در میزگرد مجلس خبرگان کارآمد مطرح شد

آیت‌الله حسینی: خداوند مشروعیت رهبری را تعیین و خبرگان آن را اخبار می‌‌کنند

یک نامزد انتخابات مجلس خبرگان رهبری گفت: کار خبرگان رهبری این است که خبر می‌دهند فلان شخص اعلم است. در حقیقت خبرگان تعیین کننده به معنای مشروع دهنده نیستند؛ بلکه خداوند مشروعیت رهبری را تعیین و خبرگان آن را اخبار می‌‌کنند.

کد خبر: ۴۸۸۴۲۷

دوشنبه - ۲۶ بهمن ۱۳۹۴ / February 15, 2016

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از مشهد، آیت الله مجتبی حسینی امروز در میزگرد «مجلس خبرگان کارآمد» که به همت مجمع اسلامی دانشگاه آزاد در دانشکده علوم انسانی این دانشگاه برگزار شد، در معرفی خود گفت: متولد مشهد و محله چهارباغ هستم. تحصیلات حوزوی را تا آخرین سطوح در مشهد گذراندم و در سال ۵۳ به قم رفتم و ۱۶ سال در محضر آیت الله وحید خراسانی، گلپایگانی، تبریزی و شهید مطهری تحصیل کردم.

نمایده سابق رهبری در کشور سوریه، بیان داشت: در قم تمام مراحل حوزوی را تدریس داشتم در دانشگاه‌های تربیت معلم و  علامه تهران تدریس و در سمینارهای مختلفی حضور یافتم.

این استاد حوزه با بیان این نکته که در زمان طاغوت و همچنین بعد از انقلاب به نقاط مختلف ایران سفر و در آنجا به تبلیغات پرداختم، تصریح کرد: همچنین دارای مقالات و کتاب‌های مختلفی هستم.

آیت الله حسینی ادامه داد: از سال ۷۵ به مدت هشت سال به صورت رسمی نماینده رهبری در سیستان و بلوچستان و از سال ۸۳ به مدت ۱۲ سال نماینده ایشان در کشور سوریه بودم و در هر دو مکان به تدریس می‌پرداختم.

این نامزد انتخابات مجلس خبرگان با یادآوری این مطلب که همچنین یک دوره به عنوان عضو خبرگان رهبری فعالیت کردم، گفت: خبرگان سند مشروعیت رهبری و حلقه وصل رهبری و مردم هستند.

وی ادامه داد: البته نیازی به نظارت بر کار رهبری نیست، چراکه تمامی اقدامات ایشان روشن و آشکار است.

آیت الله حسینی تاکید کرد: کار خبرگان رهبری این است که خبر می‌دهند فلان شخص اعلم است. در حقیقت خبرگان تعیین کننده به معنای مشروع دهنده نیستند، بلکه خداوند مشروعیت رهبری را تعیین و خبرگان آن را اخبار می‌‌کنند.

نماینده سابق رهبری در کشور سوریه بار دیگر تاکید کرد: مراد از انتخاب این است که خبرگان خبر می‌دهند که فلان شخص اعلم است. مجتهد جامع الشرایط ولایتش را از خداوند دارد و خبرگان تنها این خبر را اعلام می‌‌کنند و چنانچه مشاهده می‌کنید در قانون به این مسئله اشاره شده است به این علت است که نظمی در نظر گرفته شود.

وی در خصوص این پرسش که چنانچه دو فقیه در تمامی شرایط مساوی بودند باید چه کرد؟ گفت: چنانچه یک نفر از آنان رهبری را عهدار شد، دیگری نباید ایرادی وارد کند و آن را بپذیرد و چنانچه این امر را نپذیرفت در حقیقت جایگاه خود را از دست داده است؛‌ چرا که رهبری نباید حریص باشد.