از گوشه‌وکنار نشریات دانشجویی/

جشنواره‌ای با طعم و بوی خیانت و فشن‌شو

بیشتر فیلم‌های جشنواره فجر، با موضوع خیانت ساخته شده است؛ شاید بعضی از این فیلم سازها، نگرانی‌های زندگی شخصی خود را می‌سازند.

کد خبر: ۴۸۹۰۰۱

چهارشنبه - ۲۸ بهمن ۱۳۹۴ / February 17, 2016

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از اصفهان، نشریه «آرما»، نشریه سیاسی، فرهنگی، اجتماعی امتیازی بسیج دانشجویی دانشگاه کاشان در یکی از مطالب شماره اخیر خود حواشی جشنواره فیلم فجر را مورد بررسی قرار داده است.

این مطلب را در ادامه می خوانیم:

علی جنتی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در سخنان خود، جشنواره سی و چهارم فیلم فجر را جشنواره ای دانست که «تمام قد در دولت تدبیر و امید متولد و بالیده است و تفاوت محسوسی با جشنواره های گذشته دارد.» وزیر ارشاد همچنین گفت که جشنواره فیلم فجر «به عنوان جشن مردمی سینمای ایران است و زد و بندهای سیاسی به دور است.»

علی جنتی با اشاره به فرارسیدن دوره پسا تحریم و پسا برجام گفت: شرایط مستعد پسا برجام، موقعیت ممتازی برای سینمای ایران است. از این رو برای بهره برداری از این موقعیت ویژه، انجام تحولات ساختاری در بخش بین الملل جشنواره ضروری است.

اما توضیح نداد منظورش از ایجاد تحولات بنیادی چیست. شاید این یکی هم مثل بقیه محرمانه باشد.

شاید تحولات در اینهاست، فرش قرمز و فیلم های بی محتوا و تکراری، سناریوهای چندسال عقب گرد کرده، کنار گذاشتن فیلم های ارزشی و پوشش متفاوت بازیگران... جند سالی است که جشنواره فیلم فجر به سنت جشنواره های سینمایی بین المللی، فرش قرمز برای فیلم ها برپا می کند و بازیگران زن و مرد ایرانی با وجود همه حساسیت ها و محدودیت هایی که برای اجرای چنین مراسمی در ایران وجود دارد و زیر نگاه های ماموران گشت ارشاد که حرکات و رفتار آنها را با دقت زیر نظر دارند، بر روی آن رژه می روند و در برابر دوربین های خبرنگاران رسانه ها ژست می گیرند. خدایی نه اینکه دوستان عزیز قصد ندارند به ارزش ها پشت پا بزنند فقط کمی می خواهند شبیه جشنواره اسکار باشند... همین

اما هنوز فیلم سازان اصول گرایی مثل حاتمی کیا که به دلائل اعتقادی، از شرکت در مراسم فرش قرمز اکراه دارند و حضور در آن را بر خود حرام می دانند. بیشتر فیلم های جشنواره با موضوع خیانت ساخته شده است.

فیلم ها را که ندیدم، اما زمانی که خلاصه این فیلم ها را می خواندم، به این نکته رسیدم که شاید بعضی از این فیلم سازها، نگرانی های زندگی شخصی خود را می سازند.

نحوه لباس پوشیدن بعضی از بازیگران که در هیچ چهارچوب و اقلیمی نمی گنجد نه از لحاظ ارزش های فرهنگی و نه در قالب دنیای مد، که هیچ کسی حاضر نیست یک دقیقه بعضی از این لباس ها را بپوشد.

جالب اینجاست که بازیگران فکر می کنند وارد سالن فشن شو می شوند و برای جلب توجه بیشتر از لباس های مضحک تر و ناهماهنگ تر استفاده می کنند در ضمن ما فراموش نمی کنیم بازیگرانی که چهارچوب ها را رعایت می کنند.

فضای فعلی سینما تماماً جشن و سرور است و چیزی که اهمیت ندارد، فکر و اندیشه است، شما در همین جشنواره فجر امسال هم می بینید چندین بزرگداشت می گیرند که کارگردانان در آن سهمی ندارند، فضای فعلی سینما و مدیریتش را درک نمی کنم.

وقتی شرایط سینما خوب به نظر نمی آید حس می کنم آن هایی که مسئولیت دارند، باید حرف بزنند و این سکوت امروز رضایت بخش نیست.