«امیر آبادی» در گفتگو اختصاصی با «خبرگزاری دانشجو»:

مجلس دولت ساخته بزرگترین خطر برای کشور است/ پایین شهر قم را ترک نمی‌کنم

عضو کمیسیون برنامه بودجه مجلس با تأکید بر این مطلب که مجالس دولت ساخته بزرگترین خطر برای کشور است، گفت: دولت ها همواره دوست دارند تا مجالس در اختیارشان باشند.

کد خبر: ۴۹۰۸۰۸

جمعه - ۰۷ اسفند ۱۳۹۴ / February 26, 2016

به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجو، یکی از مسائل مهم در انتخاب نماینده مجلس، بررسی میزان توانمندی او در رسیدگی به حوزه انتخابیه اوست. به سراغ احمد امیرآبادی نماینده شهر مقدس قم در نهمین دوره مجلس شورای اسلامی رفتیم که تا پیش از ورود به مجلس عضو شورای شهر قم بوده است و در آن جایگاه کارنامه خوبی از خود نشان داده است. وی در مجلس هم از نمایندگان پر کار به شمار می رود.تقریبا در همه جلسات مجلس حضور فعال داشته است و در کمیسیون های برنامه، بودجه و  تلفیق عضویت فعال داشته است. به بهانه تبیین ارتباط نماینده با حوزه انتخابیه و نسبت آن با فعالیت کلان سیاسی در جایگاه یک نماینده مجلس با وی به گفت و گو نشستیم. در ادامه متن کامل این مصاحبه را می‌خوانید:

***** در رابطه با شما به عنوان کسی که در کنار پی گیری مسائل حوزه انتخابیه در سطح کلان نیز مسائل ملی را در مجلس مورد بررسی قرار می دهید؛ رسالت استانی نماینده را غالب می دانید یا رسالت کشوری را؟

جایگاه ارتباط با مردم در انجام وظیفه نماینده چگونه است؟ گفت: نماینده بر اساس قانون اساسی دو وظیفه عمده نظارتی و قانون گذاری ا تقنین را بر عهده دارد و در ایفای نقش تقنین هم باید در کمیسیون ها طرح و لوایح تقدیم شده به مجلس را مطالعه کند و هم اینکه در صحن علنی مجلس حضور فعال داشته باشد. بخش نظارتی نیز به دو دسته تقسیم می شود. مورد اول نظارت نماینده بر نماینده است. مورد دوم نظارت نماینده بر دستگاه های اجرایی و دولت است که هم مربوط به مسائل کشوری می شود و هم مسائل استانی می شود. در سطح کشوری اقداماتی که یک نماینده می تواند انجام دهد تحقیق ، تفحص ، سوال، نامه نوشتن و تذکر دادن به مسئولان است. در بحث استانی نیز نماینده باید به ادارات و سازمان ها سرکشی کند با مردم ارتباط برقرار کند و مشکلات را تا جای که امکان دارد حل کند. در بخش دوم سوال شما که در مورد ارتباط نماینده با مردم بود که در این زمینه ضرورت دار بگویم که یک مقنن و ناظر بدون ارتباط با مردم نمی تواند قانون گذار و ناظر خوبی باشد. برای ایفای نقش قانون گذاری شما باید با مردم ارتباط داشته باشید با مشکلات مردم  از نزدیک آشنا شوید و با ارائه پیشنهادات و نوشتن طرح هایی که در مجلس به تصویب قانون می رسند  مشکلات مردم را حل کنید. برای مثال ما چند وقت پیش به دیدار کارگر ساختمانی رفتیم که در حادثه ای دست و پایش قطع شده بود. بعد از اینکه متوجه شدیم به دلیل اینکه در نوبت بیمه بوده نتوانسته است از امکانات بیمه بهره ببرد بعد از مشاهده این مورد در مجلس قانونی مصوب کردیم و طبق آن نوبت بیمه را برای کارگران ساختمانی حذف کردیم. در بحث نظارت همین ارتباطات و دید و بازدید ها می تواند منشا اثر باشد. نمی توان بعد نظارت و قانون گذاری نماینده را  از بعد مردم مداری آن جدا کرد. ارتباط گیری با مردم بسیار راهگشاست.

