بمناسبت يازدهم ذي الحجه؛

دعاي صباح

در يازدهم ذى الحجّه اميرالمؤمنين(ع) به تعليم پيامبر(ص) دعاى شريف صباح را به دست مبارك خود نوشتند.

کد خبر: ۵۰۱۳۸

يکشنبه - ۰۸ آذر ۱۳۸۸ / November 29, 2009

يکي از دعاهايي را که اساتيد اخلاق به خواندن و مداومت بر آن سفارش مي‌کنند دعاي صباح مي‌باشد، زمان خواند اين دعا بعد از نماز صبح مي‌باشد.

براي اينکه بتوان اين دعا را خواند وحالت دعا وجود داشته باشد، به هنگام دعا در عين اينکه انسان با فقر و مسکنت و با تضرع و اصرار متوجه حضرت حق است و از او مسئلت مي‌کند، در عين حال، بايد توجه داشته باشد که چه مي‌خواهد، و چه چيز را مسئلت مي‌کند.

توجه به خواسته يا خواسته‌هاي خويش در مقام دعا، و در نظر گرفتن آنها، و مطرح کردن و خواستن آنها از خداي متعال، و اصرار در طلب با فقر و مسکنت، و اميد بر اينکه جناب او اجابت خواهد فرمود، همه از شرايط اساسي و ارکان «دعا» مي‌باشد.

بنابراين، در مرحله اول بايد معني دعاي صباح يعني معاني جملات آن را خوب ياد بگيرد، تا به هنگام دعا، با جملاتي که مي‌گويد، با توجه به معني و دانسته، خواسته‌هاي خود را از خدا بخواهد، آنهم با فقر و مسکنت، و با اصرار و دردمندي، و با اميد بر اجابت.

البته اين بدان معنا نيست که اگر کسي معني دعاي صباح را نداند، وليکن در مقام دعا به خواندن اين دعا بپردازد، عايدي نخواهد داشت. هم او عايد خواهد داشت، هم آن کس که معني دعا را مي‌داند و با توجه به معني به دعا مي‌پردازد، اما هر کدام به اندازه خود.

و خلاصه اينکه، حضور قلبي، توجه به معني، التزام بر مداومت، اصرار در طلب، فقر و مسکنت، اميد اجابت، همه از شرايط لازمه در خواندن دعاي «صباح» است که بايد در تحصيل اين شرايط و مراعات آنها کوشيد، مخصوصا در تحصيل حال فقر و مسکنت و شکستگي دل.

چون شکسته دل شدي از حال خويش      جابر اشکستگان ديدي به پيش    ‌