در محضر آيت الله مجتبي تهراني؛

خدا منتظر است!

بدانيد که خداوند تبارک و تعالي بسيار بردبار و بسيار دانا است، همه چيز و از جمله زشتي‌هاي بندگان خود را مي‌داند؛ اما چون بسيار بردبار است تحمل کرده و زود غضب نمي‌کند و منتظر توبه بنده خويش است.

کد خبر: ۴۹۴۷۵

دوشنبه - ۰۲ آذر ۱۳۸۸ / November 23, 2009

رُوي عن محمد بن علي الجواد صلوات الله عليهما قال:

وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ تباركَ و تعالى الحَليمَ العَليمَ إِنَّما غَضَبُهُ عَلى مَن لَم يَقبَلْ منه رضاهُ و إِنَّما يَمْنَعُ مَن لَم يَقْبَلْ منه عَطاهُ و إِنَّما يُضِلُّ من لَم يَقْبَلْ منه هُدَاهُ ثُمَّ أَمْكَنَ أَهلَ السيِّئاتِ مِن التَّوبةِ بِتَبدِيلِ الحَسَناتِ دَعَا عبادَهُ في الكتابِ إِلى ذلكَ بصَوتٍ رَفيعٍ لَم يَنقَطِعْ و لَم يَمنَعْ دُعاءَ عِبادِه...[1]

حضرت امام جواد(ع) فرمودند:

بدانيد که خداوند تبارک و تعالي بسيار بردبار و بسيار دانا است. (همه چيز و از جمله زشتي‌هاي بندگان خود را مي‌داند؛ اما چون بسيار بردبار است تحمل کرده و زود غضب نمي‌کند و منتظر توبه بنده خويش است.)

و به راستي خشم و غضب خداوند براي کسي است که رضا و خشنودي خداوند را نمي‌پسندد. (يعني به دنبال رضاي الهي نمي‌رود و اگر در انجام کاري رضاي خداوند باشد آن کار را انجام نمي‌دهد و خشنودي خداوند را رد مي‌کند و خداوند هم بر او غضب مي‌کند.)

خداوند همواره به بندگان خود عطا مي‌کند و هرکس عطا و نعمت خدا را نپذيرد و رد کند (و دنبال اين و آن و اينجا و آنجا باشد)، خداوند هم عطا و نعمت خود را به او نمي‌دهد.

خداوند همواره بندگان خود را هدايت مي‌کند و هرکسي که هدايت الهي را نپذيرد (و پيروي از شخص و گروه و فکر و نظر اين و آن کرده و راهنمايي خدا را رد کند)، خداوند متعال هم او را گمراه و حيران مي‌کند.

(درهاي رحمت و توبه خداوند هميشه به روي بندگان گناهکار باز است) و هرکس از اهل گناه که پشيمان شده و توبه کند، خداوند توبه و بازگشت او را مي‌پذيرد و گناهان آنان را بخشيده و به حسنات و اعمال صالح تبديل کرده و پاداش اعمال خير براي گناهکاران مي‌نويسد. (البته اين پاداش براي توبه‌کاران واقعي است.)

خداوند در کتاب خود با صدايي دائمي و بلند بندگان خود را به توبه و دعا و درستکاري دعوت کرده است و هيچگاه مانع دعا و درخواست بنده خود نمي‌شود. (پس همواره و بسيار دعا کنيد؛ در تمام حالات و به خصوص در اوقاتي که سفارش شده است مانند شب و روز جمعه و .... از فيض و فضل دعاها محروم نشويم.)

[1]  بحارالأنوار، ج 75 ، ص 35

/انتهاي پيام/