***** از نظر خودتان زمانی که در شورای شهر پیگیر مطالبات مردم بودید، بیشتر منشاء اثر بودید یا اکنون که به مجلس آمده اید؟ منظورم این است که شما شانیت نمایندگی مجلس را برای پیگیری امور اجرایی استان مثمر ثمر می دانید؛ و ایا این رسالت اجرایی در شورای شهر و امثالهم بیشتر محقق نمی شد؟

هر کدام باید در جای خود بحث شود. البته در شورای شهر مردم نتیجه را مستقیم مشاهده می کردند. بسیاری از مشکلاتی که به ما در شورای شهر گفته می شد ظرف مدت زمان اندکی پیگیری و حل می شد. اما در مجلس اینطور نیست. در جایگاه نماینده زمانی که ما از مشکلی باخبر شویم. پیگیری آن مشکل ، از قبیل نوشتن طرح و ارائه در کمیسیون مربوطه ، قرار گرفتن در نوبت مجلس برای مطرح شدن و در نهایت تصویب قانون و تایید شورای نگهبان شاید یک پروسه چند ماهه یا بعضا چند ساله داشته باشد. البته گاهی مشکلاتی نیز وجود دارد که حل آن نیاز به پیگیری با وزیر یا مسئول دارد. در نمایندگی شما می توانید منشا اثر در سطح کلان کشور و حتی در سطح بین المللی باشید. شباهتی که میان این دو عرصه وجود دارد این است که در شورای شهر و مجلس شورای اسلامی وظیفه اجرایی وجود ندارد. از این رو دست استاندار و حتی شهردار از نماینده مجلس و اعضای شورا برای حل مشکلات بازتر است. مثلا در مورد اشتغال که مسئله بیشتر مراجعات ماست واقعا یک نماینده نمی تواند کار خاصی انجام بدهد.

***** عنوان می شود که تاثیر نماینده در سطح استان خیلی به پیگیری و مطالبه از طرق رسمی مجلس نیست بلکه لابی های پشت پرده است که منابع را به سمت شهرهای کوچک می کشد. مثلا این که حضرتعالی با وجود همه تلاش ها؛ چون از قدرت لابی گری کشوری مانند برخی دیگر از نمایندگان قم، برخوردار نبوده اید؛ نتوانسته اید تحولی در جذب منابع به شهر ایجاد کنید؟

نه این گونه نیست. منابع در بودجه و آن هم به صورت سالیانه  است.  در خارج از بودجه ریالی منابع تعلق نمی گیرد. شما باید ارزیابی تان اینگونه باشد که میان کتابچه لایحه و قانونی که مصوب می شود تفاوت وجود دارد. مثلا بنده در این چهارسال عضو کمیسیون برنامه و بودجه و همچنین عضو کمیسیون تلفیق بودجه بوده ام. در صحن علنی مجلس معمولا هر آنچه که از کمیسیون تلفیق خارج می شود با رای مثبت مجلس مواجه می شود. اتفاقا موثرترین نمایندگان در بحث بودجه اعضای کمیسیون تلفیق به حساب می آیند. آن ها هستند که تصمیم گیری می کنند. به طور مثال من یک ردیفی در بودجه سال 92 پیشنهاد دادم و رای هم آورد مبنی بر جمع آوری و انتقال راه آهن از محدوده شهر قم که مورد خواست مردم قم بود. البته ردیف بودجه های لایحه بودجه تقریبا هیچ وقت در صحن مجلس خوانده نمی شود. این ردیف ها در کارگروه های گوناگون مجلس مطرح می شود. بنده که در سال گذشته مسئول کارگروه اجتماعی بودجه بودم ردیفی تحت عنوان پرداخت بودجه به حاشیه کلان شهر های مذهبی ایران قم ، مشهد و ری قرار دادم. ردیف دیگر مربوط به کمک به تولیت های مذهبی تحت نظر مقام معظم رهبری از جمله حرم حضرت معصومه (س) و جمکران است. ردیفی در بودجه قرار داشت ، تحت عنوان پرداخت به دیون آستان های مقدس مشهد ، قم که بنده جمکران را نیز به آن اضافه کردم. علاوه بر این ها بودجه موسسات فرهنگی در قم را نیز افزایش دادیم. در بسیاری از موارد که در مربوط به قم می شود ، بنده سعی کردم وظیفه خودم را به بهترین شکل انجام بدهم. در صحن است که آقای لاریجانی می تواند مانع از حصر پیشنهاد شود. اما حصر پیشنهاد به ندرت اتفاق می افتد و معمولا پیشنهاداتی که در کمیسیون ها رای می آورند در صحن نیز به تصویب نمایندگان می رسد. تایید پیشنهاد حصر به سختی صورت می پذیرد. به نظرم نباید زحمات نماینده ها را نادیده گرفت. بالاخره هر نماینده ای به اندازه خود موثر است.

