سیدحسن خمینی در مراسم اختتامیه جشنواره شعر یار و یادگار؛

امام به من گفتند دیگر برایشان شعر نگویم

سید حسن خمینی گفت: زمانی که کودک بودم غزلی برای امام رحمت الله خواندم و ایشان صله‌ای به من دادند، اما فردا به من گفتند که دیگر برایشان شعر نگویم.

کد خبر: ۴۹۵۷۹۱

شنبه - ۲۲ اسفند ۱۳۹۴ / March 12, 2016

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، حجت الاسلام والمسلمین سید حسن خمینی در مراسم اختتامیه نهمین دوره جشنواره شعر یار و یادگار در سخنانی با موضوع شعر گفت: واقعیت این است که زبان شعر در فرهنگ چنان از تاثیرگذاری شگرفی برخوردار است که صدها جلسه از این دست شوق شنیدن را در روح و جان انسان فروکش نمی‌کند و آن را پایین نمی آورد.

او با بیان اینکه به نظر می رسد بزرگان فن شعر در روزگار خودمان باید یک گام بزرگ در این زمینه بردارند اظهار کرد: شعر باید مبین دردهای امروز باشد. ما در دوران معاصر ساختارهای نوینی پیدا کرده‌ایم. قالب های زیبایی که در کار استاد بهمنی می بینیم اگر تا قبل از آن جلوی ما می گذاشتند آن را به ابتذال متهم می‌کردیم اما این ساختار با غنای ادبی همه را اقناع کرد که می‌توان با این ساختار و به زبان روز صحبت کرد.

او گفت: فکر می‌کنم غزل‌های ایشان بی‌نظیر و به شدت امروزی است یا همچنین شاعران معاصر دیگری که در قالب‌های نوینی شعر می‌گوید.

او با بیان اینکه اینکه شعر نیمایی به پایان خودش رسیده یا نه تخصص ما نیست، افزود: علاوه بر اینکه شاعرانی در قالب‌های نو شعر سروده‌اند با این حال شاعران دیگری هم مثل خانم‌هایی که در همین سال‌ها از دنیا رفتند بودند که در قالب غزل شعر می‌سرودند و همچنین آقایانی که هم اکنون در قید حیات هستند.

حجت‌الاسلام والمسلمین سید حسن خمینی در ادامه با اشاره به قالب‌های شعری قبل از دهه 20 و زمان مشروطه اظهار کرد: قبل از آن شعرهایی وجود داشت که خیلی تفاوتی با شعرهای صد سال قبل ندارد اما شعر ما باید بازگوکننده دردهای امروز جامعه‌مان باشد. شعر ما باید زبان امروز و درد امروز را بگوید. البته این شعر می‌تواند ساختارهای نو یا قدیمی داشته باشد.

او با بیان اینکه حافظ و سعدی در شعرشان جایی برای نوعی بیان نگذاشته‌اند، اظهار کرد: همه ما هم محتاج قالب‌های نوین و هم جسارت شاعران هستیم تا دردهای روزگار خود را در شعر ببینیم.

سیدحسن خمینی سپس با اشاره به شعر زمان مشروطه اظهار کرد: در دوره مشروطه شعر نماینده روزگار خودش بود، از شعر نسیم شمال تا فرخی یزدی و میرزاده عشقی همه شعرها نمایندگی روزگار خود را می کند البته ممکن است گاهی هم از ادب خارج شده باشد.

او سپس با اشاره به جشنواره‌ یار و یادگار خطاب به برگزارکنندگان این جشنواره و شاعران شرکت‌کننده در این جشنواره گفت: ما باید شعری مطابق زمانه خود بسراییم. خوشبختانه این نوع شعر که بتواند بازتاب‌دهنده درد و مشکلات زمانه و روزگار ما باشد از سوی جوانان سروده می‌شود. جوانانی که هم توان و هم جسارت آن را دارند و هم در فرم شعری به یک بلوغ رسیده‌اند منتها باید هدایت شوند و آن را مثال هر هنر دیگری چکش‌کاری کرد.

او افزود: هدفی که باید برگزارکنندگان جشنواره یار و یادگار مدنظر قرار دهند باید عبور از یک تجلیل و برگزاری جشنواره باشد. ما باید این جشنواره را برای بیان و زبان روزگار خودمان تبدیل کنیم.

حجت الاسلام والمسلمین سید حسن خمینی سپس گفت: زمانی که کودک بودم غزلی برای امام رحمت الله خواندم و ایشان صله‌ای به من دادند اما فردا به من گفتند که دیگر برایشان شعر نگویم.

او سپس شعری با این مطلع خواند: خورشید در این کرانه تنهاست/ تنهاست که بی مثال و تنهاست