تحقیقات زلزله شناسان نشان می دهد؛

کاهش قدرت زلزله باعث افزایش تعداد دفعات آن می شود

مهندسين زلزله طي تحقيقاتي پي برده اند که هر زلزله 6 ريشتري، 10 زلزله 5 ريشتري،100 زلزله 4 ريشتري و 1000 زلزله 3 ريشتري را به همراه دارد و به همين ترتيب با کم شدن بزرگي زلزله بر تعداد آن افزوده مي شود.

کد خبر: ۴۷۸۳۲

چهارشنبه - ۲۰ آبان ۱۳۸۸ / November 11, 2009

به گزارش «گروه پاتوق شیشه ای » شبکه خبر دانشجو «پایگاه اطلاع رسانی شهرداری شیراز» در مطلبی در مورد زلزله اطلاع رسانی کرده است .

در این گزارش آمده است:

آیا می توان با بوجود آوردن زلزله های خفیف و لغزنده کردن گسل ها با آب از وقوع زلزله های مهیب جلو گیری کرد؟

درست است که اين زلزله ها زلزله هاي خفيفي هستند اما آنقدر کوچک نيستند که بتوانند از وقوع يک زلزله مهيب و با مقياس بالاتر بعدي جلوگيري کنند.

بعنوان مثال يک زلزله با بزرگي 6ريشتر انرژي برابر با 32 زلزله 5 ريشتري، 1000 زلزله 4 ريشتري و 32000 زلزله 3 ريشتري را آزاد مي کند.

بنا براين درست است که ما تعداد زيادي زلزله با مقياس هاي کوچک را ثبت مي کنيم اما اين زلزله ها به هيچ عنوان از نظر تعداد، بزرگي و ميزان انرژي آزاد شده در آن حد نيستند که بتوانند از وقوع يک زلزله بزرگ ممانعت کنند.

طي تحقيقاتي در مورد پر کردن گسل ها با آب يا ديگر مواد لغزنده ديگر اثبات شده است که اگر اين مواد را با فشار بسيار وارد گسل کنيم زلزله زودتر از موعد مقرر رخ مي دهد.

اگر چه اين کار عواقب بسيار خطرناکي را در نواحي پر جمعيت درپي خواهد داشت مثلا ممکن است اين زلزله مخرب باشد و تلفات جاني و مالي زيادي را برجا بگذارد.

درست است که برخي افراد مي توانند وقوع زلزله را پيش بيني کنند؟

در مورد ادعاي برخي افراد در مورد وقوع زلزله هنوز استدلال علمي به اثبات نرسيده است.

آيا ارتباطي ميان زلزله و آب و هوا وجود دارد؟

در قرن چهارم پيش از ميلاد مسيح ارسطو اين نظريه را پيشنهاد کرد که زلزله در نتيجه بادهايي که در غارهاي زير زميني مي وزد رخ مي دهد.

اين ارتعاش هاي کوچک در اثر بيرون راندن هوا از بلندگاه هاي غار و ارتعاش هاي کوچک تر در اثر شکستن هوا در سطح پوسته لايه زمين ايجاد مي شود.

اين تئوري به نظريه ارتباط آب و هوا با زلزله منتهي مي شود چراکه ميزان بالايي هوا در زير زمين محبوس مي شود و اين هوا قبل از وقوع زمين لرزه گرم و ملايم است.

تئوري بعدي گوياي اين است که زلزله در شرايط آب و هوايي ساکن و ابري رخ مي دهد و معمولا وزش بادهاي تند، شخانه هاي درخشان و پديده هاي جوي از قبيل رنگين کمان و تندر زمان وقوع زلزله را به جلو مي اندازد.

اگرچه ارتباط منطقي ميان زمين لرزه و موقعيت جوي و جود ندارد و تحقيقات زمين شناسي اثبات مي کند که زلزله در هر موقعيت جوي و هر زمان امکان وقوع دارد و منشا زلزله مايل ها زير زمين است.

باد، بارندگي و موقعيت جوي تنها لايه هاي سطحي و نهايتا کم عمق زمين را تحت تاثير قرار مي دهد در حاليکه منشا وقوع زمين لرزه در نقاط عميق و ژرفاي زمين است و هواي جوي زمين نمي تواند به آنجا نفوذ کند و در ثاني نيرويي که باعث وقوع زمين لرزه مي شود به مراتب بالاتر از نيروي آب وهوايي جوي کره زمين است.

