عزت جان کجایی؟ دقیقا کجایی؟!

در آخرین سکانسِ «قول می‌دهم که اعتبار و احترام را به پاسپورت ایرانی برگردانم» اولاند فرانسوی، جدای از اینکه چند ماه قبل به عبدالکریم لاهیجی فعال ضد انقلاب نشان لژیون دونور اعطا کرد.

کد خبر: ۴۹۰۱۲۵

يکشنبه - ۰۲ اسفند ۱۳۹۴ / February 21, 2016

گروه دانشگاه «خبرگزاری دانشجو» به نقل از نشریه تحریر، دانشگاه فرهنگیان اصفهان: بگذارید کمی از آن طرف تر شروع کنیم یعنی از 10 خرداد 92 که حسن روحانی در برنامه ویژه خبری گفت: «باید بدانید که ارزش پاسپورت علامت نوع رابطه ما با دنیاست؛ اگر روابط ما با کشوری بر مبنای احترام متقابل و منافع متقابل، روابط گرمی شد، آنوقت پاسپورت هم جایگاه خود را پیدا می‌کند...قول می‌دهم که اعتبار و احترام را به پاسپورت ایرانی برگردانم». اما باید مروی کرد بر معنای عزت در این دولت و اینکه آن عزتی که جناب روحانی بر سر دولت قبل میکوبید خود توانسته است در این دو سال، به از آن باشد یا خیر.

اوائل دولت تدبیر و امید بود که ورود وزیر خارجه ایتالیا بدون حجاب به کشور، و بعد از آن دیدار یکی از اعضای هیئت دیپلماتیک ایتالیا با زیرشلواری!! با رییس جمهور در رسانه ها خبرساز شد.

چندی بعد بود که در کنفرانس خبری ظریف و "بیت"، وزیر خارجه سوئد، ناگهان در حین صحبت های ظریف، در اقدامی خارج از عرف دیپلماتیک، "بیت" بدون توجه به همتای خود، مشغول گرفتن عکس میشود و این بار هم از طرف وزارت فخیمه خارجه هیچ جوابی داده نمی‌شود.

در سال 93 بود که آمریکا برای حمید ابوطالبی نماینده ایران در سازمان ملل بر خلاف قوانین بین المللی به دلایل واهی ویزا صادر نمیکند و سرانجام هم ایران با وجود اینکه تمام تلاشش را برای ویزای ابوطالبی کرد اما آمریکا نپذیرفت و این درحالی بود که ایران با آمریکا در حین مذاکرات هسته ای و نشان دادن صداقت بود.

در تابستان امسال هم که فابیوس،فردی که خون های آلوده را به ایران وارد کرده و از پرداختن غرامت که هیچ حتی حاضر به عذر خواهی هم نشده بود، به دعوت رسمی رییس جمهور و البته در اعتراضات بچه های حزب ا... وارد تهران شد ولی او نیز عزت ایرانی را با پا روی پا اندختن که خارج از عرف دیپلماتیک هست جلوی جناب حقوق دادن از بین میبرد و البته این پا روی پا اندختن ها به فابیوس ختم نشد و شامل نخست وزیر انگلیس و خانم موگرینی هم شد.

اما قضایای مربوط به عزت در عربستان از اوائل سال جاری با حادثه تاسف بار فرودگاه جده شروع شد، و با وجود اینکه دولت فعلی یکی از دلایل کاهش عزت پاسپورت ایرانی را در دولت قبل در عربستان جستجو میکرد، خودش در این ماجرا با تعجب فراوان کمترین تحرکی داشت اما دیپلماسی مبتنی بر کاهش تنش به هر قیمت به اینجا ختم نشد و چندی بعد در ماجرای کشتار منا، ویزا برای وزیر بهداشت صادر نشد و ظریف که خواستار دیدار با عادل الجبیر بود با رد دیدار از طرف مقام عربستانی به پای امیر کویت افتاد تا بلکه او وساطت نماید و این درحالی بود که پادشاه عربستان در دولت قبل چند بار به صورت رسمی از احمدی نژاد دعوت رسمی برای انجام حج نموده بود یا اینکه نایب رییس امارات،خودش رانندگی میکند و  او را از فرودگاه تا کاخ میبرد.و در همان ایام بود که امارات 9 تن از معلمان ایرانی را به دلیل عدم اعتبار پاسپورت به طرز ناشایستی دستگیر کرده،سر آنها را تراشیده و به زندان می‌برد.

در اوج جریانات برجام و در گیروکش صداقت آمریکایی بود که شخص اوباما قانون محدودیت شهروندان 38 کشور که میتوانستد بدون ویزا به آمریکا بروند را امضا میکند و این یعنی هر کس به ایران سفر کند، از طرف آمریکا نمره منفی میگرید و صنعت گردشگری و اقتصادی ایران را هم در دوران پسابرجام تحت الشعاع قرار میدهد و این در حالی بود که ما همچنان در پی صداقت با طرف آمریکایی بودیم...

اما به تازگی و در ماجرای سفر دکتر روحانی به ایتالیا بر میخوریم که جنابشان،به صورت کاملا اتفاقی!! رییس جمهوری که ملبس به لباس روحانیت است و این نیز برای دنیا کاملا معنا دار است در زیر پای مجسمه فردی ایستاده و تفاهم نامه امضا میکند که در زمانی عراق وسوریه امروزی را در روزگار اشکانیان از ایران جدا کرده است و دقت کنید عراق و سوریه.

در آخرین سکانس "قول می‌دهم که اعتبار و احترام را به پاسپورت ایرانی برگردانم" اولاند فرانسوی، جدای از اینکه چند ماه قبل به عبدالکریم لاهیجی فعال ضد انقلاب نشان لژیون دونور اعطا کرد و جدای از اینکه به استقبال رسمی نرفت، حتی درخواست روحانی را برای برداشتن شراب از ناهار بر خلاف عرف دیپلماتیک رد کرد و گفت شراب بخشی از فرهنگ فرانسه است.

یادمان نمیرود که رییس جمهورمان بلافاصله بعد از حادثه تروریستی فرانسه بیانیه صادر کرد در حالیکه دو روز قبل از آن، حادثه تروریستی دیگری در ضاحیه لبنان، که منطقه ای شیعه نشین و محل اسقرار بخشی از حزب الله لبنان است رخ داده بود، ولی بیانیه ای بسیار دیر برای آنجا صادر شد، ای کاش فرهنگ مقاومت هم برای عده ای اهمیت داشت...

همه اینها را نوشتم که بگویم:دولت فخیمه تدبیر و امید ای کاش به اصل مصلحت و حکمت، اصل مهم دیگری را نیز به نام عزت چاشنی کارش می‌کرد.

و اینکه که عزت جان!کجایی...دقیقا کجایی... / نویسنده: احسان صنعتکار

شما می‌توانید جهت بازدید و دریافت نشریات دانشجویی به سایت پاتوق آزاداندیشی نشریات دانشجویی مراجعه کنید.