باشگاه دانشجویان/

نمی‌دانم دلم بسوزد یا افتخار کنم که از دیار کوروش کبیرم

نمی‌دانم دلمان بسوزد برای این گله انسانی که این میان گول می‌خورند، یا افتخار کنم به این که آریایی هستم و از دیار کوروش کبیرم !

کد خبر: ۴۷۹۵۲۱

دوشنبه - ۲۸ دی ۱۳۹۴ / January 18, 2016

»  گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو»، یادداشت دانشجویی* باخبر شدیم دوتا، تاکید می‌کنم دوتا قایق نظامی آمریکا رو توی خلیج فارس گرفتیم خب خیلی هم عالی، بعد باخبر شدیم کری زنگ زده به آقای ظریف که داداش شرمنده بچه‌ها مزاحم شدن و قایقا خراب شد، گفتم بیان پیش شما و اشتباه کردیم و ببخشید و الخ.

یه ذره بعدتر با خبر شدیم که سیستم ناوبری قایق ها مثل اینکه خراب شده راه گم کردن یه سری به ما زدن ؛ یحتمل بعضی آقایون به محض خبردار شدن رفتن استقبال و گفتن آقا چه عجب مگه راه گم کنید یه سری به ما بزنید و...

خب البته اصلا هم چیز عجیبی نیست که دوتا تاکید کردم بالا که دوتا قایق آمریکایی با جدیدترین امکانات و تجهیزات، اونم تجهیزاتی که تحریم هم نمیشه، به طور همزمان سیستم ناوبریشون خراب بشه چه بسا شاید سه تا قایق هم می‌شد سیستم ناوبریشون خراب باشه والا کاره دیگه طبیعی هم هست.

یه ذره بیشتر باخبر شدیم که دولت ما و دولت اونا بازم تماس کاری کردن و خلاصه این ماهی های به ساحل نشسته رو بعد از اینکه تعهد ازشون گرفتن، تعهد هم مثل اینکه کلانتری ازشون گرفته بخاطر مشخص نبودن نسبت شون با اون خانم،  در آبهای خلیج فارس رها کردن(بازهم یحتمل همون مسولینی که اومدن استقبال این بار اومدن بدرقه و گفتن خیلیییییی خوشحال شدیم، خیلی مراقب خودتون باشید، سوار کشتی شدید زنگ بزنید).

آقایون مسئولین محترم! اصلا از شما توقع نداشتم این دوتا قایق همزمان با هم سیستم ناوبری شون خراب شده بود نمی‌گید اینا رو رها می‌کنید چه جوری راه برگشت رو پیدا کنن؟ اگه گم بشن تو و این دریا جواب باراک رو کی میخواد بده؟

آخر سر هم که قایقشون از تنگه گذشت برگشتن گفتن ما عذرخواهی نکردیم که، کی گفته؟ (در جواب این ادعا هم احتمالا همون مسئولینی که رفتن استقبال و بدرقه میگن عموش آمریکا خیلی حرف بدی زده، حواسش نبود، دعواش می‌کنم).

بله، ملوان های زبل به خونشون رسیدن، سیستم ناوبری هم نفهمیدیم چی شد، هوا هم خوبه، بابا اینا چطورن؟ سلام برسون فدااااات .

اتفاقی که صد در صد قابل پیش بینی بود، استفاده انتخاباتی از تجاوز عده ای به آب های ایران ،بعضی اوقات باید با پتکی بر سرخودمان بزنیم، شاید که بیدار شویم، اگر به من بگویند آریایی نمی‌دانم برای خود یک فحش حساب کنم یا یک عزت، عده ای هم چون افرادی که دیوار سفارت را بالا می‌روند و در زمین انتخاباتی دولتی ها و اعتدالیون تندرو بازی می‌کنند و عده ای همان هارا مسخره می‌کنند و می‌گویند چقدر این کارشان زننده بود و بر روابط دیپلماتیک  ضربه زدند، خوب است اینجا تحلیلشان درست است، آفرین، اما بعضی از همین ها که قشر خاکستری به حساب می‌آیند امروز گول این دیپلماسی و سیاست کثیف و سکولار و قدرت طلبی را می‌خورند که راس آن را فردی همچون هاشمی می‌گرداند و می‌گویند چقدر خوب می‌شود با دیپلماسی موارد را حل کرد دیدید که چگونه اینها یک روزه آزاد شدند و جلوی سپاه پاسداران زانو زدند، غافل از این که دست رعیتی همچون دولت یازدهم با کدخدا در یک کاسه است تا قدرت را در ایران بدست گیرد، در این میان این رعیت یک برد دیگر هم می کند.

آن عده ای که همیشه جلوی کدخدا ایستادند را کوچک می‌شمارد و پروژه تخریب سپاه را تکمیل می‌کند و نوچه خلفش یعنی محمدجواد را با این سخنان به میدان می‌فرستد، نمی‌دانم دلمان بسوزد برای این گله انسانی که این میان گول می‌خورند یا افتخار کنم به این که آریایی هستم و از دیار کوروش کبیرم !!!

مهدی محمدی دوست، فعال دانشجویی

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تایید تمامی محتوای آن توسط «خبرگزاری دانشجو» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.