زلزله در تمامي شرايط جوي و در تمام طول سال و در تمام ساعات شبانه روز رخ مي دهد. اگرچه زلزله يک پروسه زمين ساز شناسي جهاني است اما در تغيير روند بلندي هاي زمين و سازه شناسي بسيار حائز اهميت است.

آيا زمين لرزه با موقعيت ماه در آسمان ارتباط دارد؟

در حالت هاي نابساماني مداري خورشيد، ماه و ديگر سيارگان مي توانند نقاطي از زمين را که داراي گرايش هستند تحت اشعاع قرار دهد.

ميزان اين تاثير با توده هاي عيني رابطه مستقيم و با مجذور فاصله آن با زمين رابطه معکوس دارد.

با توجه به فهرست زلزله ها تا کنون هيچ رابطه اي تعريف شده ايي ميان شدت زمين لرزه و جزر و مد کشف نشده است.

اما در گزارشاتي درباره رابطه جزيي ميان زلزله و جزر و مد در برخي نواحي آتشفشاني از قبيل درياچه ماموت در دست است.

آيا ممکن است در اثر زلزله زمين دهان باز کند؟

ممکن است در اثر زلزله، رانش زمين، زمين لغزه و ساير واکنش هاي زمين شناختي ژرفکافت هاي عميقي پديد آيد. اما در حين زلزله گسل ها دهان باز نمي کنند.

حرکت هاي زمين در راستاي هموار شدن _و نه شيب دار شدن_ گسل پديد مي آيد. اگر گسل ها شکاف بردارند هيچ زلزله اي رخ نخواهد داد چرا که هيچ اصطکاکي بوجود نمي آيد و در نتيجه زلزله اي پديد نمي آيد.

به چه دليل اخيراْ شاهد زلزله هاي بسياري هستيم؟ آيا اين به معناي آن است که فعاليت زمين افزايش يافته است؟ آيا زلزله بزرگي در راه است؟ يا با توجه به اين زلزله ها مي توان گفت که انرژي داخلي زمين تخليه شده و تا مدت هاي مديدي شاهد زمين لرزه نخواهيم بود؟

اگر چه در اين قرن شاهد زلزله هاي بيشتر از 7 ريشتر بديم اما آمار نشانگر آن است که تعداد اين زلزله ها رو به کاهش است.

بحث در اين رابطه بر پايه اين واقعيت است که در بيست سال اخير بر تعداد زلزله ها افزوده شده و ما هر ساله زلزله هاي بسياري را به ثبت رسانده ايم و تعداد بسيار زياد زلزله هاي ثبت شده در ايستگاه هاي زلزله نگاري در سراسر جهان گواه بر اين مطلب است.

در سال 1931 در حدود 350 ايستگاه لرزه نگاري در سراسر جهان وجود داشت که امروزه به 4000 ايستگاه لرزه نگاري افزايش يافته و گزارش زمين لرزه در اسريع وقت از طريق تلکس، ماهواره و کامپيوتر به تمامي نقاط جهان مخابره مي شود.

بدين ترتيب ما مي توانيم هر روز کوچکترين زلزله را هم به ثبت برسانيم بر طبق اين آمار سالانه در حدود 20000 زلزله و روزانه بطور متوسط 50 زلزله به ثبت مي رسد بنابر اين اين طور بنظر مي رسد که ميزان زلزله در سالهاي اخير افزايش يافته که اين مسئله در نتيجه پيشرفت تکنولوژي و ايستگاه هاي لرزه نگاري است.

روند افزايشي زلزله بدين معنا نيست که زمين لرزه اي با شدت زياد رخ خواهد داد و آرام گرفتن موقت زمين و عدم تکانش هاي زمين هم بدين معنا نيست که زلزله بزرگي رخ نخواهد داد.

در سال ميليون ها زمين لرزه در خهان بوقوع مي پيوندد اما همه اين زلزله ها ثبت نمي شود چرا که برخي زلزله ها در نقاط دور افتاده دنيا و فاقد ايستگاه لرزه نگاري رخ مي دهد و بعضي ديگر آنقدر کوچکند که دستگا هاي لرزه نگاري نمي تواند آنها را ثبت کند. /انتهای پیام/