مزد پلیس بد را ایران داد!

در میانه مذاکرات هسته‌ای ژنو یعنی در آبان‌ماه ۱۳۹۲ در حالی که همه منتظر شنیدن خبر توافق موقت میان ایران و ۱+۵ بودند؛ این لوران فابیوس، وزیر خارجه فرانسه بود که با لبخند‌های ریز و تلخ خود از محل مذاکرات بیرون آمد و گفت: «توافق بی‌توافق».

کد خبر: ۴۸۲۸۸۲

شنبه - ۱۰ بهمن ۱۳۹۴ / January 30, 2016

به گزارش گروه فضای مجازی خبرگزاری دانشجو، در میانه مذاکرات هسته‌ای ژنو یعنی در آبان‌ماه 1392 در حالی که همه منتظر شنیدن خبر توافق موقت میان ایران و 1+5 بودند؛ این لوران فابیوس، وزیر خارجه فرانسه بود که با لبخند‌های ریز و تلخ خود از محل مذاکرات بیرون آمد و گفت: «توافق بی‌توافق». در ایران هنوز همه خاطرشان هست که فرانسوی‌ها در مذاکرات هسته‌ای چه کردند. تنها چند روز پس از آنکه فرانسه مانع توافق موقت میان ایران و 1+5 شد؛ فرانسوا اولاند، رئیس‌جمهور فرانسه دست لوران فابیوس را گرفت و به سرزمین‌های اشغالی رفت تا برای بنیامین نتانیاهو دم تکان دهد.  به گزارش «وطن امروز»، نقش فرانسه را خیلی زود همه متوجه شدند. آنها پلیس بد مذاکرات بودند. نقش‌های سرسختانه را فرانسوی‌ها ایفا می‌کردند. پلیس بد البته تا آخر پلیس بد ماند. حتی در همین روزهای منتهی به برجام نیز فرانسوی‌ها مدام بر طبل منفی کوبیدند. ‌آش آنقدر شور شد که خبرگزاری فرانسه نیز بشدت نگران سهم فرانسه از بازار پر رونق ایران در دوران پسابرجام شد و مواضع فابیوس علیه ایران را باعث ایجاد ذهنیت منفی میان ایرانیان دانست.

البته آنچه خبرگزاری فرانسه از آن بشدت نگران بود؛ یک واقعیت غیر قابل کتمان در ایران است. ایرانی‌ها خاطرات بسیار بدی از چشم‌آبی‌های مغرور فرانسوی دارند. آنها که سن‌شان بیشتر است، در کشاکش مذاکرات هسته‌ای و آن زمان که اختلاف بر سر میزان عقب‌نشینی هسته‌ای ایران بالا می‌گرفت و سیرک فابیوس راه می‌افتاد؛ ماجرای یوردیف به خاطرشان می‌آمد و قرارداد 20 میلیارد دلاری که اسلاف فابیوس آن را فسخ کردند. ایرانیان کم خاطره بد از فرانسوی‌ها ندارند. ماجرای انتقال خون‌های آلوده به ایران توسط لوران فابیوس یا پناه دادن به منافقین که دست‌شان به خون بیش از 13 هزار ایرانی آغشته است هم از جمله خاطرات بدی است که در بحبوحه مذاکرات هسته‌ای برای ایرانیان یادآوری شده است. این همان واقعیتی است که حسین موسویان نیز به آن اشاره کرده است. موسویان که از اعضای تیم مذاکره کننده در دولت اصلاحات است و روابط بسیار نزدیکی با حسن روحانی و مذاکره‌کنندگان او دارد در یادداشتی که در آستانه سفر روحانی به فرانسه در روزنامه لوموند منتشر شده، نوشته است: «مذاکرات هسته‌ای ایران و۶ قدرت جهانی از سپتامبر 2013 با ورود آمریکا جدی شد و طی کمتر از 2 سال در جولای 2015 توافق نهایی هسته‌ای حاصل شد. بعد از توافق از دوستان مذاکره‌کننده ایرانی‌ام پرسیدم کدام کشور منفی‌ترین نقش را ایفا کرد؟ بدون لحظه‌ای تامل گفتند: فرانسه! در عین حال وقتی اصول توافق هسته‌ای در آوریل 2015 نهایی و رفع تحریم‌ها قطعی شد، فرانسه خود را در صف مقدم عقد قراردادهای اقتصادی با ایران قرار داد! چنین رفتارهایی موجب شده خیلی‌ها در ایران، فرانسه را شریکی «غیرقابل اعتماد» و «فرصت‌طلب» تلقی کنند».

