زرشناس در دانشكده حقوق و علوم سياسي دانشگاه تهران:

امام خميني(ره) توانست جنبش دانشجويي را به جنبش مردمي متصل کند

عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی با تاكيد بر اينكه قبل از انقلاب جنبش دانشجويي جداي از مردم بود، خاطرنشان كرد: امام خميني در سال 56 توانستند جنبش دانشجويي را به جنبش مردمي وصل كنند.

کد خبر: ۵۰۵۴۹

سه‌شنبه - ۱۰ آذر ۱۳۸۸ / December 01, 2009

به گزارش خبرنگار سياسي «شبكه خبر دانشجو»، دكتر شهريار زرشناس كه عصر امروز با موضوع سير تاريخي جنبش دانشجويي در دانشكده حقوق و علوم سياسي دانشگاه تهران سخن مي‌گفت، در ابتداي سخنان خود با اشاره به تاريخچه جنبش دانشجويي در دوران قبل از انقلاب و تقسيم اين جنبش به پنج دوره اظهار داشت: بعد از رنسانس تغييرات بزرگي در شرايط تاريخي و فرهنگي تمدن غرب پديد آ‌مد به طوريكه آنان احتياج پيدا كردند كه نگاه جديد خود را به گونه‌اي تعرف كنند و آن را بتوانند در ميان جامعه گسترش دهند.

وي با بيان اينكه نخستين جوانه‌هاي نظام آموزش عالي مدرن در غرب به نيمه دوم قرن چهاردهم ميلادي برمي‌گردد، تصريح كرد:‌ هدف غرب از ايجاد نظام آموزش عالي جديد هدفي بود كه در ايران نيز تكرار شد به طوري كه وقتي در سال 1313 رضاشاه دانشگاه تهران را تاسيس كرد دقيقا همان اهداف غرب را تكرار كرد.

وي با اشاره به ويژگي‌هاي نظام آموزش عالي مدرن در غرب اذعان داشت: آموزش عالي مدرن در غرب مي‌خواست يك نيروي كاري جديد تربيت كند كه گرداننده نظام تمدن مدرن باشد بنابراين آن را بر عهده دانشگاه‌ها گذاشت.

وي با بيان اينكه نظام آموزش عالي يك نظام سكولاريستي بود و در ايران هم به همين روند ادامه داشت، گفت: در غرب سعي مي‌شد به جاي كليسا و روحانيون كه راهنماي مردم بودند، داشنمندان صهيونيست را جايگزين كنند.

زرشناس ادامه داد: آنچه كه در نظام آموزش عالي تدريس مي‌شد، علم مدرن بود و به دنبال آن بودند كه با ترويج نظام آموزش عالي صهيونيست‌ها را به جاي كشيش‌ها قرار دهند.

اين استاد دانشگاه با اشاره به اينكه مساله نظام آموزش عالي در ايران تا قبل از اين که مشروطه بيايد و پيروز شود دچار يك سيستم سنتي بود، خاطرنشان كرد:‌ ما دچار يك سيستم محدود آموزشي بوديم اما با پيروزي جريان مشروطه، سیستم آموزشی شكل ديگري به خود گرفت و مدرنيست‌ها قدرت را در كشور در دست گرفتند و قصد داشتند تمام ساختار اجتماعي و علمي آن را دگرگون كنند.

وي با اشاره به اينكه در كشورهايي مثل عراق، سوريه و اردن امكان اين مساله به وجود نيامد كه با پديده غرب مواجه شوند، گفت: يكي از وجوه تحقق غرب‌زدگي، غرب‌زدگي نظام آموزش عالي كشور بود كه منجر به تاسيس دانشگاه تهران شد.

