گزارش فدراسیون جهانی از وضعیت بسکتبال ایران

سرمربی تیم ملی بسکتبال گفت: در جای جای ایران استعداد نهفته است و باید یک کار خوب برای پیدا کردن آنها انجام دهیم.

کد خبر: ۴۸۶۸۲۰

چهارشنبه - ۲۱ بهمن ۱۳۹۴ / February 10, 2016

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، سایت فدراسیون جهانی بسکتبال در گزارشی به وضعیت بسکتبال ایران پرداخته و صحبت‌هایی از سوی درک بائرمن منتشر و این موضوع را عنوان کرده است که ایران به دستان توانای بائرمن تکیه کرده است.

در این گزارش آمده است: تردیدی نیست که بسکتبال ایران این روزها چقدر به چشم می‌آید. بائرمن به اندازه کافی در مسابقات بین‌المللی بوده و به خاطر همین تجربه تضمینی برای موفقیت نمی‌دهد. کسب برد به شانسی نیست و با کار سخت یکسری چیزها که نیاز است، حاصل می‌شود. مانند حضور پی در پی در مسابقات و تورنمنت‌ها مانند جام جهانی. البته ایران آغاز حرکت خوبی داشته است.

نویسنده مطلب به سه بازیکن تاپ ایران یعنی حدادی، کامرانی و بهرامی اشاره کرد و گفته است این سه بازیکن تاپ 10 سال است در تیم ملی حضور دارند و تردیدی در استعداد و توانایی آنها وجود ندارد.

بائرمن در این خصوص می‌گوید:«این سه نفر 10 سال است که حرف اول را می‌زنند. مانند درک نویتسکی در تیم ملی آلمان جایگزین ندارند و این غیرممکن است. اما یک نسل جوان در حال پرورش است که بسیار مستعد است. نه به حد استعداد این سه بازیکن اما آنها مشتاق هستند و سخت کار می‌کنند. این نسل نیاز به زمان دارد. باید صبور باشیم. دیر یا زود. حدادی، کامرانی و نیکخواه بهرامی به جایی می رسند که بازی در تیم ملی را باید کنار بگذارند و اگر ما بعد از آن شروع به پرورش نفرات جوان کنیم،‌ خودش زمانی را می‌برد. یک بار دیگر باید صبور باشیم تا بتوانیم در مورد آنها تصمیم بگیریم».

مربی آلمانی که این سه بازیکن را در آسیا در اختیار داشت و مقام سوم را کسب کرد اکنون به این فکر افتاده که زمانی که آنها را در اختیار نداشته باشد چه کاری باید انجام دهد.

او در حال حاضر به جای جای ایران سفر می‌کند و در آکادمی‌ها به آموزش جوانان می‌پردازد تا مشکلات آنها را برطرف کند. او تلاش می‌کند بازیکنان را به شاخصه درونی برساند و یک واسطه بین مربی آنها باشد. مسابقات جوانان می‌تواند برای ایرانی‌ها مهم باشد. کسب تجربه در هر سبکی پایه و اساس برای ادامه موفقیت است.

بائرمن با اشاره به اینکه در همه جای ایران استعداد نهفته است، می‌گوید« باید یک کار خوب برای پیدا کردن آنها انجام دهیم تا به مقصد خوبی برسند و پس از آن کاری کنیم که مربیان بازآموزی شوند تا بتوانند کار بهتری با این جوانان انجام دهند. در حال حاضر پافشار زیادی روی این موضوع دارند که به تیم زیر 16 و 17 سال ایران کمک کنند. کار زیادی در بخش پایه و ساختار بازی و ساده بازی‌خوانی و چیزهایی از این دست داریم که بهتر شویم و ما در حال انجام آن هستیم.»

مثال‌های زیادی برای موفقیت ایران در سال‌های اخیر وجود دارد که به تصویر کشیده شود. مهمترین چیزی که ایران را صاحب افتخار کرده استعداد نهفته در میان ایرانی‌ها بوده است اما یک وحدت صحیح هم وجود دارد و کار دسته جمعی مهمتر از کار فردی است.

دوران اوج این مثلث ایرانی در حال پایان است اما مهم این می‌تواند باشد که جوانان جانشین شوند. این جوانان نیاز به اعتماد به هم و اعتماد مربی دارند. گاهی با هم و متحد بودن می‌تواند کمبود استعداد و توانمندی را در تیم جبران کند. بسکتبال یک کار گروهی است و شما با توجه به این نکته می‌توانید یک گروه را شکل دهید که برنده شود؛ دقیقا مانند هندبال آلمان که بدون اینکه ستاره‌ای داشته باشد و با شور و هیجان بالا رفت و قهرمان اروپا شد. یا همان کاری که بسکتبال ونزوئلا انجام داد و قهرمان آمریکا شد.

«این یک نقطه روشن برای ما است که وقتی اسطوره‌هایمان بازنشسته می‌شوند بدون آنها هم یک تیم سفت و سخت برای شکست دادن حریفان داشته باشیم.»

ایران سال آینده باید در مسابقات انتخابی المپیک شرکت کند. بائرمن در این خصوص توضیح می‌دهد:‌ «ما می‌دانیم انتخاب ما به معنای واقعی سخت است و باید با 3 تیم تاپ اروپایی مانند یونان، کرواسی و ایتالیا رقابت کنیم. مکزیک هم مانند آنها سخت است. هر اتفاقی ممکن است بیفتد. اگر از ابتدا خوب شروع کنیم مانند یونان نتیجه بگیریم که سخت است چه کسی می‌داند اتفاق خوبی برای ما نیفتد. حتی اگر یونان را هم نبریم با شکست دادن مکزیک می‌توانیم به مرحله دوم برسیم. به هر حال با نگاه به همه تیم‌ها ایتالیا مدعی بزرگ است. اما شما مطمئن نیستید که آنها هم حتما بدرخشند.»