روحانی به فرانسه رفت. آن هم درست یک روز پس از آنکه فرانسه خواستار اعمال تحریم‌های جدید از سوی اتحادیه اروپایی علیه ایران شده بود! او مورد استقبال سرد و خشک فرانسوا اولاند قرار گرفت و در طول مراسم استقبال یا در مراسم امضای تفاهمنامه‌ها کسی لبخند اولاند را ندید و این در حالی است که لبخند از صورت حسن روحانی نمی‌افتاد. شاید این تلقی از برخورد اولاند با رئیس‌جمهور ایران به خاطرات بد و بی‌اعتمادی ما به فرانسوی‌ها باشد اما شاید هم اولاند به دوستانش در تل‌آویو فکر می‌کرد و می‌خواست آنها تصاویر خوبی از این استقبال ببینند. به هر حال تفاهمنامه‌ها میان طرفین امضا شد و فرانسه مزد نقش خود در مذاکرات را از ایران گرفت! گویی خون تازه‌ای در رگ‌های اقتصادی فرانسه تزریق شده باشد؛ آن هم درست در روزهایی که اعتصاب صنف‌های مختلف کارگری در پاریس از آشفتگی اقتصادی این کشور خبر می‌دهد. البته آن‌طور که خود فرانسوی‌ها نیز اقرار کرده‌اند آنها بیشترین ضرر را از تحریم‌های ایران متحمل شده‌اند. این اعتراف بزرگ را نخست‌وزیر فرانسه انجام داد. نخست‌وزیر فرانسه در این نشست مشترک فعالان اقتصادی۲ کشور که با حضور روحانی برگزار شد  با اشاره به سوابق همکاری مثبت و تاریخی دو کشور، گفت: بیشترین ضرر را از تحریم ایران متحمل شدیم. توافق هسته‌ای باب جدیدی را در روابط دو کشور می‌گشاید و فرانسه خواهان همکاری‌های همه‌جانبه با ایران است. «مانوئل کارلوس ولس» نخست‌وزیر فرانسه انعقاد چند موافقتنامه بین بخش‌های خصوصی دو کشور در این نشست را نشانه خوبی برای اراده 2 کشور و بخش‌های خصوصی ایران و فرانسه برای گسترش تعاملات دانست و اظهار داشت: این آغازی خوب برای گسترش همکاری‌های سیاسی و تحکیم روابط سیاسی دو کشور بر مبنای منافع مشترک اقتصادی است.

قرارداد با پژو همان شرکتی که در میانه تحریم‌ها پای خود را روی پدال گاز نهاد و از ایران رفت؛ بسته شد. قرارداد با شرط خرید سالانه 200 هزار خودرو بسته شده است. فرانسوی‌ها قرار است پژو 208 و پژو 301 را تا سال 2017 وارد بازار ایران کنند. شاید مصداق بارز زیان بی‌سابقه فرانسه از تحریم‌های ایران به خاطر همین تحریم پژو باشد. شرکت خودروسازی پژو پس از تحریم‌های ایران هزاران نفر از کارگران خود را اخراج کرد. برخی کارشناسان از تعطیل شدن برخی خطوط تولید پژو پس از خروج از بازار ایران خبر دادند. حالا در سفر روحانی به فرانسه، خون جدیدی در رگ‌های پژو تزریق شده است. لبخند‌های مدیرعامل پژو در هنگام امضای تفاهمنامه همکاری با ایران‌خودرو این خوشحالی را به‌خوبی حکایت می‌کرد. از سوی دیگر مدیرعامل ایرباس نیز قرار است 114 هواپیمای نوساز و دست دوم به ایران بفروشد؛ قراردادی که برخی رقم آن را تا 27 میلیارد دلار تخمین زده‌اند! شرکت هواپیمایی ایرباس 114 هواپیمای مسافری به ایران‌ تحویل خواهد داد، همچنین خدمات آموزش خلبان و تعمیر و نگهداری فراهم می‌کند. این سفارش که بر مبنای قیمت‌های اعلام شده از سوی ایرباس، 27 میلیارد دلار ارزش دارد شامل 12 فروند هواپیمای سوپرجامبوی۲ طبقه ‌ای380 و 21 فروند هواپیما از خانواده ‌ای320 و 24 فروند ‌ای320 نیو است. همچنین 73 فروند هواپیمای پهن پیکر سفارش ایران که بخشی از آن شامل 27‌ ای330 و 18‌ ای330 نیو و 16‌ ای350 می‌شود.

این رقم یعنی 27 میلیارد دلار تقریبا بخش عمده‌ای از رقم قراردادهای سفر روحانی به فرانسه است. مجموع کلی قراردادهای روحانی به فرانسه 33 میلیارد دلار بوده است که 27 میلیارد دلار آن صرف خرید هواپیما خواهد شد. به غیر از خرید هواپیما و خرید پژو، قرارداد میان شرکت‌های راه‌آهن طرفین و نیز حضور توتال در بازار نفت ایران دیگر قراردادهای میان 2 کشور بوده است. سفر روحانی با این خرید‌های هنگفت و گران به پایان رسید.

منبع: وطن امروز