در نشست‌ تخصصی ماهیت شهر مطرح شد:

ترافیک در طرح‌های جامع شهری فراموش شده است/ دولت در کشور ما «دولت کمیسیون موارد خاص» است

نشست‌ تخصصی ماهیت شهر با حضور خلیلی، دانشگاه فردوسی مشهد و آهویی، عضو هیات رئیسه سازمان نظام مهندسی در دانشکده حقوق و علوم سیاسی و زبان های خارجی دانشگاه آزاد مشهد برگزار شد.

کد خبر: ۴۹۱۲۲۳

چهارشنبه - ۰۵ اسفند ۱۳۹۴ / February 24, 2016

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو از مشهد، امروز آهویی در سلسله نشست‌های تخصصی ماهیت شهر که در دانشکده حقوق و علوم سیاسی و زبان های خارجی دانشگاه آزاد مشهد برگزار شد، با اشاره به این‌که ترکیب تخصص‌های مختلف شهر را می‌سازد، در خصوص ترافیک شهری، گفت: باید دید زمانی که به طرح جامع تفصیلی شهرها نگاه کنیم، می‌بینیم که در این طرح‌ها جایگاه ترافیک فراموش شده است.

وی با اشاره به این‌که سابقه ترافیک در مطالعات شهرسازی مشاهده نشده است، بیان داشت: متاسفانه اعتقادی وجود ندارد که در تصمیم گیری‌های شهری مسائل مربوط به ترافیک نیز لحاظ شود و همین باعث شده که کارشناسان ترافیک معضلی را حل کنند که در ایجاد آن دخیل نبوده‌اند.

عضو هیات رئیسه سازمان نظام مهندسی بر ضرورت توجه به مطالعات ترافیکی تاکید و مشکل اصلی مدیریت شهری را ترافیک خواند و تصریح کرد: جایگاه ترافیک در مسائل شهر سازی و طرح‌های جامع تفصیلی کجاست؟.

دولت در کشور ما «دولت کمیسیون موارد خاص» است

در ادامه خلیلی، استاد علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد از منظر سیاست به شهر سازی نگاه کرد و گفت: در علوم سیاسی مفاهیمی چون قدرت، دولت و مشروعیت ذیل نظریه حاکمی قرار می‌گیرند.

وی با اشاره به این موضوع که چنانچه بخواهیم جریان سیال دولت را مشاهده کنیم باید در شهر زندگی کنیم، خاطرنشان کرد: چنانچه در شهر زندگی کنیم همه آن چه را که دولت می‌خواهد پیاده کند را خواهیم دید هر چند که خود دولت را به عینه مشاهده نخواهیم کرد.

خلیلی ضمن بیان این موضوع که برنامه دولت‌ها برای کشورهایشان تامین سعادت، رفاه و اخلاقیات است، گفت: علوم سیاسی به این جمع بندی رسیده است که هیچ دولتی نمی‌تواند تمامی این موارد را با هم پیاده کند، بلکه هر دولتی یکی از این موارد را برمی‌گزیند.

این استاد علوم سیاسی با اشاره به این نکته که در علوم سیاست شش نظریه در خصوص دولت‌ها وجود دارد، ادامه داد: دولت حداقلی که دولت‌های لیبرال هستند و دخالتی در امور ندارند، دولت‌های توسعه گرا که فعال و مداخله جو هستند، دولت‌های سوسیال دموکرات، دولت‌های اقتدارگرا که تمامی برنامه‌های کشور را تحت سیطره قرار می‌دهند که البته به امورات فرهنگی دخالت ندارند و در آخر دولت‌های توتالیتر که در تمامی زمینه‌ها و حتی فرهنگ و اقتصاد دخالت دارند.

وی تاکید کرد: در ایران ابتدا باید گفته شود نظریه دولتش چیست تا بعد مشخص شود ویژگی‌های شهرسازی آن چگونه است.