با سفر رئیس‌جمهور آمریکا به ژاپن؛

چه کسی پاسخگوی نسل‌کشی آمریکا در هیروشیما است؟

آمریکا در ۶ اوت ۱۹۴۵، هیروشیما را بمباران اتمی کرد که بر اثر این حمله ۱۴۰ هزار نفر کشته شدند.

کد خبر: ۵۱۳۶۹۷

جمعه - ۰۷ خرداد ۱۳۹۵ / May 27, 2016

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو به نقل از خبرگزاری فرانسه، "باراک اوباما،" رئیس جمهور آمریکا روز جمعه وارد پارک یادبود صلح هیروشیما شد. این نخستین سفر یک رئیس جمهور آمریکا به هیروشیما است.

" شینزو آبه" نخست وزیر ژاپن در پارک یادبود صلح هیروشیما از اوباما استقبال کرد. سفر باراک اوباما به هیروشیما، آلام مردم این شهر را زنده می کند.

در همین حال شبکه تلویزیونی راشاتودی گزارش داد با برنامه سفر اولین رئیس جمهور آمریکا به شهر هیروشیما، زخم های کهنه مردم این شهر سر باز کرد و درخواست ها برای عذرخواهی رسمی آمریکا از بمباران اتمی دو شهر هیروشیما و ناکازاکی در سال 1945، دوباره قوت گرفت.

آمریکا در 6 اوت 1945، هیروشیما را بمباران اتمی کرد. بر اثر این حمله 140 هزار نفر کشته شدند. تعداد بی شماری از تشعشعات رادیواکتیو، آسیب دیدند. آمریکا تنها کشور جهان است که از سلاح های هسته ای علیه نوع بشر استفاده کرده است.

آمریکا پس از حمله به هیروشیما، سه روز بعد، ناکازاکی را نیز با بمب اتمی بمباران کرد و 70 هزار نفر دیگر را به کام مرگ فرستاد. بسیاری از افرادی که از این حملات جان به در بردند، به سرطان و بیماری های دیگر مبتلا شدند و نوزادان زیادی با مشکلات مادرزادی متولد شدند.

باراک اوباما در هیروشیما تاکید کرد همه کشورهای جهان از جمله آمریکا باید منطق ترس را کنار بگذارند و به سمت جهان عاری از تسلیحات هسته ای حرکت کنند.

اوباما به عنوان اولین رئیس جمهور آمریکا که به شهر هیروشیما سفر کرده است،  در محل یادبود قربانیان حمله اتمی آمریکا به این شهر، سخنرانی کرد.

وی گفت: هفتاد و یک سال قبل دقیقا در چنین لحظاتی از صبح، مرگ از آسمان فروافتاد و جهان تغییر کرد. دیوارهای آتش، شهر را ویران کرد و نشان داد که بشر ابزار نابود کردن خود را دارد.

چرا ما به این مکان آمده ایم؟ به هیروشیما. ما به اینجا آمده ایم تا به قدرت وحشتناکی فکر کنیم که در گذشته ای نه چندان دور، خود را نشان داد. ما برای گرامیداشت یاد قربانیان به اینجا آمده ایم؛ از جمله بیش از صد هزار مرد، زن و کودک ژاپنی، هزاران کره ای، دهها آمریکایی که اسیر شدند. روح های آنها با ما سخن می گویند. آنها از ما می خواهند فکر کنیم، به این فکر کنیم که ما چه هستیم و چه باید باشیم.

واقعیت این است که درگیری های خشونت بار، از اولین روزهای تولد بشر وجود داشته است. اولین نیاکان ما، از وسایلی که ابداع کرده بودند، نه فقط برای شکار که برای هدف قرار دادن علیه همنوع خود استفاده کردند. متاسفانه تاریخ تمدن بشری مملو از جنگ است. جنگ هایی که برخاسته از آز و طمع بود و تب ملی گرایی یا تعصب مذهبی آن را بر می انگیخت. امپراتوری ها برافراشته شدند و  فرو پاشیدند. در هر مقطع، مردم به بردگی کشیده شدند، و آزاد شدند و در هر برهه، افراد بی گناه رنج دیدند و تلفات بسیار دیدند. نام های آنها در گذر ایام از یاد رفته است.

جنگ جهانی که به پایان خشونت آمیز خود در هیروشیما و ناکازاکی رسید، جنگی بود که بین شماری از مرفه ترین و قدرتمندترین کشورهای جهان جریان داشت.

در یک بازه زمانی کوتاه حدود 6 میلیون نفر کشته شدند. مردان، زنان، کودکانی که فرقی با ما نداشتند، هدف گلوله قرار گرفتند، کتک خوردند، بمباران شدند، زندانی شدند و در اتاق های گاز خفه شدند. در بسیاری از مکان های یادبود در سراسر جهان، داستان رنج و قهرمانی آنها روایت می شود.