باز هم راهی برای غریب‌تر کردن شهدا؛

مسئولان برای سازه موقت حرم شهدای گمنام نایلون هم نخریدند!

یک دانشجوی بسیجی علوم پزشکی گلستان گفت: خود دانشگاه اعلام امادگی کرده بود که سقف حرم را دوباره بسازد و ما به دلیل کم کردن هزینه برای سازه موقت، پیشنهاد دادیم دست کم نایلون آن را عوض کنید تا سریع‌تر هم به نتیجه برسیم، اما با وجود این پیشنهاد باز هم اقدامی صورت نگرفت.

کد خبر: ۴۷۶۸۸۴

پنجشنبه - ۱۷ دی ۱۳۹۴ / January 07, 2016

گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو؛ ۱۹ آبان ۱۳۹۲ پیکر پاک و مطهر دو شهید گمنام ۱۹ و ۳۰ ساله که در عملیات والفجر ۸ به درجه رفیع شهادت نائل آمدند، مهمان دانشگاه علوم پزشکی گلستان شده و در همان تاریخ، پس از تشییع، مقابل نمازخانه مجموعه فلسفی این دانشگاه آرام گرفتند.

طبق گفته دانشجویان بسیجی دانشگاه، از همان ابتدای خاک سپاری این دو شهید مقرر شد که حرمی برای شهدا در دانشگاه ساخته شود که بنا بر پیگیری های مکرر هنوز این مهم محقق نشده و شهدا در تشکیلاتی موقت، میزبان دانشجویان زائر خود هستند.

حال پس از گذشت بیش از دو سال، سازه‌ای که به عنوان یک حرم موقت برای دو شهید ساخته شده گویا دیگر توانایی دوام خود را از دست داده و سقف آن فرو ریخته و امکانات داخلی آن نیز از بین رفته است.

این اوضاع نابسمان برای مقبره دو شهید گمنام دانشگاه علوم پزشکی در شرایطی که این دانشگاه در فواصل زمانی تقریبا کوتاه، مشغول افتتاح پروژه عمرانی مختلف است، سوال برانگیز شده؛ که دلایل آن را از چند فعال دانشجویی این دانشگاه جویا شدیم.

یکی از دانشجویان فعال این دانشگاه وضعیت نابسامان مقبره این دو شهید را در سایه سکوت و انفعال مسئولین دانشگاه دانست و با بیان اینکه گویا فقط شهدا را برای سمینارها و همایش‌ها می‌خواهیم، گفت: آیا مسئولین فرهنگی دانشگاه از این وضعیت خبر دارند؟ پس کی می‌خواهند از خواب بیدار شوند؟

یکی از دانشجویان دیگر نیز در رابطه با پیگیری‌های انجام شده برای ساخت حرم دو شهید گمنام دانشگاه، ابراز داشت: از همان روزی که شهدای گمنام آمدند بسیج دانشجویی پیگیر ساخت یادمان بود و مدام هم دانشگاه قول همکاری می‌داد.

وی افزود: در جلسه پرسش و پاسخ دانشجویی با ریاست دانشگاه که ترم پیش برگزار شد، بسیج دانشجویی این مورد را مطرح کرد و قرار بر این شد دانشجویان در ارائه طرح برای یادمان شهدا سهیم شوند، پیرو همین تصمیم نیز در تابستان سال جاری معاونت فرهنگی یک فراخوان برای دریافت طرح‌های دانشجویی داد.

این دانشجو خاطرنشان کرد: حدودا در مهر ماه سال جاری بود که ریاست دانشگاه در سفر حج بود و دانشگاه ۹ طرح ارائه داد، در همان بین یکی از مسئولان دانشگاه با بیان اینکه قرار است در جوار مقبره شهدا خوابگاه ساخته شود، درخواست غیرمعقولی را ارائه کرد که با مخالفت سرسختانه سردار باقرزاده مواجه شد و عقب نشینی کردند.

این فعال دانشجویی در ادامه تصریح کرد: تقریبا سه هفته گذشته جلسه پرسش و پاسخ دیگری با ریاست دانشگاه برگزار شد و ما دوباره درخواست ساخت حرم شهدای گمنام را مطرح کردیم، پیرو این درخواست چهارشنبه دو هفته‌ گذشته جلسه ای با محوریت امور فرهنگی دانشگاه و با حضور اعضای نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری، بسیج دانشجویی و بسیج جامعه پزشکی برگزار شد که خروجی آن پیشنهاد یک طرح و تصویب آن بود؛ که به دلیل عدم حضور مدیر دفتر فنی دانشگاه در جلسه، قرار شد این طرح به آن قسمت ارجاع داده شود.

وی تأکید کرد: پس از گذشت بیش از دو سال متأسفانه حرمی ساخته نشد که هیچ، تشکیلات موقت کنونی حرم شهدا نیز آسیب‌های جدی دید؛ ضمن اینکه اقدامات خودجوش دانشجویان که در حرم انجام شده بود نیز تخریب شد و رسیدگی قابل قبولی هم از سمت دانشگاه صورت نگرفت.

به گفته این دانشجو، زمانی که دانشجویان پیگیر وسایل داخل حرم موقت شدیم یکی از مسئولان دانشگاه در پاسخی حیرت انگیز گفت می‌توانید آنها را پشت درخت پیدا کنید!

این دانشجو متذکر شد: خود دانشگاه اعلام امادگی کرده بود که سقف حرم را دوباره بسازد و ما گفتیم این کار ممکن است هزینه بردار باشد. خودمان پیشنهاد دادیم دست کم نایلون آن را عوض کنید تا سریع‌تر هم به نتیجه برسیم، اما با وجود این پیشنهاد باز هم اقدامی صورت نگرفت و حتی موکت‌های حرم هم دوباره چسبانده نشد.

وی یادآور شد: برای این دو شهید بزرگوار پیگیری‌های زیادی انجام شده، اما اقدام عملی موثری تا کنون مشاهده نشده است. البته ساخت المان را قرار است یک هفته دیگر آغاز کنند، ولی بحث این است حتی یک روز هم نباید حرم کنونی به این شکل رها شود و حرمت آن باید بیش از این‌ها حفظ شود.

این فعال دانشجویی با بیان اینکه گویا معاونت فرهنگی سیستم را رها کرده است، گفت: برای مثال با افتتاح خوابگاه داخل مجموعه فلسفی، نمازخانه پیشین آن تعطیل و آن را تبدیل به اتاق TV کردند و توجیه آنان این بود که نمازخانه دانشگاه نزدیک خوابگاه قرار دارد، اما دانشجویان در نمازخانه‌ای که اکنون دیگر وجود ندارد، برنامه‌های فرهنگی برگزار می‌کردند که دیگر این امکان را ندارند. گاها برای برپایی نماز جماعت در اتاق TV نیز بگو مگوهایی بین دانشجویان ایجاد می‌شود، ما این مساله را به ریاست دانشگاه انتقال دادیم و قرار شد درب نمازخانه دانشگاه حداقل همیشه باز باشد، اما تا کنون ما درب آنجا را همیشه باز ندیدیم!