***** دولت ها معمولا مجالس را مزاحم خود می دانند. دولت فعلی هم از این قاعده مستثنا نیست. چه قدر معتقدید دولت و مجلس باید با یکدیگر همراستا باشند؟ نظر شما درباره وکیل الدولگی چیست؟

اصلا خوب نیست. نه اینکه همراه نباشند. اما مجالس دولت ساخته بزرگترین خطر برای کشور است. همه نیازمند نظارت هستند. از من نماینده مجلس تا دولت ها لازم است مورد نظارت قرار بگیرند. معمولا همه ی ما از نظارت گریزان هستیم. دولت ها همواره دوست دارند تا مجالس در اختیارشان باشند. هر چه که می فرمایند مورد تصویب قرار بگیرد و کاری به کارشان نداشته باشند. در همه دولت ها اینگونه بوده است. هیچ دولتی نبوده است که علاقه مند به این باشد که یک مجلس قوی به وجود بیاید و ناظر بر عملکرد آن ها باشد. گاها شانتاژ هایی هم از سوی دولت ها در این رابطه صورت می پذیرد. البته در مجموع باید عرض کنم که رابطه دولت یازدهم با مجلس نهم خیلی خوب بوده است. در مورد برجام هم تعداد کمی منتقد برجام بودند که الحمدلله با هدایت های رهبر معظم انقلاب و با انتشار بیانیه ایشان رفع شد. البته باید مجلس نظارت کند تا در اجرا هم به خوبی به آن عمل شود. دولت یازدهم در این دو سال هر چه طرح و لایحه آورده است مجلس آن را تصویب کرده است. اما همکاری مجلس نهم با دو سال آخر دولت دهم اصلا مناسب نبوده است. نگاه بدبینانه ای از سوی مجلس در قبال دولت دهم حکمفرما بود و بسیاری از اقداماتی که آن زمان انجام شد تنها برای متوقف کردن دولت بود تا عمر آن به سر انجام برسد. بسیاری از طرح های دوفوریتی در آن زمان مجلس برای کشیدن ترمز دولت بود. این هم خوب نیست. مجلس باید ناظر و مقنن قوی باشد در عین حال مشکلات کشور را برای اداره کشور حل کند. من معتقدم کار دولت بسیار سخت است و از این رو همه باید به دولت کمک کنند. نقش مجلس باید به عنوان ریل گذار دولت باشد. اما کمک کردن به دولت به معنای نوکری دولت نیست. ما وکیل الدوله نیستیم ما وکیل المله هستیم. نماینده مردم باید برای حفظ ارزش های این ملت ، کشور و انقلاب به دولت کمک کند.

***** شما به عنوان نماینده پیشنهاد دهنده  تشکیل کمیسیون ویژه برجام در مجلس بودید. درباره وقایع آن و خصوصا تصویب ناگهانی اقای لاریجانی توضیح می دهید؟

صبح آن روز قبل از آغاز جلسه، آقای لاریجانی توضیحاتی دادند مبنی بر اینکه کشور تصمیم گرفته است این قضیه تصویب شود. بعد از شروع جلسه ، آقای کوچک زاده فریاد زدند کشور کیست؟ آقای باهنر هم گفتند که شب گذشته جلسه ای با حضور آقایان لاریجانی و شمخانی و حجازی تشکیل شده است و آن ها این گونه تصمیم گرفتند. آقای کوچک زاده گفتند که کشور این ها نیستند. بعد از اینکه این نقل و قول در مجلس پیچید موجب شد تا با رای بالاتری این طرح تصویب شود.

***** رهبر انقلاب اخیرا در جایی فرموده اند من دسته بندی اصولگرا و اصلاح طلب رو قبول ندارم؛ بلکه دسته بندی انقلابی و ضدانقلابی را قبول دارم. نظر شما درباره این دوگانه چیست؟

این تقسیم بندی ها از گذشته بوده است. یک زمانی چپ و راست بود و یک زمان اصول گرا و اصلاح طلب. به باور من ما باید ببینیم آیا  اشخاص به اصول و ارزش های انقلاب پایبند هستند یا نه. واقعیت این است که این انقلاب و ملت آرمان هایی دارند. در عین حال خطوط قرمزی هم دارند. حفظ راه امام و شهدا و مبارزه با استکبار، استقلال و آزادی کشور، حمایت از مظلومین عالم و... از اصول این انقلاب هستند. به نظرم موردی که اهمیت دارد این است که اشخاص و گروه ها پایبند به این ارزش ها باشند. مردم مداری و خدمت به آن ها از مهم ترین ارزش های انقلاب محسوب می شود. نماینده ها باید سعی کنند تا مثل عامه مردم زندگی کنند. نباید خودشان را جدای از مردم بدانند. مگر چند نفر از مردم ایران می توانند برای تعطیلات تابستانی به مسافرت خارج از کشور بروند که یکسری از نماینده ها و مسئولین ما به این مسافرت ها می روند. بعد از ورودم به مجلس به عنوان نماینده مردم شریف قم بسیاری به بنده فشار آوردند که منزل مسکونی ام را از منطقه پایین شهر قم جابجا کنم. من هیچ وقت چنین کاری نمی کنم. اتفاقا نماینده باید در میان مردم حضور داشته باشد تا بتواند به خوبی به آن ها خدمت کند.امام حسین (ع) ارجاع مشکلات مردم به مسئولان را نعمت بزرگی می داند. ساده زیستی و با مردم بودن جز ارزش های نظام بوده است.