رحیم پور ازغدی در دانشگاه شهید بهشتی:

انتهای مسابقه بر سر قدرت و ثروت، جهنم است

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: خوشا جامعه دینی که مفت خور نیستند و تولید ثروت و علم می‌کنند. هر نوع پولدار شدنی ارزش نیست و انتهای مسابقه بر سر ثروت و قدرت، جهنم است.

کد خبر: ۵۰۳۲۶۵

سه‌شنبه - ۳۱ فروردين ۱۳۹۵ / April 19, 2016

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، رحیم پور ازغدی، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی صبح امروز در جشن میلاد حضرت امیرالمومنین (ع) در دانشکده بهداشت دانشگاه شهید بهشتی تصریح کرد: از پیامبر(ص) نقل شده «من و علی پدران این امت هستیم»؛ وقتی می گویند پدر امت، واضح است که معنی این پدر در درجه اول معرفتی و اخلاقی است.

وی در مورد سیره زندگی امیرالمومنین(ع) در حوزه زندگی و کار اقتصادی بیان داشت: حضرت علی (ع) می فرمایند مال و ثروت و تولید آن، خیر است، اما در برخی مکتب های عرفانی پول را شر می دانند؛ مثل فرهنگ کلیسا و ضد کلیسا، که همین طور بوده است.

رحیم پور ازغدی بیان داشت: آنچه پول و ثروت را تبدیل به شر می کند خود ما انسانها هستیم؛ به جای اینکه نعمت الهی را به سود بشر به کار ببریم، به ضرر بشر استفاده می کنیم. حضرت علی(ع) می فرمایند: باید کنار برکت و نعمت، اخلاق انسانی باشد؛ اگر می خواهید ثروتی به روش انسانی استفاده کنید، به خصوصیات انسانی آن توجه بیشتری کنید.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی با تاکید بر اینکه ثروتمندان، فقیران را فراموش نکنند، خاطرنشان کرد: وقتی ثروت خیر است که به فکر محرومان و شریک غم دیگران باشیم و دیگران را در شادی خود شریک بدانیم. هر چه دایره انسانی وسیع تر شود، انسانیت افزایش می یابد و هر چه دایره دغدغه ما کمتر شود، از انسانیت دور می شویم.

وی ضمن اشاره به اینکه نباید به لحاظ انسانی مرزی بین من و دیگری داشته باشیم، تصریح کرد: مرزبندی فقط بر اساس حق و باطل و عدل و ظلم است. جامعه‌ای دینی است که انسان در آن احساس تنهایی نکند.

رحیم پور ازغدی با تاکید بر اینکه اقتصاد را باید انسانی کرد، نه انسان را اقتصادی؛ بیان داشت: در اقتصاد اسلامی، انسان هدف است و اقتصاد، وسیله. آدم ها آنهایی هستند که وقتی به ثروت و پول می رسند، روابط خود را با بستگان کاهش ندهند. حضرت امیر(ع) در مورد انسان هایی که غیر از این عمل کنند، می گویند آنها شیعه نیستند.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی در مورد معیارهای خداپرستی در عمل اظهار داشت: معیارهای خداپرستی در عمل این است که وقتی ثروتمند شوید، دیگران را فراموش نکنید. اصلا خمس یعنی بیست درصد نیاز سال خانواده خود پس از تامین را، صرف خدمت به خانواده های عقب مانده و کارهای فرهنگی کنید؛ این می شود کاروان سبک زندگی دینی.

وی با اشاره به پیام های قرآنی در مورد سبک زندگی خاطرنشان کرد: قرآن می فرماید دنیا و آب ها را با علم به کار گیرید و دنیا را آباد کنید، اما حواس تان باشد هدف دنیا، شما هستید و خود را فدای دنیا نکنید. مراقب باشید؛ دنبال کار اقتصادی باشید، اما گرفتار مرزهایی مثل بخل نشوید.

رحیم پور ازغدی افزود: بخل یعنی امکاناتی که در اختیار دارید، یک موقع چکه نکند و دیگری استفاده نکند و هیچ خدمت مجانی به دیگران ارائه ندهید. خداوند می فرماید هر کسی چنین اخلاقی دارد، کافر است؛ برخی از اینها بیمار روانی و روحی هستند. حریص، سیر نمی شود و حماقت انسان را فرا می گیرد.

این عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی ادامه داد: قرآن می فرماید برخی انسان ها نعمت هایی که خداوند به آنها داده است را مخفی می کنند. بعضی از انسان ها اگر یک مشکل دارند، وقتی وارد جمعی می شوند، شش مشکل را بیان می کنند؛ این افراد مریض هستند و اصلا زبان شان منفی است؛ با این عمل شان عذاب برای آنها ایجاد می شود.

وی با اشاره به فرمایش قرآن که می گوید کسانی که ایمان آوردید امکاناتی را که به آنها نیاز ندارید به نیازمندان بدهید، ادامه داد: نیاز یک چیز حداقلی نیست و مسائلی مانند بهداشت و عطر زدن نیز سفارش اسلام را در پی دارد، اما باید بیش از آن را به دیگران داد و ریخته پاش انجام نداد.

رحیم پور ازغدی با تاکید بر اینکه قرآن می فرماید ما بازیگر نیستیم و شما را سرپا نگذاشته ایم، بیان داشت: این ذکر گفتن و نماز خواندن برای همین تجدید پیمان با خداوند است؛ پرخوری و تنها خوری نابود کننده جامعه است.

عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی افزود: قرآن و سنت می فرمایند مصرف باید به اندازه نیاز باشد؛ خوشا جامعه دینی که مفت خور نیستند و تولید ثروت و علم می کنند، لکن نه از باب حق خوری دیگران. هر نوع پولدار شدنی ارزش نیست و انتهای مسابقه بر سر ثروت و قدرت، جهنم است.

رحیم پور ازغدی در مورد ازدواج نیز اظهار داشت: با ازدواج برخی از مشکلات حل می شود و در بعضی موارد مشکلات جدیدی ایجاد می شود. اصلا ما زندگی بدون مشکل نداریم. به دنیا آمده ایم تا با مشکلات مواجه شویم و چیزی به اسم شادی مطلق خلق نشده است؛ راحتی و شادی مطلق در بهشت است.