اسلام هراسی در غرب بعد از حملات داعش به اروپا چطور است؟

رسانه‌های غربی برای کاهش فضای اسلام هراسی و از بین بردن آن کاری نمی‌کنند. در غرب خانم های با حجاب مورد اذیت و آزار هستند. به مساجد حمله می شود. ما هم حمله داعش به پاریس را محکوم می کنیم، ولی از این وضعیت مسلمانان هم انتقاد داریم. مسلمانان در امان نیستند. بارها و بارها در محافل مختلف به رسانه ها توضیح دادیم که این عملیات تروریستی هیچ ربطی به مسلمانان ندارد.

شما در موسیقی تان بیشتر به چه موضوعاتی می‌پردازید؟

من یک خواننده دینی هستم. من درباره ارزش های انسانی و اسلامی می‌خوانم. درباره عدالت، صلح، محبت و... . من مدیوم موسیقی را انتخاب کردم برای اینکه می‌خواهم جوان های کشورهای غربی را هم به اسلام جذب کنم. آنها با موسیقی بهتر از مثلا سینه زنی ارتباط برقرار می کنند. برای اینکه موسیقی یک هنر جهانی است.

من نماینده «لاو محمد» هستم. یکی از شاخص هایی که من را به لاو محمد وصل می کند این است که ما باید روی نقاط مشترک همه مسلمانان برای وحدت تمرکز کنیم و پیامبر اکرم نقطه مشترک همه مسلمان ها هستند. ما کنفرانس ها و برنامه های زیادی برای وحدت می بینیم که به همت «لاو محمد» عملا سنی ها و شیعه ها روی یک میز کنار هم هستند. در شمال لندن مسجدی برای اهل سنت است که دو هفته پیش آنجا اجرا داشتم. علمای شیعه در مسجد سنی ها سخنرانی می کنند. خوبی لاو محمد این است که در سطح دیلماتیک و بین سیاست مداران نیست. همین مردم مسلمان شیعه و سنی را کنار هم می نشاند. این تاثیرش بیشتر است. علاوه بر آن خود اسم گذاری این کمپین که از واژه «لاو» استفاده شده است. همه می دانند که همین باعث وحدت است. یعنی همه گروه ها حتی غیرمسلمانان با این جذب می شوند و تحت این عنوان کار می کنند.

به عنوان سوال آخر نظرتان درباره سردار سلیمانی چی است؟

سردار سلیمانی تاج سر من است.

ترانه Higher با صدای علی فاضل