وي با بيان اينكه از زماني كه نظام آموزش عالي در كشور به شكل شبه مدرن درآمد جنبش دانشجويي هم به وجود آمد، گفت: تا دوران انقلاب، پنج مرحله جنبش دانشجويي در ايران به وجود آمده بود، گفت: اولين دوره جنبش دانشجويي از سال 1313 تا 1320 بود كه در اين دوران جنبش دانشجويي بسيار ضعيف عمل مي‌كرد چرا كه هم تعداد دانشجويان بسيار كم بود و هم دانشجويان از خانواده‌هاي اشراف يا سرمايه‌داران نوظهور شاه بودند.

وي با بيان اينكه مرحله دوم دوران جنبش دانشجويي از سال 1320 تا سال 1332 بود، گفت: در اين دوره يك حال و هواهاي جديد سياسي در كشور ايجاد شد و دانشگاه‌ها فعال‌تر عمل كردند.

اين استاد دانشگاه ادامه داد:‌ يكي از ويژگي‌هاي جنبش دانشجويي در اين دوره آن بود كه يا از خانواده‌هاي مرفه بودند و يا از شهرهاي بزرگ.

زرشناس با بيان اينكه در اين دوره جريان موسوم به جنبش دانشجويي با خشونت و سلطنت مخالف بود.

وي با اشاره به ويژگي ‌هاي دوران سوم جنبش دانشجويي از سال 32 تا 41 اذعان داشت: ما در اين دوره دچار ركود نسبي به لحاظ سياسي و فرهنگي شديم و در اين دوره ركود نسبي جنبش دانشجويي به وجود آمد.

اين استاد دانشگاه با بيان اينكه در اين دوره، جنبش دانشجويي از سال 32  ابتدا عقب‌نشيني نكرد، گفت: بعد از سال 32 تا 40 تحول جديد ديگري در جامعه به وجود آمد.

زرشناس با اشاره به ويژگي‌ دوره چهارم جنبش دانشجويي از 42 تا 51 خاطرنشان كرد: در اين مقطع اتفاقات مهمي روي داد كه سرنوشت تاريخ جمهوري اسلامي را تا حدودي تغيير داد به طور مثال يكي از اتفاقات آن دوره آن بود كه جنبش دانشجويي به شدت راديكاليسمي شد و اين جنبش به محل تغذيه فكري براي چريك‌هاي خارج از دانشگاه تبديل شد.

وي در ادامه با اشاره به آخرين دوره از ويژگي‌هاي جنبش دانشجويي در تاريخ قبل از انقلاب يعني از سال 51 تا 57 گفت: از سال 51 تا 55 بافت اجتماعي دانشجويي تغيير پيدا كرد به طوري كه ديگر در دانشگاه انديشه مذهبي مورد تمسخر قرار نگرفت و حضور نيروهاي مذهبي در دانشگاه پررنگ شد.

وي افزود: در اين دوره طرفداران ايدئولوژي‌هاي سكولار به نوعي ايزوله شدند و جنبش دانشجويي با ويژگي‌ عدالت‌گرايانه، استبدادستيزانه، نقش ديگري به خود گرفت.

وي با تاكيد بر اينكه در تمام دوره‌هاي تاريخ قبل از انقلاب جنبش دانشجويي جداي از مردم بود، خاطرنشان كرد: اين در حالي است كه امام خميني در سال 56 توانستند جنبش دانشجويي را به جنبش مردمي وصل كنند.

وي با اشاره به اينكه بعد از انقلاب نيز جنبش دانشجويي ما به چند دوره تقسيم شد، گفت: از سال 57 تا 60، يك مقطع خاصي بود كه يك فضاي آزادي توأم با هرج و مرج بود و به طوري كه در دانشگاه‌ها، گروه‌هاي سياسي اتاق جنگ را شكل داده بودند.

وي افزود: از سال 60 به بعد نيز نيروهاي حزب‌اللهی پيروز شدند و فضاي دانشگاه را به دست گرفتند و در اين مطقع بود كه جنبش دانشجويي تحت تاثير دوران دفاع مقدس قرار گرفت./انتهاي پيام/